Master Class

Θεατρικό έργο του Τέρενς μακΝάλι

Το Master Class είναι θεατρικό έργο του αμερικανού θεατρικού συγγραφέα Τέρενς ΜακΝάλι με θέμα ένα σεμινάριο οπερατικής τέχνης από την επιφανή υψίφωνο Μαρία Κάλλας· η πλοκή του έργου εκτυλίσσεται περί το τέλος της ζωής της μονωδού, κατά τη δεκαετία του 1970. Το έργο ανέβηκε στο Μπρόντγουεϊ για πρώτη φορά από το 1995 ως το 1997, σημειώνοντας 598 παραστάσεις· οι πρωταγωνίστριες της πρώτης διανομής, Ζόι Κάλντγουελ και Όντρα ΜακΝτόναλντ, κέρδισαν δύο βραβεία Τόνυ.[1]

Master Class
Aankomst van de zangeres Maria Meneghini Callas op Schiphol Maria Callas tijden, Bestanddeelnr 910-5060.jpg
Η θεματική βάση του έργου, υψίφωνος Μαρία Κάλλας, σε συνέντευξη τύπου το 1959
ΣυγγραφέαςΤέρενς ΜακΝάλι
Παγκόσμια πρώτη παράσταση5 Νοεμβρίου 1995
Τοποθεσία πρώτης παράστασηςΘέατρο Τζον Γκόλντεν, Νέα Υόρκη
ΣκηνικόΘέατρο όπου γίνεται το μάθημα οπερατικής τέχνης
Γλώσσα πρωτότυπουΑγγλικά
ΘέμαΜία πριμαντόνα δίνει ένα ειδικό μάθημα οπερατικής τέχνης
Είδοςδραματικό θέατρο

ΠλοκήΕπεξεργασία

Η ντίβα της όπερας Μαρία Κάλλας, μια λαμπερή, επιβλητική, έμπειρη, καυστική μα κι ευχάριστη παιδαγωγός, διοργανώνει ένα σεμινάριο οπερατικής τέχνης. Η απογοήτευση και ο ενθουσιασμός της για τους μαθητές που παρουσιάζονται στο μάθημά της εναλλάσσονται· η Κάλλας ανακαλεί τις αναμνήσεις της ένδοξης ζωής και καριέρας της. Στη σκέψη της εμφανίζονται τα νεανικά χρόνια που πέρασε ως «ασχημόπαπο», οι επαγγελματικές αντιζηλίες της, ο δυσμενής τρόπος αντιμετώπισής της από τον τύπο, οι θρίαμβοι της καριέρας της και η σχέση της με τον Αριστοτέλη Ωνάση. Το έργο κορυφώνεται με έναν μονόλογο για τη θυσία που κάνει ο καλλιτέχνης στο όνομα της τέχνης.[2][3]

Σημαντικές παραγωγέςΕπεξεργασία

Το έργο ανέβηκε αρχικά από την Εταιρεία Θεάτρου Φιλαδέλφειας τον Μάρτιο του 1995.[4] Ακολούθησε η πρεμιέρα στο Μπρόντγουεϊ στις 15 Νοεμβρίου 1995· δόθηκαν 598 παραστάσεις αυτής της παραγωγής, εκ των οποίων η τελευταία παρουσιάστηκε στις 29 Ιουνίου 1997.[1]

Το Master Class ανέβηκε στο Κέντρο Κέννεντυ (Kennedy Center) από τις 25 Μαρτίου 2010 έως τις 18 Απριλίου 2010, με πρωταγωνίστρια την Τάιν Ντέιλι στον ρόλο της Κάλλας.[5] Με την ίδια ηθοποιό στον πρωταγωνιστικό ρόλο, το έργο αναβίωσε στο Μπρόντγουεϊ σε μια παραγωγή που διήρκεσε από τις 14 Ιουνίου 2011 έως τις 4 Σεπτεμβρίου 2011 σημειώνοντας 70 κανονικές παραστάσεις και 26 προεπισκοπήσεις (previews).[6] Η παραγωγή μεταφέρθηκε στο Θέατρο Βοντβίλ στο Ουέστ Εντ από τον Ιανουάριο έως τον Απρίλιο του 2012, με την Ντέιλι ως Κάλλας και τη Ναόμι Ο'Κόνελ στον συμπρωταγωνιστικό ρόλο.[7][8]

Το έργο παρουσιάστηκε σε διάφορες πόλεις του Ηνωμένου Βασιλείου κατά τη διετία 2010 2011, με πρωταγωνίστρια τη Στέφανι Μπίτσαμ ως Κάλλας.[9] Ακόμα, το θεατρικό ανέβηκε στο Παρίσι το 1996, με πρωταγωνίστρια τη Φανί Αρντάν και σκηνοθέτη τον Ρόμαν Πολάνσκι· η παραγωγή αυτή παρουσιάστηκε υπό τον τίτλο Master Class – La leçon de chant («Master Class, το μάθημα ωδικής).[10][11] Ένα έτος αργότερα, το 1997, η ηθοποιός Νόρμα Αλεάντρο ενσάρκωσε τον πρωταγωνιστικό ρόλο του έργου σε μία παραγωγή που ανέβηκε στο Μπουένος Άιρες[12] και αναβίωσε το 2012 στην ίδια πόλη.[13] Το 1997 το Master Class παρουσιάστηκε στη Σερβία.[14][15]

