Άνοιγμα κυρίου μενού

Ο Δημοσθένης Κίνιας (Λιβαδειά, 16 Ιουνίου 1915[1] - 16 Νοεμβρίου 1997) ήταν Έλληνας γιατρός και πολιτικός, βουλευτής Βοιωτίας.

Δημοσθένης Κίνιας
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση16  Ιουνίου 1915
Λιβαδειά
Θάνατος16  Νοεμβρίου 1997
ΕθνικότηταΈλληνες
Χώρα πολιτογράφησηςΕλλάδα
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΝέα ελληνική γλώσσα
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταπολιτικός
ιατρός
Πολιτική τοποθέτηση
Πολιτικό κόμμα/ΚίνημαΈνωσις Κέντρου
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμαμέλος της Βουλής των Ελλήνων (εκλογική περιφέρεια Βοιωτίας)
γερουσιαστής

ΣταδιοδρομίαΕπεξεργασία

Ήταν γιος του κατ' επανάληψιν εκλεγέντος βουλευτή Αττικοβοιωτίας (1920, 1926, 1946, 1956) και γερουσιαστή Αττικής και Βοιωτίας (1929, 1932) Ιωάννη Κίνια.

Σπούδασε Ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και ειδικεύτηκε στην ακτινολογία, και έκανε μετεκπαίδευση στην Αμερική[1].

Από το 1948, που επέστρεψε από τις Η.Π.Α., υπηρέτησε επί μακράν σειράν ετών την ιατρική επιστήμη, ως γιατρός-ακτινολόγος και ως Διευθυντής του Δημοτικού Νοσοκομείου Αθηνών "ΕΛΠΙΣ", μέχρι του 1970, οπότε και απολύθηκε από την Δικτατορία.

Τιμήθηκε με βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών και υπήρξε Αριστούχος Διδάκτωρ της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. 

Βουλευτής εξελέγη, για πρώτη φορά, στη Βοιωτία με την Ένωση Κέντρου από τη β΄ κατανομή, το 1961[2].

Επανεξελέγη βουλευτής με την Ένωση Κέντρου στις εκλογές του 1963 με 10.485 σταυρούς και στις εκλογές του 1964 με 12.318 σταυρούς.

Στις μεταδικτατορικές εκλογές του 1974 ήταν, και πάλι, υποψήφιος βουλευτής Βοιωτίας με την Ένωση Κέντρου-Νέες Δυνάμεις και έλαβε 3.085 ψήφους, χωρίς να μπορέσει να επανεκλεγεί.

Κατά την περίοδο της Γερμανικής Κατοχής υπήρξε μέλος της Αντιστασιακής Οργάνωσης ΕΔΕΣ του Ναπολέοντα Ζέρβα, για την συμμετοχή του δε αυτή, τιμήθηκε, μεταθανάτια, την 24η Μαΐου 1999, με μετάλλιο της Ελληνικής Πολιτείας.

Απεβίωσε στις 16 Νοεμβρίου 1997. Ήταν παντρεμένος με την Ασπασία Γιαννοπούλου και απέκτησαν δύο παιδιά, ένα γιο, τον Γιάννη Κίνια, δικηγόρο Αθηνών και πολιτευτή Α΄ Αθηνών με το Κόμμα της Πολιτικής Άνοιξης (1993, 1996), και, ήδη, από του Σεπτεμβρίου 2014, Πρόεδρο του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού, και μία κόρη[1].

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 1,2 Ελληνικόν who's who, Εκδοτικός Οργανισμός Ελληνικών who's who 1965, σελ. 252.
  2. "Υπό της ανωτάτης εφορευτικής επιτροπής οι εκλεγόμενοι εκ του Κέντρου και της ΕΡΕ", Ελευθερία, 18/11/1961, σελ. 5.