Άνοιγμα κυρίου μενού

Φρειδερίκος της Υόρκης και του Όλμπανι

Βρετανός πρίγκιπας

Ο Πρίγκιπας Φρειδερίκος, Δούκας της Υόρκης και του Όλμπανι, (1763 - 1827) ήταν το δεύτερο παιδί του Βασιλιά Γεωργίου Γ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου και της Σάρλοτ του Μέκλενμπουργκ-Στρέλιτς.[1][2] Από το θάνατο του πατέρα του το 1820 μέχρι τον δικό του θάνατο το 1827 ήταν ο διάδοχος του θρόνου του Ηνωμένου Βασιλείου και του Βασιλείου του Ανόβερο.[3][4]

Πρίγκιπας Φρειδερίκος
Δούκας της Υόρκης και του Όμπανι
Frederick, Duke of York in Garter Robes.jpg
Ο Φρειδερίκος σε πίνακα του 1788
Γέννηση 16 Αυγούστου 1763
Παλάτι του Αγίου Ιακώβου, Λονδίνο
Θάνατος 5 Ιανουαρίου 1827 (63 ετών)
Ράτλαντ Χάουζ, Λονδίνο
Τόπος ταφής Παρεκκλήσι του Αγίου Γεωργίου, Κάστρο Γουίντσορ
Σύζυγος Φρειδερίκη Καρλότα της Πρωσίας
Πλήρες όνομα
   Φρειδερίκος Αύγουστος
Οίκος Ανόβερο
Πατέρας Γεώργιος Γ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου
Μητέρα Σάρλοτ του Μέκλενμπουργκ-Στρέλιτς
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα (π  σ  ε )

Ο Πρίγκηπας Φρειδερίκος, γεννημένος στις 16 Αυγούστου 1763, ανήκε στον βασιλικό Οίκο του Ανόβερου.[1] Βαπτίσθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 1763 στο Παλάτι του Αγίου Ιακώβου με αναδόχους τον Φρειδερίκο Γ΄ του Σάξε-Γκότα-Άλτενμπουργκ, τον Εδουάρδο της Υόρκης και του Όλμπανι και την Αμέλια της Μεγάλης Βρετανίας.[1][5]

Από το 1781 έως το 1787 έζησε στο Ανόβερο, όπου σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Γκέτινγκεν.[1] Προηγουμένως, τον Νοέμβριο του 1780, ο πατέρας του τον είχε διορίσει συνταγματάρχη.[6] Αργότερα, έφθασε ως το βαθμό του στρατάρχη. Στις 27 Νοεμβρίου 1784 ονομάστηκε Δούκας της Υόρκης και του Όλμπανι, καθώς και Κόμης του Ούλστερ, και έγινε μέλος του Συμβουλίου του Στέμματος.[1][6]

Το 1793 στάλθηκε στη Φλάνδρα για να διοικήσει ένα βρετανικό απόσπασμα στρατού, που προορισμό είχε να εισβάλει εναντίον της Γαλλίας.[6] Ο Φρειδερίκος και το τμήμα του πολέμησαν στην εκστρατεία της Φλάνδρας κάτω από εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες.[6] Κέρδισε αρκετές δύσκολες μάχες, όπως την πολιορκία της Βαλανσιέν, τον Ιούλιο του 1793, αλλά νικήθηκε στη μάχη του Χοντσούτ, τον Σεπτέμβριο του 1793.[6] Τον Μάιο 1794 κέρδισε τη μάχη του Βιγέμ, όμως ηττήθηκε αργότερα τον ίδιο μήνα στη μάχη του Τουρκουά.[6] Ο βρετανικός στρατός αποσύρθηκε μέσω της Βρέμης, τον Απρίλιο του 1795.[7] Μετά την επιστροφή του στη Βρετανία, ο πατέρας τον ονόμασε Αρχηγό των Ενόπλων Δυνάμεων του Βασιλείου.[6]

Το 1791 παντρεύτηκε την ξαδέλφη του Πριγκίπισσα Φρειδερίκη Καρλότα της Πρωσίας, η κόρη του Βασιλιά Φρειδερίκου Γουλιέλμου Β΄ της Πρωσίας και της Ελισάβετ Χριστίνας του Μπράουνσβαϊκ-Βολφενμπύτελ.[1] Ο γάμος τους δεν ευδοκίμησε και το ζευγάρι σύντομα χώρισε.[1] Η Φρειδερίκη αποσύρθηκε στο Ότλαντς, όπου έζησε μέχρι το θάνατό της το 1820. Ο Φρειδερίκος πέθανε στις 5 Ιανουαρίου 1827 από υδρωπικία και καρδιαγγειακές παθήσεις στο Ράτλαντ Χάουζ του Λονδίνου.[1] Η σωρός του ενταφιάστηκε στο Παρεκκλήσι του Αγίου Γεωργίου στο Κάστρο Γουίντσορ.[1]

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία