Άνοιγμα κυρίου μενού

H Διοίκηση Κυλληνίας ήταν παλαιότερη διοικητική διαίρεση του ελληνικού κράτους.

Πίνακας περιεχομένων

Διοικητική ιστορίαΕπεξεργασία

Το χρονικό διάστημα 1836-1845 ίσχυε στο Βασίλειο της Ελλάδας η διοικητική διαίρεση του 1836, με την οποία καταργήθηκε το νομαρχιακό σύστημα. Απότοκο ήταν ο Νομός Αχαΐας και Ήλιδος να καταργηθεί, ο οποίος κατόπιν χωρίστηκε στις Διοικήσεις Αχαΐας με έδρα την Πάτρα, Κυλληνίας με έδρα τα Καλάβρυτα, και Ηλείας με έδρα τον Πύργο[1].

Η Διοίκηση Κυλληνίας αποτελείτο από την Επαρχία Καλαβρύτων και τμήμα της κατηργημένης Επαρχίας Διποταμίας και έδρα της ορίστηκε η Κυναίθη (Καλάβρυτα)[2][3]. Μετονομάστηκε σε Διοίκηση Κυναίθης με τον νόμο της 22/6/1838 (4/7/1838) (ΦΕΚ 24)[4]. Μετονομάστηκε σε Διοίκηση Καλαβρύτων με το Νόμο ΚΕ΄, άρθρο 8, της 5 Δεκεμεβρίου 1845[3].

Η Επαρχία Καλαβρύτων απαρτιζόταν αρχικά από 20 δήμους, τους δήμους: Καλαβρύτων, Κερπηνής, Κερηνείας, Σελλινόης, Λαπαθών, Βλασίας, Καλλιφωνίας, Ψωφίδος, Πάου, Λυκουρίας, Κάτω Κλειτορίας, Κλειτορίας, Σουδενών, Κραθίδος, Αιγών, Νεζερών, Σειρών, Φελόης, Αροανείας και Νωνάκριδος[5]. Το 1837 οι δήμοι Κερηνείας και Σελλινόης συγχωνεύτηκαν και σχημάτισαν το διευρυμένο Δήμο Σελληνόης[6]. Την ίδια χρονιά συγχωνεύτηκαν και οι δήμοι Κάτω Κλειτορίας και Αροανείας και δημιούργησαν το νέο Δήμο Αροανείας[7]. Το 1840 οι 18 πια δήμοι της επαρχίας μετασχηματίστηκαν σε 9, τους δήμους: Καλαβρύτων, Κερπινής, Λαπαθών, Αροανείας, Ψωφίδος, Κλειτορίας, Νωνάκριδος, Κράθιδος και Φελλόης[8].

Με την εφαρμογή της διοικητικής διαίρεσης του 1845, και την κατάργηση του συστήματος των διοικήσεων και υποδιοικήσεων, επανήλθε το νομαρχιακό σύστημα του 1833 με το οποίο επανασυστάθηκε ο Νομός Αχαΐας και Ήλιδος ενώ η Διοίκηση Κυλληνίας καταργήθηκε και έδωσε τη θέση της στην Επαρχία Καλαβρύτων, που διατήρησε τα όρια και τη σύστασή της ως επαρχία του Νομού Αχαΐας και Ήλιδος[4].

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Δρακάκης-Κούνδουρος 1939-1940, σελ. 67-73.
  2. Δρακάκης-Κούνδουρος 1939-1940, σελ. 69-71.
  3. 3,0 3,1 Δρακάκης-Κούνδουρος 1939-1940, σελ. 69 [υποσημείωση 3].
  4. 4,0 4,1 Λουλούδης 2010, σελ. 39.
  5. Δρακάκης-Κούνδουρος 1939-1940, σελ. 69-70.
  6. Δρακάκης-Κούνδουρος 1939-1940, σελ. 69 [υποσημείωση 4].
  7. Δρακάκης-Κούνδουρος 1939-1940, σελ. 70 [υποσημείωση 1].
  8. Δρακάκης-Κούνδουρος 1939-1940, σελ. 70-71.

ΠηγέςΕπεξεργασία

ΒιβλιογραφίαΕπεξεργασία

  • Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010.