Ρενώ, κόμης του Νταμμαρτέν

Ο Ρενώ του Νταμμαρτέν (περί το 1165 - 21 Απριλίου 1227), Κόμης της Βουλώνης (1190 - 1216), κόμης του Νταμμαρτέν και κόμης του Ωμάλ (1204 - 1214) ήταν γιος του Αλβερίκιου Γ΄ του Νταμμαρτέν και της Ματθίλδης του Κλερμόν.

Ρενώ του Νταμμαρτέν
Prisonniers Bouvines.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Renaud de Dammartin (Γαλλικά)
Γέννηση1165
Θάνατος21  Απρίλιος 1227
Σαιν-Πιερ-λα-Γκαρέν
Τόπος ταφήςΜπουλόν-συρ-Μερ
Χώρα πολιτογράφησηςΓαλλία
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΓαλλικά
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταφεουδάρχης
Οικογένεια
ΣύζυγοςΊντα της Βουλώνης (από 1190)[1][2][3]
Μαρία του Σατιγιόν (έως 1190)[1][2]
ΤέκναΜατθίλδη Β΄ της Βουλώνης
ΓονείςΑλμπερίκ Γ΄ του Νταμμαρτέν και Mahaut de Clermont[4]
ΑδέλφιαΣίμων του Νταμμαρτέν
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Πόλεμοι/μάχεςΜάχη του Μπουβίν
Θυρεός
Dammartin arms.svg
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Σύμμαχος του Φιλίππου ΑυγούστουΕπεξεργασία

Ο Ρενώ μεγάλωσε στην Γαλλική βασιλική αυλή και έγινε στενός φίλος με τον Γάλλο βασιλιά Φίλιππο Αύγουστο, πολέμησε με εντολή του πατέρα του εναντίον των Πλανταγενετών. Με την εύνοια του Φιλίππου παντρεύτηκε σε πρώτο γάμο μια βασιλική εξαδέλφη την Μαρία του Σατιγιόν, κόρη του Γκυ Β΄ του Σατιγιόν και της Αδέλης του Ντρο. Με την συμβουλή του Φίλιππου χώρισε την Μαρία του Σατιγιόν και παντρεύτηκε βίαια την Ίδα, κόμισσα της Βουλώνης. Με τον γάμο αυτό η Κομητεία της Βουλώνης έγινε υποτελής του Γάλλου βασιλιά, μέχρι τότε ανήκε στους Κόμητες της Φλάνδρας. Ο γάμος προκάλεσε έντονο μίσος ανάμεσα στον Ρενώ, την οικογένεια Ντρο και τους κόμητες του Γκιν που είχαν αρραβωνιαστεί την Ίδα. Ο Ρενώ και η σύζυγος του με διάταγμα στην Βουλώνη έδωσαν οικονομικά προνόμια στους εμπόρους (1203). Ο Φίλιππος έκανε τον Ρενώ την επόμενη χρονιά κόμη του Ωμάλ (1204) αλλά ο ίδιος ο Ρενώ είχε αρχίσει να ανεξαρτητοποιείται. Τον Απρίλιο του 1204 που ο Φίλιππος Αύγουστος κατέκτησε την Νορμανδία παρέδωσε στον Ρενώ την κομητεία του Μορτέν και την τιμή του Γουάρεν που κατείχε ο Γουλιέλμος Α΄ του Μπλουά τρίτος γιος του βασιλιά Στεφάνου της Αγγλίας.

Η μάχη του ΜπουβίνΕπεξεργασία

Αργότερα αρνήθηκε να παρουσιαστεί μπροστά στον βασιλιά Φίλιππο σε ένα νομικό ζήτημα που είχε προκύψει με τον Φίλιππο του Ντρε, επίσκοπο του Μπωβαί (1211). Ο Φίλιππος Αύγουστος έκανε κατάσχεση των εδαφών του στο Λάμπεθ και το Νταμμαρτέν, ο Ρενώ σε απάντηση συμμάχησε με τον Άγγλο βασιλιά Ιωάννη τον Ακτήμονα, εχθρό του Φιλίππου, δέχτηκε πολλά δώρα στην Αγγλία και ετήσιο μισθό. Η μεταξύ τους συμφωνία ήταν ότι ο κάθε ηγεμόνας θα έκλεινε ξεχωριστά ειρήνη με τον Φίλιππο.[5] Ο Όθων Δ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και ο Φερδινάνδος της Φλάνδρας επιτέθηκαν στην Γαλλία (1214), στο πλευρό τους ήταν και ο Ρενώ, η σύγκρουση κορυφώθηκε με τη μάχη του Μπουβίν. Ο Γάλλος βασιλιάς ήταν ο μεγάλος νικητής, ο Ρενώ που ανήκε στους ηττημένους ήταν από τους τελευταίους που αρνήθηκαν να παραδοθούν στον Φίλιππο. Τα εδάφη του κατασχέθηκαν όλα και δόθηκαν στον Φίλιππο Α΄ της Βουλώνης γιο του Φιλίππου Αυγούστου με την τρίτη σύζυγο του Αγνή της Μερανίας. Ο Ρενώ φυλακίστηκε ισόβια στην Περόν μέχρι που αυτοκτόνησε από απελπισία (1227), η κόρη του με την Ίδα Ματθίλδη Β΄ της Βουλώνης παντρεύτηκε τον Φίλιππο Α΄ της Βουλώνης.[6]

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 Charles Cawley: «Medieval Lands». (Αγγλικά) Charles Cawley, "Medieval Lands", 2006-2020. Ανακτήθηκε στις 4  Ιουλίου 2018.
  2. 2,0 2,1 p11361.htm#i113601. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
  3. p10678.htm#i106772. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
  4. 4,0 4,1 Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) The Peerage.
  5. Lambeth, treaty of (4 May 1212). In Dictionary of British History. 1999
  6. Baldwin 2002, σσ. 63-64

ΠηγέςΕπεξεργασία

  • Baldwin, John W. (2002). Aristocratic Life in Medieval France: The Romances of Jean Renart and Gerbert de Montreuil, 1190-1230. The Johns Hopkins University Press.
  • Lambeth, treaty of (4 May 1212). In Dictionary of British History. 1999
Ρενώ, κόμης του Νταμμαρτέν
Οίκος του Νταμμαρτέν
Γέννηση: 1165 Θάνατος: 21 Απριλίου 1227
Βασιλικοί τίτλοι
Προκάτοχος
Ίδα
Κόμης της Βουλώνης
 
1190 - 1216
Με την σύζυγο του Ίδα
Διάδοχος
Ματθίλδη Β΄