Άνοιγμα κυρίου μενού

Ο Χριστιανός Θ΄ (Δανικά: Christian 9., 8 Απριλίου 1818 - 29 Ιανουαρίου 1906) ήταν βασιλιάς της Δανίας από το 1863 έως το 1906. Το διάστημα από το 1863 - 1864 ήταν ταυτόχρονα Δούκας του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν και της Σαξονίας-Λάουενμπουρκ.[1]

Χριστιανός Θ΄
Christian IX af Henrik Olrik.jpg
Πορτραίτο του Χριστιανού Θ΄
Περίοδος15 Νοεμβρίου 1863 - 29 Ιανουαρίου 1906
ΠροκάτοχοςΦρειδερίκος Ζ΄
ΔιάδοχοςΦρειδερίκος Η΄
Γέννηση8 Απριλίου 1818
Κάστρο Γκότορφ, Σλέσβιχ, Δουκάτο του Σλέσβιχ
Θάνατος29 Ιανουαρίου 1906 (87 ετών)
Ανάκτορα Αμάλιενμποργκ, Κοπεγχάγη, Δανία
Τόπος ταφής15 Φεβρουαρίου 1906
Καθεδρικός Ναός του Ροσκίλντε
ΣύζυγοςΠριγκίπισσα Λουίζα της Έσσης-Κάσσελ
ΕπίγονοιΦρειδερίκος Η΄ της Δανίας
Αλεξάνδρα, Βασίλισσα του Ηνωμένου Βασιλείου
Γεώργιος Α΄ της Ελλάδας
Δάγμαρ, Αυτοκράτειρα της Ρωσίας
Θύρα, Διάδοχος Πριγκίπισσα του Ανόβερου
Πρίγκιπας Βάλντεμαρ
ΟίκοςΣλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουρκ-Γκλύξμπουργκ
ΠατέραςΦρειδερίκος Γουλιέλμος, Δούκας του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουρκ-Γκλύξμπουργκ
ΜητέραΠριγκίπισσα Λουίζα Καρολίνα της Έσσης-Κάσσελ
ΘρησκείαΛουθηρανισμός
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα (π  σ  ε )

Μεγαλώνοντας ως πρίγκιπας του Οίκου του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόνντερμπουρκ-Γκλύξμπουργκ, ο Χριστιανός δεν βρισκόταν στην άμεση γραμμή διαδοχής του θρόνου της Δανίας. Ωστόσο, το 1852 επιλέχθηκε ως διάδοχος του θρόνου, εξαιτίας της μη ύπαρξης άρρενος διαδόχου από τον κύριο κλάδο του Οίκου του Όλντενμπουργκ. Μετά το θάνατο του Βασιλιά Φρειδερίκου Ζ΄ της Δανίας το 1863, ο Χριστιανός τον διαδέχτηκε στο θρόνο ως ο πλησιέστερος άρρην συγγενής του: ήταν σύζυγος της Λουίζας, εξαδέλφης του Φρειδερίκου Ζ΄, τελευταίου του κύριου κλάδου των Όλντενμπουρκ. Ήταν ο πρώτος Δανός μονάρχης του πλάγιου κλάδου του Γκλύξμπουργκ.[2][3]

Η έναρξη της βασιλείας του σημαδεύτηκε από την ήττα της Δανίας στο Δεύτερο Πόλεμο του Σλέσβιχ και την επακόλουθη απώλεια των δουκάτων του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν και της Σαξονίας-Λάουενμπουρκ, κάτι που έκανε το νέο βασιλιά εξαιρετικά μη δημοφιλή. Στα επόμενα χρόνια της βασιλείας του κυριάρχησαν οι πολιτικές διαφωνίες, καθώς η Δανία είχε αποκτήσει πολίτευμα συνταγματικής μοναρχίας μόλις το 1849, με αποτέλεσμα η ισορροπία δυνάμεων μεταξύ του ανώτατου άρχοντα και του κοινοβουλίου να παραμένει ακόμη αμφισβητήσιμη. Παρά την αρχική αντιδημοτικότητά του και τα πολλά χρόνια της πολιτικής διαμάχης, όπου ο βασιλιάς ήρθε σε σύγκρουση με μεγάλα τμήματα του πληθυσμού, η δημοτικότητά του αυξήθηκε προς το τέλος της βασιλείας του. Έγινε εθνικό είδωλο, λόγω της διάρκειας της βασιλείας του και του υψηλού ποσοστού της προσωπικής ηθικής, η οποία του αναγνωριζόταν.

O Χριστιανός νυμφεύτηκε τη δεύτερη εξαδέλφη του Πριγκίπισσα Λουίζα της Έσσης-Κάσσελ, κόρη του Γουλιέλμου πρίγκιπα της Έσσης-Κάσσελ, το 1842. Τα έξι παιδιά τους παντρεύτηκαν μέλη βασιλικών οικογενειών της Ευρώπης, κάτι που έκανε τον Χριστιανό να ονομάζεται ο πεθερός της Ευρώπης. Οι περισσότεροι σημερινοί μονάρχες κατάγονται από αυτόν, όπως η Βασίλισσα Μαργαρίτα Β΄ της Δανίας, η βασίλισσα Ελισάβετ Β΄ του Ηνωμένου Βασιλείου, ο Βασιλιάς Φίλιππος του Βελγίου, ο Βασιλιάς Χάραλντ Ε΄ της Νορβηγίας , ο Βασιλιάς Φίλιππος ΣΤ΄ της Ισπανίας και ο Μέγας Δούκας Ερρίκος του Λουξεμβούργου. Ο σύζυγος της βασίλισσας του Ηνωμένου Βασιλείου, Φίλιππος, Δούκας του Εδιμβούργου, είναι επίσης απόγονος του Χριστιανού Θ΄, καθώς και ο Κωνσταντίνος Β΄, ο πρώην και τελευταίος Βασιλιάς των Ελλήνων.[4][5][6]

Πίνακας περιεχομένων

ΒασιλείαΕπεξεργασία

Η ήττα της Δανίας στον Δεύτερο Πόλεμο του Σλέσβιχ άφησε το στίγμα της στη βασιλεία του Χριστιανού Θ΄ για πολλά χρόνια και προκάλεσε αντιδημοτικότητα προς το πρόσωπό του. Η τελευταία ενισχύθηκε όταν προσπάθησε ανεπιτυχώς να αποτρέψει την εξάπλωση του εκδημοκρατισμού της χώρας, υποστηρίζοντας τον αυταρχικό και συντηρητικό πρωθυπουργό Γιάκομπ Μπρόνουμ Σκαβένιους Έστρουπ, του οποίου η διακυβέρνηση την περίοδο 1875-94 θεωρήθηκε από πολλούς ως ημιδικτατορική. Ωστόσο, υπέγραψε μια συνθήκη το 1874 που επέτρεψε στην Ισλανδία, που τελούσε υπό δανική κατοχή, να έχει το δικό της Σύνταγμα, εν τούτοις παρέμενε υπό δανική κυριαρχία. Το 1901, ζήτησε από τον φιλελεύθερο Γιόχαν Χένρικ Ντόιντσερ να σχηματίσει κυβέρνηση, της οποίας η σύνθεση αποτελούνταν κατά πλειοψηφία από μέλη του Φιλελεύθερου Κόμματος. Επρόκειτο για την πρώτη κυβέρνηση της Δανίας, η οποία δεν περιλάμβανε το συντηρητικό κόμμα Δεξιά («Højre»), παρότι το κόμμα «Δεξιά» δεν είχε ποτέ την πλειοψηφία των εδρών στο Κοινοβούλιο. Αυτή ήταν η αρχή της καθιέρωσης του κοινοβουλευτισμού και ένα γεγονός που βελτίωσε τη φήμη του βασιλιά Χριστιανού τα τελευταία χρόνια του.[7][8][9]

Μια άλλη μεταρρύθμιση έγινε το 1866, όταν αναθεωρήθηκε το Δανικό Σύνταγμα, έτσι ώστε η Άνω Βουλή της Δανίας να έχει περισσότερη εξουσία από την Κάτω Βουλή. Η κοινωνική ασφάλιση βελτιώθηκε, επίσης, σε κάποια σημεία, κατά τη διάρκεια της βασιλείας του. Το 1891 καθιερώθηκαν οι συντάξεις γήρατος και, το επόμενο έτος, θεσπίστηκαν προνοιακά οικογενειακά επιδόματα και επιδόματα ανεργίας.[10][11]

ΟικογένειαΕπεξεργασία

Νυμφεύτηκε το 1842 τη Λουίζα πριγκίπισσα της Έσσης-Κάσσελ, κόρη του Γουλιέλμου πρίγκιπα της Έσσης-Κάσσελ και είχε τέκνα:

 
Ο Χριστιανός Θ΄ με την οικογένεια του στο Παλάτι Φρέντεσμποργκ το 1883.

