Άνοιγμα κυρίου μενού

Ο Δημήτριος Λεβίδης του Αγγέλου ή και Τσαλίκης (1768 - Κωνσταντινούπολη 26 Μαρτίου 1821) ήταν προύχοντας της Κωνσταντινούπολης, από τους σημαίνοντες φιλικούς και όλη η οικογένεια του ε'ιχε μυηθεί στη Φιλική Εταιρεία.

Δημήτριος Λεβίδης Τσαλίκης
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση1768
Κωνσταντινούπολη
Θάνατος26  Μαρτίου 1821
Κωνσταντινούπολη
Χώρα πολιτογράφησηςΟθωμανική Αυτοκρατορία
Οικογένεια
ΑδέλφιαΣταμάτιος Λεβίδης

Αποκεφαλίσθηκε την 26η Μαρτίου 1821, μαζι με άλλους προύχοντες και αξιωματούχους Φαναριώτες, λίγο πριν τον απαγχονισμό του Πατριάρχη Γρηγόριου του Ε’ από τους Τούρκους, με την κατηγορία ότι μετείχε στη συνωμοσία για την καταστροφή του τουρκικού στόλου στόν Ναύσταθμο της Κωνσταντινούπολης. “Μεταξύ των πρώτων υπέρ ελευθερίας θυμάτων καταλεγόμενος”

Κατηγορήθηκε ότι υπήρξε αρχηγός της συνωμοσίας (μέρος του “Μεγάλου Σχεδίου των Φιλικών για την καταστροφή της Κωνσταντινούπολης εκ των εσω) με αποστολή να “αρπάση” τον στόλο, και να γίνει αυτός Καπετάν Πασάς, όπως αναφέρεται στην καταδικαστική απόφαση (σετένζα). Στον Λεβίδη ειχε ανατεθεί ο συντονισμός του αρχικού σχεδίου, που προέβλεπε την κατάληψη του Ναυστάθμου και τον εμπρησμό του Στόλου, που τελικά δεν εφαρμόστηκε μετά την προδοσία των σχεδίων στους Τούρκους από τον Ασημάκη Θεοδώρου. Στην εφαρμογή αυτου του σχεδίου ο Λεβίδης θα αναλάμβανε την αποδιοργάνωση του Ναυστάθμου με τους ταταυλιανούς Τερσανλήδες και ο Υδραίος Φιλικός Κωνσταντίνος Γκιούστος -αρχηγός των ελλήνων ναυτικών που υπηρετούσαν στον Οθωμανικό στόλο και συγκυβερνήτης της Ναυαρχίδας- θ’ αναλάμβανε με τα ελληνικά πληρώματα τον εμπρησμό του Στόλου.

Το πτώμα του, ακέφαλο ανηρτήθηκε προ της εξωθύρας του μεγάρου των Λεβίδη στα Ταταύλα. Την επόμενη μέρα του αποκεφαλισμού του Δημ. Λεβίδη, ο μαινόμενος όχλος μεταφέροντας το ακέφαλο πτώμα, επέδραμε στα Ταταύλα και το ανάρτησε στην εξώθυρα του αρχοντικού των Λεβίδηδων. Την 27η Μαρτίου το μέγαρο λεηλατήθηκε από τον όχλο όταν θεώρησαν από το αναρτημένο σώμα ότι ήταν οικία συνωμότη.

Στα θύματα αυτής της μέρας περιλαμβάνεται και ο αδελφός του Δημητρίου Αλέξανδρος, 50 χρονών, ο οποίος σφαγιάστηκε από τον όχλο και ο μικρότερος ο Παντολέων 48 χρονώ που τον απήγαγαν οι επιδρομείς και τον κατακρεούργησαν. Η χήρα του, Ταρσίτσα Δ. Λεβίδου, κατέφυγε στην Οδησσό όπου και γεννήθηκε ο γιος του Μιλτιάδης.