Φρειδερίκος της Υόρκης και του Όλμπανι

Βρετανός πρίγκιπας

Ο Πρίγκιπας Φρειδερίκος, Δούκας της Υόρκης και του Όλμπανι, (1763 - 1827) ήταν το δεύτερο παιδί του Βασιλιά Γεωργίου Γ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου και της Καρλόττας του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς.[1][2] Από το θάνατο του πατέρα του το 1820 μέχρι τον δικό του θάνατο το 1827 ήταν ο διάδοχος του θρόνου του Ηνωμένου Βασιλείου και του Βασιλείου του Αννόβερου.[3][4]

Πρίγκιπας Φρειδερίκος
Δούκας της Υόρκης και του Όλμπανι
Frederick, Duke of York in Garter Robes.jpg
Ο Φρειδερίκος σε πίνακα του 1788
Γέννηση16 Αυγούστου 1763
Παλάτι του Αγίου Ιακώβου, Λονδίνο
Θάνατος5 Ιανουαρίου 1827 (63 ετών)
Ράτλαντ Χάουζ, Λονδίνο
Τόπος ταφήςΠαρεκκλήσι του Αγίου Γεωργίου, Κάστρο Ουίντσορ
ΣύζυγοςΦρειδερίκη Καρλότα της Πρωσίας
Πλήρες όνομα
   Φρειδερίκος Αύγουστος
ΟίκοςΑννόβερο
ΠατέραςΓεώργιος Γ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου
ΜητέραΚαρλόττα του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα (π  σ  ε )

Ο Πρίγκηπας Φρειδερίκος, γεννημένος στις 16 Αυγούστου 1763, ανήκε στον βασιλικό Οίκο του Αννόβερου.[1] Βαπτίσθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 1763 στο Παλάτι του Αγίου Ιακώβου με αναδόχους τον Φρειδερίκο Γ΄ της Σαξονίας-Γκότα-Άλτενμπουργκ, τον Εδουάρδο της Υόρκης και του Όλμπανι και την Αμέλια της Μεγάλης Βρετανίας.[1][5]

Από το 1781 έως το 1787 έζησε στο Αννόβερο, όπου σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Γκέτινγκεν.[1] Προηγουμένως, τον Νοέμβριο του 1780 ο πατέρας του τον είχε διορίσει συνταγματάρχη.[6] Αργότερα έφθασε ως το βαθμό του στρατάρχη. Στις 27 Νοεμβρίου 1784 ονομάστηκε Δούκας της Υόρκης και του Όλμπανι, καθώς και Κόμης του Άλστερ και έγινε μέλος του Συμβουλίου του Στέμματος.[1][6]

Το 1793 στάλθηκε στη Φλάνδρα για να διοικήσει ένα βρετανικό απόσπασμα στρατού, που προορισμό είχε να εισβάλει στη Γαλλία.[6] Ο Φρειδερίκος και το τμήμα του πολέμησαν στην εκστρατεία της Φλάνδρας κάτω από εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες.[6] Κέρδισε αρκετές δύσκολες μάχες, όπως την πολιορκία της Βαλανσιέν τον Ιούλιο του 1793, αλλά νικήθηκε στη μάχη του Χοντσούτ τον Σεπτέμβριο του 1793.[6] Τον Μάιο του 1794 κέρδισε τη μάχη του Βιγέμ, όμως ηττήθηκε αργότερα τον ίδιο μήνα στη μάχη του Τουρκουά.[6] Ο βρετανικός στρατός αποσύρθηκε μέσω της Βρέμης τον Απρίλιο του 1795.[7] Μετά την επιστροφή του στη Βρετανία, ο πατέρας τον ονόμασε Αρχηγό των Ενόπλων Δυνάμεων του Βασιλείου.[6]

Το 1791 παντρεύτηκε την ξαδέλφη του Πριγκίπισσα Φρειδερίκη Καρλότα της Πρωσίας, κόρη του Βασιλιά Φρειδερίκου Γουλιέλμου Β΄ της Πρωσίας και της Ελισάβετ Χριστίνας του Μπράουνσβαϊγκ-Βολφενμπύτελ.[1] Ο γάμος τους δεν ευδοκίμησε και το ζευγάρι σύντομα χώρισε.[1] Η Φρειδερίκη αποσύρθηκε στο Ότλαντς, όπου έζησε μέχρι το θάνατό της το 1820. Ο Φρειδερίκος πέθανε στις 5 Ιανουαρίου 1827 από υδρωπικία και καρδιαγγειακές παθήσεις στο Ράτλαντ Χάουζ του Λονδίνου.[1] Η σορός του ενταφιάστηκε στο Παρεκκλήσι του Αγίου Γεωργίου στο Κάστρο Ουίντσορ.[1]

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία