150 Νούβα

αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών


Η Νούβα (Nuwa) είναι ένας πολύ μεγάλος και σκουρόχρωμος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,23. Ανακαλύφθηκε το 1875 από τον Τζέιμς Κρεγκ Γουάτσον, που παρατηρούσε από το Ανν Άρμπορ του Μίσιγκαν, και πήρε το όνομα της κινεζικής θεάς της Δημιουργίας. Θεωρείται[1] μέλος της «Ομάδας της Εκάβης», μιας ομάδας αστεροειδών η τροχιά των οποίων βρίσκεται σε τροχιακό συντονισμό 2:1 με τον πλανήτη Δία (εκτελούν δύο πλήρεις περιφορές περί τον Ήλιο στον ίδιο χρόνο που ο Δίας εκτελεί μία).

150 Νούβα
Ανακάλυψη A
Ανακαλύψας (-ασα): Τζέιμς Κρεγκ Γουάτσον
Ημερομηνία ανακάλυψης: 18 Οκτωβρίου 1875
Εναλλακτικές ονομασίες B:
Κατηγορία:
Τροχιακά χαρακτηριστικά Γ
Εποχή 31 Μαΐου 2020 (Ι.Η. (JD) 2459000,5)
Εκκεντρότητα (e): 0,123
Μεγάλος ημιάξονας (a): 2,984 AU (446,4 εκατομ.km)
Απόσταση περιηλίου (q): 2,616 AU (391,3 εκατομ. km)
Απόσταση αφηλίου (Q): 3,352 AU (501,4 εκατομ. km)
Περίοδος περιφοράς («έτος») (P): 1882,6 ημέρες
Κλίση ως προς την εκλειπτική (i): 2,201 ° (μοίρες)
Μήκος του
ανερχόμενου συνδέσμου
(Ω):

206,145 °
Όρισμα του περιηλίου (ω): 153,49 °
Μέση ανωμαλία (M): 43,75 °

Μία επιπρόσθηση αστέρα από τον αστεροειδή αυτόν έχει καταγραφεί μέχρι σήμερα, στις 17 Δεκεμβρίου 1999.

Φυσικά χαρακτηριστικάΕπεξεργασία

Η μέση διάμετρος της Νούβα εκτιμάται σε 151,13 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι C (ανθρακούχος) και το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,040 έως 0,052. Η Νούβα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 8 ώρες 8 λεπτά και 5 δευτερόλεπτα.


ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. McDonald, Sophia Levy (Ιούνιος 1948): "General perturbations and mean elements, with representations of 35 minor planets of the Hecuba group", Astronomical Journal, τόμος 53, σελ. 199

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία

Αστεροειδείς
149 Μέδουσα 150 Νούβα 151 Αφθονία