Αγία Κυριακή Θεσπρωτίας

οικισμός της Ελλάδας

Συντεταγμένες: 39°29′03″N 20°34′09″E / 39.4842611473°N 20.5692889473°E / 39.4842611473; 20.5692889473

Η Αγία Κυριακή είναι οικισμός και έδρα ομωνύμου τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας Παραμυθιάς, του δήμου Σουλίου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Θεσπρωτίας, στην περιφέρεια Ηπείρου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.

Αγία Κυριακή
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Αγία Κυριακή
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
ΠεριφέρειαΗπείρου
ΔήμοςΣουλίου
Δημοτική ΕνότηταΠαραμυθιάς
Γεωγραφία και στατιστική
ΝομόςΘεσπρωτίας
Υψόμετρο670
Πληθυσμός27 (2011)
Άλλα
Παλαιά ονομασίαΠόποβο
Ταχ. κωδ.46200
Τηλ. κωδ.+30 26660

Πριν το πρόγραμμα Καλλικράτης και το σχέδιο Καποδίστριας, ανήκε στην επαρχία Σουλίου του νομού Θεσπρωτίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Ηπείρου. [1][2]

Μέχρι το 1928, η Αγία Κυριακή ονομαζόταν Πόπ(π)οβο και ανήκε στο νομό Ιωαννίνων. [3]

ΓεωγραφίαΕπεξεργασία

Η Αγία Κυριακή βρίσκεται στην Α. Θεσπρωτία, σε ορεινή τοποθεσία στο διάσελο ανάμεσα στους βόρειους πρόποδες των ορέων Παραμυθιάς και Σουλίου, κοντά στις πηγές του Ποποβίτικου ποταμού, λίγο πρίν τα όρια με τον νομό Ιωαννίνων. Η κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 18,987 χμ² (2011) και μέσο σταθμικό υψόμετρο 670. Aπέχει 50 χλμ. περίπου Α. της Ηγουμενίτσας. [4][5][1][2]

ΠληθυσμόςΕπεξεργασία

Μόνιμος[6]Επεξεργασία

1991 2001 2011
54 42 27

Πραγματικός (De Facto)[1][2][6]Επεξεργασία

1961 1971 1981 1991 2001 2011
131 50 54 86 46 35

Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»Επεξεργασία

Ως Πόπποβον (Ιωαννίνων)

  • Με το ΦΕΚ 247Α - 14/11/1919 ο οικισμός ορίζεται έδρα της κοινότητας Ποππόβου

Ως Αγία Κυριακή

  • Με το ΦΕΚ 81Α - 14/05/1928 ο οικισμός μετονομάζεται σε Αγία Κυριακή
  • Με το ΦΕΚ 119Α –01/04/1937, ο οικισμός υπήχθη στο νομό Θεσπρωτίας
  • Με το ΦΕΚ 244Α – 4/12/1997, ο οικισμός αποσπάστηκε από την κοινότητα Αγίας Κυριακής και προσαρτήθηκε στο δήμο Παραμυθιάς.
  • Με το ΦΕΚ 87Α – 07/06/2010, ο οικισμός αποσπάστηκε από τον δήμο Παραμυθιάς και προσαρτήθηκε στο δήμο Σουλίου

(Πηγή: https://www.eetaa.gr/metaboles/oikmet_details.php?id=17888)

Ιστορικά στοιχείαΕπεξεργασία

Κοντά στο χωριό εντοπίζεται η θέση αρχαίας κώμης (ελληνιστικών και ρωμαϊκών χρόνων), η οποία υπαγόταν διοικητικά στην κοντινή ρωμαϊκή αποικία της Φωτικής. Οι κάτοικοι του ορεινού αυτού οικισμού, που έλεγχε μια φυσική διάβαση προς την αρχαία Μολοσσία, πιθανόν ασχολούνταν με την κτηνοτροφία και την υλοτομία, όπως συμπεραίνεται από το παρακείμενο δάσος από έλατα και πεύκα. [7]

ΑξιοθέαταΕπεξεργασία

  • Το πέτρινο γεφύρι του Γκούμου στον Ποποβίτικο ποταμό, παραπόταμο του Καλαμά. Είναι μονότοξο, με άνοιγμα τόξου 5 μ., ύψος τόξου 4,6 μ., μήκος 11 μ. και πλάτος 2μ.[8][Αναξιόπιστη πηγή ;]
  • Τα πηγάδια του οικισμού, όπως το πηγάδι των Βερμπέων και Τελελέων
  • Η φερώνυμη εκκλησία της Αγίας Κυριακής (Ποπόβου)
  • Οι εκκλησίες της Αγίας Παρασκευής και Αγίου Κωνσταντίνου και Ελένης
  • Ο Άγιος Βλάσιος στα νοτιοανατολικά

[9]

ΠροσωπικότητεςΕπεξεργασία

  • Νικόλαος Κουτούπης, οπλαρχηγός
  • Κωνσταντίνος Ζορκάδης ή Ζαρκάδας
  • Νικόλαος Αθανασίου (1912-1989), πολιτικός

[10][11]

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

ΠηγέςΕπεξεργασία

  • Φώτιος Γ. Οικονόμου: Η Θεσπρωτία από των αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι των ημερών ημών, Αθήναι 1979
  • Δ. Κ. Σαμσάρης: Η ρωμαϊκή αποικία της Φωτικής στη Θεσπρωτία της Ηπείρου (Ιστορικογεωγραφική και επιγραφική συμβολή), Γιάννινα 1994, σ. 80
  • Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
  • Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ)
  • Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
  • Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
  • Ελληνική Στατιστική Αρχή (ΕΣΑ)
  • eetaa.gr

Εξωτερικοί σύνδεςμοιΕπεξεργασία