Άνοιγμα κυρίου μενού

Ο Περικλής Ιωαννίδης (1 Νοεμβρίου 18817 Φεβρουαρίου 1965) ήταν αντιναύαρχος του Ελληνικού πολεμικού ναυτικού.

Περικλής Ιωαννίδης
Ph.RHO-Ioannidis P.stauteLR.jpg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση1  Νοεμβρίου 1881[1]
Δήμος Σικυωνίων
Θάνατος7  Φεβρουαρίου 1965
Αθήνα
Χώρα πολιτογράφησηςΕλλάδα
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΝέα ελληνική γλώσσα
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταστρατιώτης
Οικογένεια
ΣύζυγοςΜαρία της Ελλάδος και της Δανίας (από 1922)
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Βαθμός/στρατόςναύαρχος/Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό
Commons page Σχετικά πολυμέσα
Προτομή του Αντινάβαρχου Περικλή Ιωαννίδη στην Ρόδο.
Ο τάφος του Περικλή Ιωαννίδη και της συζύγου του, πριγκίπισσας Μαρίας, στο Τατόι

Γεννήθηκε στην Κόρινθο και εισήλθε στην Σχολή Ναυτικών Δοκίμων, απ'όπου και αποφοίτησε. Υπήρετησε κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους και κατά την περίοδο του Εθνικού Διχασμού τάχθηκε με το πλευρό του Βασιλιά. Το 1917 καταδικάστηκε λόγω των πολιτικών του φρονημάτων και φυλακίστηκε μέχρι το 1920. Μετά την πτώση του Βενιζέλου, συμμετείχε στην Μικρασιατική Εκστρατεία και προβιβάστηκε σε πλοίαρχο. Το 1922 αποστρατεύθηκε και το 1935 αποκαταστάθηκε. Τον ίδιο χρόνο αποχώρησε οριστικά από το Πολεμικό Ναυτικό λαμβάνοντας παράλληλα τον τίτλο του αντιναυάρχου. Στις 31 Μαρτίου του 1947 παρέλαβε τα Δωδεκάνησα ως αντιπρόσωπος της Ελλάδας από τους συμμάχους και διορίστηκε στρατιωτικός διοικητής των Δωδεκανήσων,.[2] Το 1958 ανακηρύχθηκε από τον Ναυτικό Όμιλο Ελλάδος επίτιμο μέλος του ενώ υπήρξε ευεργέτης της Ιστορικής και Εθνολογικής Εταιρείας της Ελλάδος.

Το 1920 ο Ιωαννίδης γνώρισε την πριγκίπισσα Μαρία της Ελλάδας και Δανίας, χήρα του Μεγάλου Δούκα της Ρωσίας, ο οποίος είχε πεθάνει το 1919, καθώς επέστρεφε με πολεμικό πλοίο στην Ελλάδα, του οποίου ήταν κυβερνήτης ο ίδιος.[2] Τον Δεκέμβριο του 1922 ενώ βρισκόντουσαν σε εξορία παντρεύτηκαν στη Γερμανία.[2] Την περίοδο 1922 - 1940 διέμενε στην Αγγλία και την Ιταλία.

Απεβίωσε στην Αθήνα στις 7 Φεβρουαρίου 1965 και ετάφη στο βασιλικό κοιμητήριο στο Τατόι.

ΠηγέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 The Peerage. p10349.htm#i103486. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  2. 2,0 2,1 2,2 Ε΄ Ιστορικά, Η ενσωμάτωση της Δωδεκανήσου, Αθήνα, τεύχος 73, σελ. 23