Αραβησσός Πέλλας

οικισμός της Ελλάδας

Συντεταγμένες: 40°50′35″N 22°18′12″E / 40.84306°N 22.30333°E / 40.84306; 22.30333

Το χωριό Αραβησσός ή Αραβυσός[1] βρίσκεται στο νομό Πέλλας της Μακεδονίας και έχει 1.398 μόνιμους κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011.[2] Το χωριό είναι κτισμένο στους πρόποδες του βουνού Πάικου και 12 χιλιόμετρα βορειοδυτικά των Γιαννιτσών. Η πλειοψηφία των κατοίκων του προέρχεται από μέρη της Καππαδοκίας και συγκεκριμένα από τα χωριά Ενεχίλ και Αραβησσός (Παλαιά Αραβησσός), εξού και η ονομασία του τόπου, καθώς και από χωριά της Καλλίπολης (Ταϊφίρ, Γαλατά) και από τα μεγάλα Λιβάδια (κυρίως Βλάχοι).

Αραβησσός
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Αραβησσός
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
ΠεριφέρειαFlag of Greek Macedonia.svg Κεντρική Μακεδονία
ΔήμοςΠέλλας
Δημοτική ΕνότηταΚύρρου
Γεωγραφία και στατιστική
ΝομόςΠέλλας
Έκταση25,252 (η κοινότητα) χλμ2
Πληθυσμός1.398 (2011)
Άλλα
Παλαιά ονομασίαΌμπαρ
Ταχ. κωδ.58100
Τηλ. κωδ.23820

Διοικητικά, είναι έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Κύρρου, του δήμου Πέλλας. Η κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 25,252 χμ² (2011).

ΠληθυσμόςΕπεξεργασία

Μόνιμος [3][4][5]
Έτος Πληθυσμός
1991 1.458
2001 1.451
2011 1.398
Πραγματικός (de facto) [6][7][8]
Έτος Πληθυσμός
1961 1.691
1971 1.456
1981 1.510
1991 1.512
2001 1.514
2011 1.408

ΙστορίαΕπεξεργασία

Το όνομα του χωριού, το οποίο ανήκε στην κοινότητα Ασιάρ Βέη[9], αρχικά ήταν Όμπαρ[1], το οποίο σημαίνει δέκα μπάρες νερό. Το όνομα αυτό δεν ήταν τυχαίο, διότι εκεί υπήρχαν και υπάρχουν οι λεγόμενες πηγές της Αραβησσού που υδροδοτούν την πόλη της Θεσσαλονίκης. Η ιστορία αυτού του τόπου έχει τις βάσεις της από το 1926, καθώς τότε έγιναν οι πρώτες εγκαταστάσεις των κατοίκων και την ίδια χρονιά μετονομάστηκε και ο οικισμός[1]. Παλαιότερα οι μόνοι κάτοικοι ήταν οι Βλάχοι από τα Μεγάλα Λιβάδια, οι οποίοι όμως ζούσαν νομαδικά και έμεναν στην περιοχή εκείνη μόνο κατά το χειμώνα.

Οι πρόσφυγες της Αραβησσού της Μικράς Ασίας έμειναν σε σπίτια που τους έφτιαξε το κράτος και ασχολήθηκαν με την γεωργία. Συχνές ήταν οι ασθένειες λόγω της γειτνίασης με το Βάλτο των Γιαννιτσών (π.χ. ελονοσία). Αργότερα, κατέφτασαν πρόσφυγες από το Ενεχίλ που ασχολήθηκαν επίσης με τη γεωργία, καθώς και σε ένα εργοστάσιο υφαντουργίας.

Το χωριό έχει δυο εκκλησίες: τον κεντρικό ναό της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος και το δεύτερο ναό στα νεκροταφεία του χωριού, αφιερωμένο στον Προφήτη Ηλία.

 
Το τοπίο γύρω από της πηγές Αραβησσού

ΛατομείοΕπεξεργασία

Σε απόσταση 3 χιλιομέτρων από το χωριό βρίσκεται λατομείο παραγωγής ασφαλτοκονιασμάτων και υλικών χαλικοστρώσεων.

Πηγές ΑραβησσούΕπεξεργασία

Οι πηγές Αραβησσού έχουν χαρακτηριστεί ως υγρότοπος και απέχουν μισό χιλιόμετρο νοτιοανατολικά του χωριού. Έχουν εμβαδόν 50 στρέμματα και βρίσκονται σε υψόμετρο 43 μέτρων. Εκεί βρίσκονται χώροι εστίασης ώστε ο επισκέπτης να απολαύσει το τοπίο.

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

ΠηγέςΕπεξεργασία