Άνοιγμα κυρίου μενού

Ο Φρανσουά Ζοζέφ Γκοσέκ (François-Joseph Gossec, 17 Ιανουαρίου 1734 - 16 Φεβρουαρίου 1829) ήταν Γάλλος μουσικοσυνθέτης και αργότερα μουσικός στη Γαλλική Επανάσταση του 1789. Συνετέλεσε τα μέγιστα στην εξέλιξη της ορχηστρικής μουσικής στη Γαλλία, επεκτείνοντας τη γαλλική ορχήστρα με την ενσωμάτωση οργάνων όπως το κόρνο και το κλαρινέτο. Οργάνωσε τη Συναυλία των ερασιτεχνών (1770), τη Συναυλία της εκκλησιαστικής μουσικής (1773) και τη Βασιλική Σχολή Τραγουδιού, η οποία το 1795 ονομάστηκε Ωδείο του Παρισιού. Έγραψε πολλά πατριωτικά τραγούδια και επαναστατικούς ύμνους, συμφωνίες, εκκλησιαστική μουσική, όπερες και μουσική δωματίου. To έργο του περιλαμβάνει ακόμα ένα ρέκβιεμ και ένα ορατόριο (La Nativité). Υπήρξε μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας.

Φρανσουά Ζοζέφ Γκοσέκ
Gossec-portrait.jpg
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
François-Joseph Gossec (Γαλλικά)
Γέννηση 17  Ιανουαρίου 1734[1][2][3][4][5][6][7][8][9]
Vergnies
Θάνατος 16  Φεβρουαρίου 1829[1][2][3][4][5][6][7][8][9]
Πασί
Τόπος ταφής Κοιμητήριο του Περ-Λασαίζ[10]
Χώρα πολιτογράφησης Γαλλία
Ιδιότητα συνθέτης και βιολιστής
Κίνημα κλασική μουσική
Όργανα Βιολί
Είδος τέχνης όπερα και Συμφωνία
Καλλιτεχνικά ρεύματα κλασική μουσική
Σημαντικά έργα Thésée
Βραβεύσεις Ιππότης της Λεγεώνας της Τιμής
Commons page Πολυμέσα σχετικά με τον καλλιτέχνη

Πίνακας περιεχομένων

Πρώτα χρόνιαΕπεξεργασία

Γεννήθηκε στις 17 Ιανουαρίου του 1734 στο χωριό Βερνιέ (σήμερα ανήκει στο Βέλγιο) και ήταν γιος μικρογεωργού. Από πολύ νωρίς έδειξε κλίση προς τη μουσική και πήγε στη Γαλλία το 1751 , όπου τη μουσική του εκπαίδευση ανέλαβε ο μεγάλος Ζαν Φιλίπ Ραμώ.

ΔιασημότηταΕπεξεργασία

Το 1754 παίχτηκε η πρώτη συμφωνία του Γκοσέκ και ο ίδιος έγινε μαέστρος στην ορχήστρα του Πρίγκιπα ντε Κοντέ. Το 1760 συνέθεσε το Ρέκβιεμ του , που τον έκανε διάσημο. Η εν λόγω μουσική για νεκρώσιμη ακολουθία διακρεί 90 λεπτά. Το έργο αυτό προκάλεσε το θαυμασμό ακόμα και του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ.

Τα επόμενα χρόνια και ως τα 1780 έγραψε κυρίως συμφωνίες και μετά το ξέσπασμα της Γαλλικής Επανάστασης πατριωτικά άσματα.

Τελευταία χρόνιαΕπεξεργασία

Τα τελευταία χρόνια ήταν διευθυντής Ωδείου, το οποίο έκλεισε μετά την πτώση του Ναπολέοντα στο Βατερλώ. Σε ηλικία 81 ετών ο Γκοσέκ αποχώρησε από το Ωδείο και ως το 1817 εργαζόταν πάνω στην τελευταία του σύνθεση, το τρίτο κατά σειρά Te Deum. Για να ζήσει, είχε μόνο τη σύνταξη από το Ωδείο. Πέθανε σε προάστιο του Παρισιού, στις 16 Φεβρουαρίου του 1829.

ΈργαΕπεξεργασία

Για ορχήστραΕπεξεργασία

  • Sei sinfonie a più strumenti op.4 (1759)
  • Sei sinfonie a più strumenti op.5 (1761)
  • Six Symphonies op.6 (1762)
  • Six Symphonies à grand orchestre op. 12 (1769)
  • Deux symphonies (1773)
  • Symphonie n° 1 (c.1771-1774)
  • Symphonie n° 2 (c.1771-1774)
  • Symphonie en fa majeur (1774)
  • Symphonie de chasse (1776)
  • Symphonie en ré (1776)
  • Symphonie en ré (1777)
  • Symphonie concertante en fa majeur n° 2, à plusieurs instruments (1778)
  • Symphonie en do majeur for wind orchestra (1794)
  • Symphonie à 17 parties en fa majeur (1809)

Μουσική δωματίουΕπεξεργασία

  • Sei sonate a due violini e basso op.1 (c.1753)
  • Sei quartetti per flauto e violino o sia per due violini, alto e basso op. 14 (1769)
  • Six Quatuors à deux violons, alto et basse op. 15 (1772)

Έργα για φωνές και χορωδίαΕπεξεργασία

  • Messe des morts (ρέκβιεμ) (1760)
  • La Nativité, ορατόριο (1774)
  • Te Deum (1779)
  • Te Deum à la Fête de la Fédération (1790)
  • Hymne sur la translation du corps de Voltaire au Panthéon (1791)
  • Le Chant du 14 juillet (Marie-Joseph Chénier) (1791)
  • Dernière messe des vivants, for four voices, chorus and orchestra (1813)

ΌπερεςΕπεξεργασία

  • Les pêcheurs, κωμική όπερα σε μία πράξη (1766)
  • Le triomphe de la République, ou Le camp de Grandpré, σε μία πράξη, (Σενιέ) (1794)

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα François-Joseph Gossec της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).
  1. 1,0 1,1 Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 27  Απριλίου 2014.
  2. 2,0 2,1 (Γαλλικά) BNF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb13894625s. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  3. 3,0 3,1 (Αγγλικά) SNAC. w6cf9ssz. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  4. 4,0 4,1 «Encyclopædia Britannica» (Αγγλικά) biography/Francois-Joseph-Gossec. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  5. 5,0 5,1 (Αγγλικά) Find A Grave. 7759. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  6. 6,0 6,1 International Music Score Library Project. Category:Gossec,_François_Joseph. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  7. 7,0 7,1 filmportal.de. 184118a551864e8e9b59d99790470a92. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  8. 8,0 8,1 (Γαλλικά) Biographie Nationale de Belgique. Βρυξέλλες. 1866. francois-joseph-gossec. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  9. 9,0 9,1 (Γαλλικά) Dictionnaire des Wallons. Γαλλική κοινότητα του Βελγίου, d:Q3151757. gossec-francois-joseph. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  10. 10,0 10,1 Henry Jouin: «La sculpture dans les cimetières de Paris» (Γαλλικά) 1897. σελ. 113.