Άνοιγμα κυρίου μενού

Ο Τάκης Σπυριδάκης (Αίγινα, 4 Φεβρουαρίου 1958 - Αθήνα, 13 Σεπτεμβρίου 2019) ήταν Έλληνας ηθοποιός του κινηματογράφου, του θεάτρου και της τηλεόρασης, σκηνοθέτης και σεναριογράφος.

Τάκης Σπυριδάκης
Τάκης Σπυριδάκης.png
Γέννηση4 Φεβρουαρίου 1958 (1958-02-04)
Αίγινα
Θάνατος13 Σεπτεμβρίου 2019 (61 ετών)
Αθήνα
Αιτία θανάτουκαρκίνος
Συνθήκες θανάτουφυσικά αίτια
ΕθνικότηταΕλληνική
Χώρα πολιτογράφησηςΕλλάδα
ΣπουδέςΔραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου
Ιδιότηταηθοποιός, σκηνοθέτης κινηματογραφικών έργων και σεναριογράφος
Είδος τέχνηςηθοποιός, σεναριογράφος και σκηνοθέτης

ΒιογραφίαΕπεξεργασία

Ο Τάκης Σπυριδάκης γεννήθηκε στην Αίγινα και μεγάλωσε στον Πειραιά, όπου πήγε και σχολείο. Εργάστηκε από μικρός σε διάφορες δουλειές (πήγαινε σε νυχτερινό γυμνάσιο). Παρακολουθούσε συχνά κινηματογραφικές ταινίες, χωρίς όμως να έχει εξαρχής προσανατολιστεί προς το επάγγελμα του ηθοποιού. Φοίτησε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, την οποία εγκατέλειψε λίγο πριν το τέλος.[1]

Έχει συμμετάσχει σε 13 ταινίες ενώ το σκηνοθετικό του ντεμπούτο πραγματοποίησε το 1994 με την ταινία "Ο Κήπος του Θεού", της οποίας έγραψε και το σενάριο. Η ταινία τιμήθηκε με 7 κρατικά βραβεία ποιότητας στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.

Ο Σπυριδάκης εμφανίστηκε για πρώτη φορά στη μεγάλη οθόνη ερμηνεύοντας έναν από τους πρωταγωνιστές της ταινίας "Γλυκιά Συμμορία", σε σκηνοθεσία του Νίκου Νικολαΐδη (1983). Για την ερμηνεία του εκείνη απέσπασε το ειδικό βραβείο ερμηνείας στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, τον ίδιο χρόνο. Αξιοσημείωτη ήταν και η δεύτερη συμμετοχή του, στη "Λούφα και Παραλλαγή" του Νίκου Περάκη (1984). Ακολούθησαν η "Πρωινή Περίπολος" (Νίκος Νικολαΐδης, 1986), "Προστάτης Οικογένειας" (Νίκος Περάκης, 1997), "Αυτή η Νύχτα Μένει" (Νίκος Παναγιωτόπουλος, 1999), "Μαύρο Γάλα" (Νίκος Τριανταφυλλίδης, 1999), "Κανείς δεν χάνει σε Όλα" (Διονύσης Γρηγοράτος, 2000), "Φτηνά Τσιγάρα" (Ρένος Χαραλαμπίδης, 2000), "Κουράστηκα να σκοτώνω τους αγαπητικούς σου" (Νίκος Παναγιωτόπουλος, 2002), "Λούφα και παραλλαγή: Σειρήνες στο Αιγαίο" (Νίκος Περάκης, 2005), "Ισοβίτες" (Θόδωρος Μαραγκός, 2008) και "4 Μαύρα Κοστούμια" (Ρένος Χαραλαμπίδης, 2009).

Το 1989 ο Σπυριδάκης έγραψε και σκηνοθέτησε την ταινία μικρού μήκους "Βέρα Κρουζ", που απέσπασε το 1ο βραβείο καλύτερης ταινίας στο αντίστοιχο Φεστιβάλ, τιμήθηκε από το Υπουργείο Πολιτισμού και βραβεύτηκε από το Εθνικό Κέντρο Ταινιών της Γαλλίας, το 1990. Τα τελευταία τέσσερα χρόνια πρωταγωνιστούσε στο θέατρο, στο έργο του Γιάννη Τσίρου "Άγριος Σπόρος", στο θέατρο Επί Κολωνώ, σε σκηνοθεσία Ελένης Σκότη. Συμμετείχε, επίσης, σε διαφημίσεις για εταιρεία κινητής τηλεφωνίας, στην οποία υποδυόταν τον πρόεδρο μιας ποδοσφαιρικής ομάδας.[2]

Ο Σπυριδάκης έκανε δυο γάμους. Ο πρώτος έγινε όταν ήταν περίπου 20 χρονών και διήρκεσε μόλις έξι μήνες, ενώ ο δεύτερος κράτησε 20 χρόνια, από τον οποίο το ζευγάρι απέκτησε δυο κόρες.[3] Απεβίωσε στις 13 Σεπτεμβρίου 2019 σε ηλικία 61 ετών, μετά από πολύμηνη μάχη με τον καρκίνο.[4]

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Βλ. «Late Night -Τάκης Σπυριδάκης» (τηλεοπτική συνέντευξη), στο κανάλι ΑΝΤ1 TV στο youtube, μεταξύ 3΄22΄΄ και 5΄40΄΄ Aνακτήθηκε στις 15 Σεπτεμβρίου 2019.
  2. «Τάκης Σπυριδάκης: Οι διαφημίσεις που άφησαν εποχή, ο θρυλικός "Μπαλούρδος" και η σπουδαία καριέρα». TheCaller.Gr. 14 Σεπτεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 2019. 
  3. Βλ. «Late Night -Τάκης Σπυριδάκης», ό.π., μεταξύ 13΄΄18΄΄ και 15΄12΄΄.
  4. «Πέθανε ο ηθοποιός Τάκης Σπυριδάκης». Η Εφημερίδα των Συντακτών. Ανακτήθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 2019.