Άνοιγμα κυρίου μενού
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Ροβέρτος (αποσαφήνιση).

Ο Ροβέρτος Β΄ του Αρτουά (Robert II d'Artois, Σεπτέμβριος 125011 Ιουλίου 1302), Κόμης του Αρτουά (1250 - 1302) ήταν μεταθανάτιος γιος του Ροβέρτου Α΄ του Αρτουά και της Ματθίλδης της Βραβάντης.

Ροβέρτος Β΄ του Αρτουά
Présentation du livre.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Robert II d'Artois (Γαλλικά)
ΓέννησηΣεπτεμβρίου 1250
Μανσούρα
Θάνατος11  Ιουλίου 1302
Κόρτρεϊκ
Αιτία θανάτουΈπεσε στο καθήκον
Τόπος ταφήςΑββαείο του Μωμπουισόν
Χώρα πολιτογράφησηςΓαλλία
Πληροφορίες ασχολίας
ΙδιότηταΑντιβασιλέας
στρατιωτικός[1]
Οικογένεια
ΣύζυγοςΑμικία του Κουρτεναί
Αγνή των Βουρβόνων
d:Q64506586
ΤέκναΜατθίλδη του Αρτουά
Φίλιππος του Αρτουά
ΓονείςΡοβέρτος Α΄ του Αρτουά και Ματθίλδη της Βραβάντης
ΑδέλφιαΛευκή του Αρτουά
Γκυ Δ΄ του Σαιν-Πολ
Ούγος Β΄ του Μπλουά
Ιάκωβος του Σατιγιόν
ΟικογένειαΟίκος του Αρτουά
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαΑντιβασιλέας
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Ροβέρτος Β΄ ήταν γενναίος στρατιώτης, συμμετείχε στην Σταυροφορία της Αραγωνίας και επιχείρησε να επιτεθεί στην Σικελία (1287).[2][3] Από το 1288 ξεκίνησε εργασία σε ένα μεγάλο πάρκο στο Εντέν που περιείχε οπωροπωλεία, καλλιέργειες, ιχθυοτροφεία και κλειστούς χώρους για αγώνες.[4] Ο κήπος περιείχε επίσης μηχανικά αγάλματα όπως και πιθήκους ντυμένους με δέρματα.[5] Υπήρξε ικανός στρατιωτικός και νίκησε τους Φλαμανδούς στην "μάχη του Φουρν" (1297).[6] Τον Ιούλιο του 1302 απεστάλη στην Δυτική Φλάνδρα, λεηλάτησε την ενδοχώρα και επιχείρησε να καταλάβει την Κόρτρεϊκ.

Η μάχη των Χρυσών ΣπιρουνιώνΕπεξεργασία

 
O θυρεός του κόμη του Αρτουά, παραλλαγή του θυρεού των Καπετιδών.

Ο Ροβέρτος Β΄ αντιμετώπισε τον Φλαμανδικό στρατό στην "μάχη των Χρυσών Σπιρουνιών" (11 Ιουλίου 1302), το ιππικό του προχώρησε επιτυχώς αλλά ο ίδιος τους διέταξε να γυρίσουν πίσω για να κάνει την τελική επίθεση. Το ιππικό κόλλησε στο βάλτο με αποτέλεσμα οι έμπειροι Φλαμανδοί να τους συντρίψουν, όσοι σώθηκαν επέστρεψαν στον Ροβέρτο για να κάνει την τελική επίθεση, ολόκληρος ο στρατός και ο ίδιος ο Ροβέρτος σφαγιάστηκαν από τους Φλαμανδούς.[7]

ΟικογένειαΕπεξεργασία

Με τον πρώτο γάμο του με την Αμικία των Κουρτεναί (1250 – 1275), κόρη τού Πέτρου κυρίου τού Κονς και απέκτησε:[8]

Μετά τον θάνατο της Αμικίας νυμφεύτηκε σε δεύτερο γάμο την Αγνή της Νταμπιέρ (1237 - 1288) κληρονόμο του Μπουρμπόν (1277) και σε τρίτο γάμο (18 Οκτωβρίου 1298) τη Μαργαρίτα (απεβ. 1342), κόρη του Ιωάννη Β΄ κόμη τού Αινώ.[11] Τον Ροβέρτο Β΄ κληρονόμησε η κόρη του Μαώ, παρά το ότι ο εγγονός τού Ροβέρτος Γ΄, γιος του Φιλίππου, προσπάθησε να διεκδικήσει το Αρτουά ανεπιτυχώς.[12]

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Ανακτήθηκε στις 14  Ιουνίου 2019.
  2. Henneman Jr. 1995, σ. 143
  3. Housley 1992, σ. 204
  4. Landsberg 1995, σ. 22
  5. Macdougall 1986, σσ. 117,127
  6. Funck-Brentano 1922, σ. 375
  7. Dunbabin 1991, σ. 178
  8. Dunbabin 2011, σ.14
  9. Dunbabin 2011, σ.14
  10. Dunbabin 2011, σ.14
  11. Dunbabin 2011, σ.14
  12. Henneman Jr. 1995, σ. 143

ΠηγέςΕπεξεργασία

  • Dunbabin, Jean (1991). A Hound of God: Pierre de la Palud and the Fourteenth-Century Church. Oxford University Press.
  • Dunbabin, Jean (2011). The French in the Kingdom of Sicily, 1266–1305. Cambridge University Press.
  • Funck-Brentano, Frantz (1922). The Middle Ages. Heinemann.
  • Henneman Jr., John Bell (1995). "Artois". In Kibler, William W.; Zinn, Grover A.; Earp, Lawrence (eds.). Medieval France: An Encyclopedia. Routledge.
  • Housley, Norman (1992). The Later Crusades, 1274–1580: From Lyons to Alcazar. Oxford University Press.
  • Landsberg, Sylvia (1995). The Medieval Garden. Thames and Hudson.
  • Macdougall, Elisabeth B., ed. (1986). Medieval Gardens. Dumbarton Oaks.
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Robert II, Count of Artois της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).
Ροβέρτος Β΄ του Αρτουά
Νεότερος κλάδος του Οίκου των Καπετιδών
Γέννηση: 1250 Θάνατος: 11 Ιουλίου 1302
Προκάτοχος
Ροβέρτος ο Καλός
Κόμης του Αρτουά
 
1250 - 1302
Διάδοχος
Μαώ του Αρτουά