Άνοιγμα κυρίου μενού

Λούφα και παραλλαγή είναι κινηματογραφική ταινία του 1984 σε σκηνοθεσία του Νίκου Περάκη. Η ταινία πραγματεύεται την κωμική πλευρά μιας δύσκολης περιόδου, υπό το καθεστώς δικτατορίας, και το γέλιο ως φυσική αντίδραση στην καταπίεση και τη στέρηση της ελευθερίας. Η ταινία απέσπασε τέσσερα βραβεία στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης (καλύτερης ταινίας, σεναρίου, α΄ ανδρικού ρόλου και μοντάζ). Στηριγμένη στην απλή φόρμα της, τη σάτιρα και τους διάλογους, η ταινία έγινε μια από τις μεγάλες εμπορικές επιτυχίες του σύγχρονου ελληνικού κινηματογράφου.

Λούφα και Παραλλαγή
Loafing and camouflage.jpg
ΣκηνοθεσίαΝίκος Περάκης
ΠαραγωγήΝίκος Περάκης
ΣενάριοΝίκος Περάκης
ΠρωταγωνιστέςΝίκος Καλογερόπουλος
Γιώργος Κιμούλης
Τάκης Σπυριδάκης
Τάνια Καψάλη
Σταύρος Ξενίδης
Ανδρέας Φιλιππίδης
ΜουσικήΝίκος Μαμαγκάκης
ΤραγούδιΕλευθερία Αρβανιτάκη
Λάκης Χαλκιάς
ΦωτογραφίαΓιώργος Πανουσόπουλος
ΜοντάζΓιώργος Τριανταφύλλου
ΣκηνογραφίαΓιώργος Κολιοπάντος
Εταιρεία παραγωγήςΣπέντζος Φιλμ
Filmmakers Corporation
Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου
ΔιανομήΣπέντζος Φιλμ
Πρώτη προβολή23 Μαρτίου 1984 (Ελλάδα)
Κυκλοφορία14 Φεβρουαρίου 2006 (DVD)
Διάρκεια99΄
ΠροέλευσηΕλλάδα
Γλώσσαελληνική
ΈπεταιBIOS & πολιτεία

ΠλοκήΕπεξεργασία

Περιέχοντας αρκετά αυτοβιογραφικά στοιχεία, η ταινία διηγείται τα έργα και τις ημέρες μιας ομάδας στρατιωτών που υπηρετούν τη θητεία τους στον τηλεοπτικό σταθμό της Υπηρεσίας Ενημέρωσης Ενόπλων Δυνάμεων (Υ.ΕΝ.Ε.Δ.), όταν ακόμα ονομαζόταν Τηλεόρασις Ενόπλων Δυνάμεων (Τ.Ε.Δ.) και στεγαζόταν στα κτήρια της Γεωγραφικής Υπηρεσίας Στρατού (Ευελπίδων 4) στην Αθήνα. Η ταινία γυρίστηκε στο ίδιο αυτό κτήριο και στο κτήριο της Σχολής Εθνικής Άμυνας (Ευελπίδων 6).[1]

Στη διάρκεια των πρώτων μηνών του 1967 και του καθεστώτος της Χούντας των Συνταγματαρχών, ο σταθμός βρίσκεται ακόμα σε πειραματικό στάδιο, αλλά η παρέα των πρωταγωνιστών γρήγορα καταφέρνει να ξεπεράσει τις δυσκολίες ή τις απαγορεύσεις, υπονομεύοντας έμπρακτα τη σοβαροφάνεια, την άγνοια και την προπαγάνδα των συνταγματαρχών. «Λούφα» στον στρατό χαρακτηρίζεται η αποφυγή της αγγαρείας, δηλαδή οποιασδήποτε εργασίας, ενώ «παραλλαγή» σημαίνει καμουφλάζ. Μαζί οι δύο λέξεις συνθέτουν τον τίτλο της ταινίας, αλλά και ένα νεολογισμό της κοινωνίας και της μικρογραφίας της (του στρατού).