ΤίτλοιΕπεξεργασία

Προσφωνήσεις του
Βασιλιά Χριστιανού Θ΄ της Δανίας
 
Προσφώνηση αναφοράςΜεγαλειότατος
Προφορική προσφώνησηΜεγαλειότατε
Εναλλακτική προσφώνησηΔ/Δ
  • 8 Απριλίου 1818 – 6 Ιουνίου 1825: Η Υψηλότητα Πρίγκιπας Χριστιανός του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουρκ-Μπεκ
  • 6 Ιουνίου 1825 – 31 Ιουλίου 1853: Η Υψηλότητα Πρίγκιπας Χριστιανός του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουρκ-Γκλύξμπουργκ
  • 31 Ιουλίου 1853 – 21 Δεκεμβρίου 1858: Η Υψηλότητα Πρίγκιπας Χριστιανός της Δανίας
  • 21 Δεκεμβρίου 1858 – 15 Νοεμβρίου 1863: Η Βασιλική Υψηλότητα Πρίγκιπας Χριστιανός της Δανίας
  • 15 Νοεμβρίου 1863 – 29 Ιανουαρίου 1906: Η Μεγαλειότητα Του Ο Βασιλιάς της Δανίας

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. «Welcome To Schloss Glücksburg». Schloss Glücksburg. Ανακτήθηκε στις 15 Αυγούστου 2016. 
  2. «Schleswig-Holstein-Sonderburg-Glücksburg Royal Family». Monarchies of Europe. Ανακτήθηκε στις 15 Αυγούστου 2016. 
  3. «HM King Christian IX of Denmark». Henry Poole & Co. 17 Ιουνίου 2013. Ανακτήθηκε στις 15 Αυγούστου 2016. 
  4. «HM King Christian IX of Denmark». European Royal History. Ανακτήθηκε στις 15 Αυγούστου 2016. 
  5. Hemmeligt arkiv: Kongen tilbød Danmark til tyskerne efter 1864 18 August 2010 (politiken.dk)
  6. Hein Bruins. «Descendants of King Christian IX of Denmark». heinbruins.nl. Ανακτήθηκε στις 15 Αυγούστου 2016. 
  7. https://www.venstre.dk/partiet/venstres-historie/1901-systemskiftet
  8. https://danmarkshistorien.dk/perioder/det-unge-demokrati-1848-1901/systemskiftet-1901/
  9. https://faktalink.dk/folkeskolens-historiekanon-20-systemskiftet-1901
  10. https://www.jstor.org/stable/41817571
  11. http://www.helsinki.fi/iehc2006/papers1/Kaergard.pdf

ΒιβλιογραφίαΕπεξεργασία

  • Bramsen, Bo (1993) (στα Danish). Huset Glücksborg. Europas svigerfader og hans efterslægt. (2nd έκδοση). Copenhagen: Forum. ISBN 87-553-1843-6. 
  • Fabricius-Møller, Jes (2013) (στα Danish). Dynastiet Glücksborg, en Danmarkshistorie. Copenhagen: Gad. ISBN 9788712048411. 
  • Olden-Jørgensen, Sebastian (2003) (στα Danish). Prinsessen og det hele kongerige. Christian IX og det glücksborgske kongehus. Copenhagen: Gad. ISBN 8712040517. 
  • Scocozza, Benito (1997) (στα Danish). Politikens bog om danske monarker. Copenhagen: Politikens Forlag. ISBN 87-567-5772-7. 
  • Aronson, Theo (2014) A Family of Kings: The descendants of Christian IX of Denmark (Thistle Publishing) (ISBN 978-1910198124)
  • Beéche, Arturo E. (2014) APAPA: King Christian IX of Denmark and His Descendants (Eurohistory) (ISBN 978-0985460341)

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Christian IX of Denmark της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).
Χριστιανός Θ΄ της Δανίας
Γέννηση: 8 Απριλίου 1818 Θάνατος: 29 Ιανουαρίου 1906
Βασιλικοί τίτλοι
Προκάτοχος
Φρειδερίκος Ζ΄
Βασιλιάς της Δανίας
1863-1906
Διάδοχος
Φρειδερίκος Η΄
Δούκας του Σλέσβιχ
1863-1864
Διάδοχος
Κατάκτηση του Σλέσβιχ από την Πρωσία
Δούκας της Σαξονίας-Λάουενμπουρκ
1863–1864
Διάδοχος
Γουλιέλμος Α΄