Στην Αυστραλία το έργο παρουσιάστηκε το 1997 με πρωταγωνίστρια την Ρόμπιν Νέβιν ως Κάλλας. Το θεατρικό συνέχισε να παίζεται τακτικά ως το 2002, με αλλεπάλληλες αλλαγές πρωταγωνιστριών.[16] Τη διετία 2014 – 2015, μια νέα παραγωγή του έργου πραγματοποιήθηκε στην Αυστραλία σημειώνοντας σημαντική επιτυχία.[17]

Το 2018 και το 2019 πραγματοποιήθηκε μια παραγωγή του Master Class στην Αθήνα, στο Θέατρο Δημήτρης Χορν, με την ηθοποιό Μαρία Ναυπλιώτου στον πρωταγωνιστικό ρόλο. Η παραγωγή έτυχε θερμής υποδοχής, σημειώνοντας 125 παραστάσεις με πλήρες θέατρο ως τον Φεβρουάριο του 2019.[18]

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 Fisher 2011, σελ. 510.
  2. «Master Class, Terence McNally». www.dramatists.com. Dramatists Play Service, Inc. Ανακτήθηκε στις 30 Δεκεμβρίου 2022. 
  3. McNally, Terrence (1995). Master Class. Plume. ISBN 978-0-452-27615-4. 
  4. Keating, Douglas J. "Phila. Theatre Company Savors Master Class Tonys" (στα αγγλικά), philly.com, 4 Ιουνίου 1996
  5. Hetrick, Adam (1 Απριλίου 2010). «Tyne Daly Opens in Master Class at the Kennedy Center». Playbill (στα Αγγλικά). 
  6. Jones, Kenneth (4 Σεπτεμβρίου 2011). «Class Dismissed! Master Class, Starring Tyne Daly, Ends Broadway Run Sept. 4». Playbill (στα Αγγλικά). 
  7. «Master Class, Vaudeville Theatre, review». www.telegraph.co.uk (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 30 Δεκεμβρίου 2022. 
  8. Shenton, Mark (21 Ιανουαρίου 2012). «Tyne Daly Begins Performances in West End Mounting of Terrence McNally's Master Class Jan. 21». Playbill (στα Αγγλικά). 
  9. «Stephanie Beacham to star in UK tour of Master Class». Playbill. 15 Σεπτεμβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 27 Νοεμβρίου 2014. 
  10. «Maria Callas dans le corps et la voix de Fanny Ardant» (στα γαλλικά). Le Monde.fr. 1996-12-11. https://www.lemonde.fr/archives/article/1996/12/11/maria-callas-dans-le-corps-et-la-voix-de-fanny-ardant_3739222_1819218.html. Ανακτήθηκε στις 2022-12-30. 
  11. «Théâtre - Marie Laforêt, sa «voix de sauterelle» et la Callas» (στα γαλλικά). Le Temps. 2000-09-09. ISSN 1423-3967. https://www.letemps.ch/culture/theatre-marie-laforet-voix-sauterelle-callas. Ανακτήθηκε στις 2022-12-30. 
  12. «1997 – Las Cantautoras». Teatro Maipo (στα Ισπανικά). Ανακτήθηκε στις 30 Δεκεμβρίου 2022. 
  13. «Norma Aleandro brilló en la función de Master Class en el Teatro Colón». LA NACION (στα Ισπανικά). 2 Ιουλίου 2013. Ανακτήθηκε στις 30 Δεκεμβρίου 2022. 
  14. HELSE GmbH Newsletter (18 Μαρτίου 2005). «Master Klas - Marije Kalas» [Master Class of Maria Callas]. HELSE GmbH] (στα Σερβικά). 
  15. Atelje 212 (2018). «Jelisaveta Seka Sablić». Na sceni.rs (στα Σερβικά). 
  16. «Master Class». Essgee Entertainment. Ανακτήθηκε στις 27 Ιουλίου 2014. 
  17. Woodhead, Cameron (21 Αυγούστου 2014). «Theatre review: Master Class a masterful tribute to Maria Callas». The Sydney Morning Herald (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 30 Δεκεμβρίου 2022. 
  18. ««Master class»: Η Μαρία Ναυπλιώτου μετά από 125 sold-out ανεβαίνει στη Θεσσαλονίκη». HuffPost Greece. 12 Φεβρουαρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 30 Δεκεμβρίου 2022. 

ΠηγέςΕπεξεργασία