Σε κάποια σκηνή, ο αξιωματικός πύλης λέει στον Παπαδόπουλο ότι τον ζητάει ο «Φον Κανάρης» εννοώντας τον ταγματάρχη Κανιάρα (Χρήστος Βαλαβανίδης), προϊστάμενο του Α2. Αυτό δεν είναι αναφορά στον Κανάρη αλλά στον Γερμανό ναύαρχο Βίλχελμ Κανάρις που ήταν αρχηγός της γερμανικής αντικατασκοπείας (Άμπβερ) κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.[1] «Α2» είναι το σημερινό «2ο Γραφείο», το γραφείο με τα απόρρητα έγγραφα (υπηρεσία πληροφοριών) της μονάδας.[2]

ΔιανομήΕπεξεργασία

ΣυνέχειεςΕπεξεργασία

Κύριο λήμμα: BIOS + πολιτεία

Η φυσική συνέχεια της Λούφας και παραλλαγής είναι η ταινία BIOS + πολιτεία που γυρίστηκε 3 χρόνια μετά και η οποία, σύμφωνα με τον Νίκο Περάκη, συμπληρώνει τα βιώματά του από τη θητεία του στο στρατό κατά την έναρξη της Δικτατορίας, τα οποία δεν μπόρεσε να χωρέσει στην πρώτη ταινία.[3]

Λούφα και παραλλαγή: η σειράΕπεξεργασία

Η τηλεοπτική εκδοχή της Λούφας γυρίστηκε το 2006 και προβλήθηκε στη ΝΕΤ, σε σκηνοθεσία Νίκου Περάκη (5 πρώτα επεισόδια), Γιώργου Κορδέλλα και Παναγιώτη Πορτοκαλάκη και σενάριο Νίκου Περάκη (5 πρώτα επεισόδια), Βαγγέλη Σεϊτανίδη και Χαρίτωνα Χαριτωνίδη. Η σειρά περιέχει τους ίδιους χαρακτήρες με την ταινία καθώς και πολλές από τις σκηνές της αλλά με μεγαλύτερο βάθος ανάπτυξης. Υπό αυτήν την έννοια, δεν αποτελεί συνέχεια αλλά μάλλον επανεκκίνηση (reboot) της αρχικής ιστορίας.

Διανομή: Γιάννης Τσιμιτσέλης, Ορφέας Αυγουστίδης, Χάρης Μαυρουδής, Αλέξανδρος Μπουρδούμης, Κωνσταντίνος Δανίκας, Ηλέκτρα Τσακαλία, Τζένη Θεωνά, Τάσος Κωστής, Ντίνος Αυγουστίδης, Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος, Στέλιος Ξανθουδάκης, Νίκος Γιαλελής, Δανάη Θεοδωρίδου, Μόνικα Μπόλα, Αλκηστις Πουλοπούλου, Σόφη Ζαννίνου, Μανώλης Μαυροματάκης, Ανδρέας Κοντόπουλος, Άκης Λυρής, Μάνος Πίτζης κ.ά.

Παράγωγα έργα (spin-off)Επεξεργασία

Την επιτυχία της Λούφας και παραλλαγής ακολούθησαν άλλες δύο κωμωδίες του Νίκου Περάκη, που δεν αποτελούν συνέχεια της πλοκής ή των χαρακτήρων της αρχικής ταινίας αλλά παράγωγα έργα (spin-off) με κοινό γνώρισμα τη στρατιωτική θητεία:

Το 2008 κυκλοφόρησε και η ταινία Ι-4: Λούφα και απαλλαγή, σε σενάριο-σκηνοθεσία Βασίλη Κατσίκη, που διαφημίστηκε ως συνέχεια των Σειρήνων στο Αιγαίο, αλλά είναι spin-off αυτής (που με τη σειρά της είναι spin-off της αρχικής Λούφας), καθώς δεν υπάρχει καμία συνέχεια, ούτε στην πλοκή, ούτε στους χαρακτήρες. Η μόνη συμμετοχή του Νίκου Περάκη σε αυτήν την ταινία είναι ως μέλος της ομάδας παραγωγής.[1]

Δείτε επίσηςΕπεξεργασία

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 1,2 «I-4: Loufa & apallagi (2008)». IMDb. Ανακτήθηκε στις 25 Σεπτεμβρίου 2015. 
  2. Apostolos. «ΟΡΟΛΟΓΙΑ ΣΤΡΑΤΟΥ - ENTERCITY.GR - ΗΡΑΚΛΕΙΟ - ΧΑΝΙΑ - ΡΕΘΥΜΝΟ - ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ - ΚΡΗΤΗ». www.entercity.gr. Ανακτήθηκε στις 26 Σεπτεμβρίου 2015. 
  3. «ΝΙΚΟΣ ΠΕΡΑΚΗΣ / ΤΑΙΝΙΕΣ / BIOS + ΠΟΛΙΤΕΙΑ». www.nikosperakis.gr. Ανακτήθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 2015.