Άνοιγμα κυρίου μενού

Το Blade Runner (ελληνική μεταφορά: Μπλέιντ Ράνερς: Ομάδες Εξόντωσης) είναι αμερικανική κινηματογραφική νεο-νουάρ ταινία επιστημονικής φαντασίας παραγωγής 1982 του Ρίντλεϊ Σκοτ, με πρωταγωνιστές τους Χάρισον Φορντ,Ρούτγκερ Χάουερ, Έντουαρντ Τζέιμς Όλμος, Σον Γιανγκ και Ντάριλ Χάνα. Το σενάριο της ταινίας γράφτηκε από τον Χάμπτον Φάντσερ και τον Ντέιβιντ Πίπλς, ενώ πρόκειται για κινηματογραφική μεταφορά της νουβέλας επιστημονικής φαντασίας Το Ηλεκτρικό Πρόβατο του Φίλιπ Κ. Ντικ, που κυκλοφόρησε το 1968.[1][2]

Blade Runner
Blade Runner The Director's Cut.jpg
ΣκηνοθεσίαΡίντλεϊ Σκοτ
ΠαραγωγήΜάικλ Ντίλι
ΣενάριοΧάμπτον Φάντσερ
Ντέιβιντ Πίπλς
Βασισμένο σεΤο Ηλεκτρικό Πρόβατο
ΠρωταγωνιστέςΧάρισον Φορντ
Ρούτγκερ Χάουερ
Σον Γιάνγκ
Έντουαρντ Τζέημς Όλμος
Ντάριλ Χάνα
ΜουσικήΒαγγέλης Παπαθανασίου
ΦωτογραφίαJordan Cronenweth
ΜοντάζTerry Rawlings
Εταιρεία παραγωγήςThe Ladd Company, Run Run Shaw, Tandem Productions και Warner Bros.
Πρώτη προβολή25 Ιουνίου 1982
Διάρκεια117 λεπτά
ΠροέλευσηΗνωμένες Πολιτείες Αμερικής και Χονγκ Κονγκ
ΓλώσσαΑγγλικά
ΈπεταιBlade Runner 2049
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Η ταινία παρουσιάζει ένα δυστοπικό Λος Άντζελες, στο οποίο κατασκευάζονται, από την πανίσχυρη εταιρεία Tyrell Corporation, γενετικά προηγμένες «ρέπλικες» (replicants), οι οποίες είναι εξωτερικά όμοιες με τους ανθρώπους. Η χρήση τους στη Γη απαγορεύεται, και ρυθμίζονται αποκλειστικά για επικίνδυνες ή ιατρικές εργασίες, σε αποικίες του εξώκοσμου. Οι ρέπλικες που αψηφούν την απαγόρευση και επιστρέφουν στη Γη καταζητούνται και θανατώνονται («αποσύρονται») από ειδικούς εργαζόμενους της αστυνομίας, γνωστούς ως «Blade Runners». Η ταινία εστιάζει στην ομάδα από ρέπλικες που δραπέτευσαν πρόσφατα και κρύβονται στο Λος Άντζελες και στον έμπειρο Blade Runner Rick Deckard (Χάρισον Φορντ), ο οποίος δέχεται απρόθυμα την αποστολή να τις κυνηγήσει.

