Άνοιγμα κυρίου μενού

Ο Νικόλαος Γιαννάκιεφ Κάρεφ (βουλγαρικά: Никола Карев / Νίκολα Κάρεβ) ήταν δάσκαλος, σοσιαλιστής και επαναστάτης στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Γεννήθηκε στο Κρούσοβο στις 23 Νοεμβρίου 1877 και πέθανε στις 27 Απριλίου 1905 στη Ραϊτσάνη Κότσανης, και οι δύο περιοχές σήμερα βρίσκονται στην Βόρεια Μακεδονία.

Νικόλαος Κάρεφ
Nikola Karev.jpg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση23  Νοεμβρίου 1877
Κρούσοβο
Θάνατος27  Απριλίου 1905
Rajčani
Αιτία θανάτουΈπεσε στο καθήκον
Χώρα πολιτογράφησηςΒουλγαρία
ΘρησκείαΟρθόδοξος Χριστιανισμός
Εκπαίδευση και γλώσσες
ΣπουδέςBitolya Bulgarian High School
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταδάσκαλος
Πολιτική τοποθέτηση
Πολιτικό κόμμα/ΚίνημαBulgarian Social Democratic Workers' Party (Narrow Socialists) και Internal Macedonian-Adrianopolitan Revolutionary Organization
Commons page Σχετικά πολυμέσα
Νικόλαος Κάρεφ, 1877 - 1905

ΣύνοψηΕπεξεργασία

Ήταν μέλος του Βουλγαρικού Εργατικού Σοσιαλοδημοκρατικού Κόμματος και της βουλγαρικής Εσωτερικής Μακεδονο-Αδριανοπολίτικης Επαναστατικής Οργάνωσης. Κατά την εξέγερση του Ήλιντεν (Ημέρα του Προφήτη Ηλία) στις 20 Ιουλίου/2 Αυγούστου 1903 που εκδηλώθηκε στο Βιλαέτι του Μοναστηρίου ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία υπήρξε πρόεδρος της βραχύβιας προσωρινής Δημοκρατίας στο Κρούσοβο, μέχρι που αυτή καταλύθηκε από τον οθωμανικό στρατό μετά 10 ημέρες.

Ιστορικές αναφορέςΕπεξεργασία

 
Το έμβλημα των επαναστατών στην Αχρίδα κατά την εξέγερση του Ήλιντεν με τη επιγραφή στα βουλγαρικά Свобода или смьрть, δηλαδή Ελευθερία ή θάνατος

Το Κρούσοβο αποφάσισαν να καταλάβουν οι επαναστάτες του Ίλιντεν καθώς την επιτυχία του σκοπού τους εξασφάλιζε και το εξαιρετικά ολιγάριθμο της τοπικής Οθωμανικής φρουράς. Η εισβολή ενεργήθηκε τη νύχτα της Κυριακής 20ης Ιουλίου (με το παλιό ημερολόγιο) του 1903 με το βουλγαρικό σύνθημα Свобода или смьрть, δηλαδή Ελευθερία ή θάνατος. Η πρώτη δουλειά των επαναστατών μετά την κατάληψη του Κρουσόβου ήταν να απομονώσουν, καταστρέφοντας τις τηλεγραφικές γραμμές. Συνολικά στην περιοχή του Διοικητηρίου κάηκαν πάνω από 40 κτίρια. Στις 23 Ιουλίου κάλεσαν σε σύσκεψη τους προκρίτους των εθνικών κοινοτήτων της πόλης και σχημάτισαν μιαν ανωτάτη επιτροπή από οκτώ μέλη που θα έπαιζε τον ρόλο προσωρινής κυβέρνησης. Ο σχηματισμός πολιτοφυλακής και ο εφοδιασμός των κομιτατζήζων με τρόφιμα και ρούχα στάθηκαν τα πρώτα καθήκοντα της επιτροπής αυτής.

Η κατοχή του Κρουσόβου από τους επαναστάτες κράτησε ακριβώς δέκα μέρες. Τα σώματα των επαναστατών, που είχαν στρατοπεδεύσει γύρω από το Κρούσεβο μετά την κατάληψή του, ανέρχονταν συνολικά σε χίλιους περίπου άντρες. Για να εξασφαλιστεί καλύτερα η τροφοδοσία τους, αποφασίστηκε στις 25 Ιουλίου από την ηγεσία τους να επιβάλει η ανωτάτη επιτροπή φορολογία στους εύπορους κατοίκους του. Καθορίστηκε και το ποσόν, από 5-30 λίρες οθωμανικές για κάθε άτομο, ανάλογα με την περιουσιακή του κατάσταση και διατάχτηκε η είσπραξή του. Όμως τα μέλη της επιτροπής που ήταν Έλληνες αρνήθηκαν να εκτελέσουν τη διαταγή και για τούτο παύτηκαν.[1]

Η οθωμανικη αντίδραση κατά της εξέγερσης άρχισε στη δυτική σημερινή Βόρεια Μακεδονία, όπου η κατάσταση ήταν αρκετά σοβαρή και στράφηκε πρώτα εναντίον του Κρουσόβου, το οποίο, καθώς γειτόνευε με το Μοναστήρι, ήταν ανάγκη να το ξαναπάρουν οι Οθωμανοί δίχως καθυστέρηση. Η επιχείρηση αυτή ανατέθηκε στον στρατηγό Μπαχτιάρ πασά, που τον χαρακτηρίζουν άνθρωπο βίαιο και τραχύ.[2] Ο απολογισμός των καταστροφών των Ελλήνων στο Κρούσεβο ήταν 363 κτίρια, σπίτια, καταστήματα κλπ.. που κάηκαν, αφού προηγουμένως λεηλατήθηκαν, ενώ υπερδιπλάσιος στάθηκε ο αριθμός εκείνων που μονάχα λεηλατήθηκαν. Οι σκοτωμένοι πάλι, άντρες και γυναίκες πέρασαν τις τέσσερις δεκάδες.[3]

ΕπίλογοςΕπεξεργασία

Σήμερα θεωρείται εθνικός ήρωας στην Βουλγαρία και την Βόρεια Μακεδονία.

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. περ. Εποχές, τεύχος 33, Ιανουάριος 1966 «άρθρο ΗΛΙΝ-ΝΤΕΝ του Ιωάννη Νοτάρη»
  2. Νικόλαος Μπάλας, Ιστορία του Κρουσόβου, Θεσσαλονίκη, 1962, σ. 48
  3. Γεώργιος Μόδης, Σχέδια και ορέξεις γειτόνων, 1947 σ. 55

ΠηγέςΕπεξεργασία