Το Blade Runner δέχθηκε αρχικά αντικρουόμενες κριτικές: κάποιοι δυσαρεστήθηκαν από τον ρυθμό του, ενώ άλλοι ευχαριστήθηκαν με τη θεματική πολυπλοκότητά του. Ένα χρόνο μετά από την κυκλοφορία της, η ταινία κέρδισε το βραβείο Hugo για την Καλύτερη Δραματική Παρουσίαση. Το Blade Runner, παρότι δεν απέδωσε καλά στη βόρεια Αμερική, έχει γίνει έκτοτε ταινία καλτ.[3] Καθώς δέχθηκε επαίνους για τον σχεδιασμό του, ο οποίος απεικονίζει ένα «τροποποιημένο» μέλλον (ρετροφουτουρισμός), παραμένει ένα ηγετικό υπόδειγμα του νεο-νουάρ κινηματογράφου.[4] Έφερε στο επίκεντρο του Χόλιγουντ το έργο του Φίλιπ Κ. Ντικ, και αρκετά μετέπειτα έργα βασίστηκαν στη δουλειά του. Ο Ρίντλεϊ Σκοτ χαρακτηρίζει το Blade Runner ως το «πιθανώς» πιο ολοκληρωμένο και προσωπικό φιλμ του.[5][6] Το 1993 η ταινία επιλέχθηκε για παρουσίαση στο Εθνικό Μητρώο Κινηματογράφου από τη Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου ως «πολιτιστικά, ιστορικά, ή αισθητικά σημαντική». Το Blade Runner χαρακτηρίζεται πλέον από πολλούς κριτικούς ως μία από τις καλύτερες ταινίες επιστημονικής φαντασίας που έγιναν ποτέ. Τη μουσική της ταινίας έγραψε ο Έλληνας συνθέτης Vangelis. Μια συνέχεια, Blade Runner 2049, κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 2017.

Επτά εκδοχές της ταινίας προβλήθηκαν για διάφορες αγορές, ως αποτέλεσμα των αντιφατικών αλλαγών που έγιναν από τους διευθύνοντες της ταινίας. Το 1992 κυκλοφόρησε η εκδοχή Director's Cut. Αυτό, σε συνδυασμό με τη δημοτικότητα της ταινίας στον δανεισμό βίντεο, την έκαναν μία από τις πρώτες ταινίες που βγήκαν σε DVD, με αποτέλεσμα τη βελτίωση της ποιότητας της εικόνας και του ήχου της.[7] Το 2007, η Warner Bros. κυκλοφόρησε το Final Cut της ταινίας, μία βελτιωμένη ψηφιακά εκδοχή για τα 25α της γενέθλια. Πρόκειται για τη μόνη εκδοχή στην οποία ο Σκοτ είχε πλήρη καλλιτεχνική ελευθερία, και προβλήθηκε σε επιλεγμένους κινηματογράφους. Η εκδοχή αυτή επανακυκλοφόρησε σε DVD, HD DVD, και Blu-ray.[8]

ΠαραγωγήΕπεξεργασία

Ο σκηνοθέτης Σκοτ είχε τρομοκρατηθεί όταν πρωτογνώρισε τον Χάουερ, που πέρασε το καστ χωρίς να τον έχει δει, επειδή φορούσε ροζ παντελόνι και "γυαλιά ηλίου Έλτον Τζον", πράγμα που έκανε για αστείο.[9]

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Johnson, David (2005). The Popular & the Canonical: Debating Twentieth-century Literature 1940-2000. Psychology Press. ISBN 9780415351690. 
  2. Caldwell, Thomas (2011). Film Analysis Handbook: Essential Guide to Understanding, Analysing and Writing on Film. Insight Publications. ISBN 9781920693770. 
  3. «Four sci-fi films imagined 2019 but how accurate were they?». The National (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 5 Ιανουαρίου 2019. 
  4. «The University Press of Kentucky - Title Detail». 7 Απριλίου 2014. Ανακτήθηκε στις 3 Νοεμβρίου 2016. 
  5. «Read the Full Transcript of Wired's Interview with Ridley Scott». 18 Ιουνίου 2013. Ανακτήθηκε στις 3 Νοεμβρίου 2016. 
  6. «Ridley Scott: Scott's corner | Interviews | guardian.co.uk Film». 20 Ιουλίου 2008. Ανακτήθηκε στις 3 Νοεμβρίου 2016. 
  7. «DVD, Blu-ray & HD-DVD Review - Blade Runner: The Final Cut - All Versions». 22 Φεβρουαρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 3 Νοεμβρίου 2016. 
  8. «BLADE RUNNER: THE FINAL CUT». 22 Φεβρουαρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 3 Νοεμβρίου 2016. 
  9. Desborough, James (8 Οκτωβρίου 2017). «Blade Runner director Sir Ridley Scott was horrified first time he met Rutger Hauer». Express.co.uk (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 7 Σεπτεμβρίου 2019. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία