Άνοιγμα κυρίου μενού

Ο Δήμος Νεζερών[1][2] υπήρξε δήμος παλαιότερης διοικητικής διαίρεσης στην Ελλάδα, αυτής του 1836.

Πίνακας περιεχομένων

ΤοποθεσίαΕπεξεργασία

Ήταν μεσόγειος ορεινός δήμος του Νομού Αχαιοήλιδος[3], στην ενδοχώρα της Αχαΐας, ο οποίος εκτεινόταν στη βόρεια και βορειοανατολική πλευρά του Ερυμάνθου και σε μέρος των νοτίων πρόβουνων του Παναχαϊκού που βρίσκονται ακριβώς έναντι και εγγύς του Ερυμάνθου, στην ιστορική περιοχή των Νεζερών[4], ενώ καταλάμβανε και ένα μικρό μέρος που γειτνιάζει με αυτή[5].

ΟνομασίαΕπεξεργασία

Η ονομασία του δήμου, και το τοπωνύμιο Νεζερά εν γένει, αναφέρεται ότι προήλθε από την ονομασία του σλάβικου φύλου των Εζεριτών[6][7].

Ο δημότης ονομάστηκε Νεζερίτης[6].

ΙστορίαΕπεξεργασία

Συστάθηκε με το Βασιλικό Διάταγμα 8/4/1835 (Β.Δ. 22ης Ιανουαρίου), σχετικό με τη Διοικητική Διαίρεση του 1836[8][3].

Περιλάμβανε τους οικισμούς: Άγιος Δημήτριος, Δενδρά, Καλάνιστρα, Κομπηγάδι, Λακκώματα, Λόπεσι, Πλάτανος, Σποδιάναις, Συκιές, καθώς και τον Κάλανο που ορίστηκε έδρα του[3][9][6]. Επίσης, περιελάμβανε τα μοναστήρια Μονή Χρυσοποδαριτίσσης και Μονή Ευαγγελιστρίας[3][6].

Στην περιφέρειά του ανήκε γεωγραφικά και η Ρίκαβα παρότι δεν είχε εκείνη την περίοδο την μορφή αναγνωρισμένου οικισμού.

Ήταν δήμος τάξης Γ΄[10] με πληθυσμό που ανερχόταν σε 1.495 κάτοικους[6]. Δήμαρχός του υπήρξε ο Γεώργιος Γιαννόπουλος ενώ εισπράκτορας ήταν ο Χ.Π. Νικολάου[9][11][12][13].

Λειτούργησε μέχρι το 1840, που, με το Βασιλικό Διάταγμα στις 27/11/1840 Περί συγχωνεύσεων δήμων (Φ.Ε.Κ. 5/8-3-1841), καταργήθηκε ως Δήμος και τα εδάφη του, με το Β.Δ. της 22 Ιανουαρίου/3 Φεβρουαρίου του 1841, ενσωματώθηκαν στον τότε Δήμο Φαρών[14][6].

Τη χρονική περίοδο 1835-1836 ανήκε διοικητικά στην Επαρχία Κυναίθης του τότε Νομού Αχαιοήλιδος, σύμφωνα με την διοικητική διαίρεση που ήταν σε ισχύ από το 1833, ενώ, με την διαίρεση του 1836 και την κατάργηση του νομαρχιακού συστήματος, ο δήμος την περίοδο 1836-1841 ανήκε διοικητικά στην Επαρχία Καλαβρύτων της τότε Διοικήσεως Κυλληνίας (Κυναίθης) και με την κατάργησή του το 1841 τα εδάφη του προσαρτήθηκαν στον τότε Δήμο Φαρών της Επαρχίας Πατρών που ανήκε στην τότε Διοίκηση Αχαΐας[10][9].

Σημείο αναφοράςΕπεξεργασία

Στην περιοχή του τότε Δήμου Νεζερών, της ομώνυμης ιστορικής περιοχής, δεσπόζουσα θέση είχε η Μονή Χρυσοποδαριτίσσης του 12ου αιώνα, γνωστή και ως Μονή Νεζερών, που βρίσκεται χτισμένη σε ένα απόκρημνο σπήλαιο στον πυθμένα σχεδόν της κοιλάδας που δημιουργείται από τον ποταμό Πείρο και είναι αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου εορτάζοντας στις 23 Αυγούστου[15][16][17], ανήμερα της Απόδοσης της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, γιορτή που είναι γνωστή στο λαό και ως τα «Εννιάμερα της Παναγίας».

Παραπομπές και υποσημειώσειςΕπεξεργασία

  1. Γκουρβέλος 2007, σελ. 188-195.
  2. Λουλούδης 2010, σελ. 23, 41, 42.
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Νεζερών (1835-1841). eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 17/11/2017.
  4. Τριανταφύλλου 1995, λήμμα Νεζερά.
  5. Στα εδάφη του υπήχθη και το χωριό Λόπεσι που δεν ανήκει γεωγραφικά στα Νεζεροχώρια.
  6. 6,0 6,1 6,2 6,3 6,4 6,5 Λουλούδης 2010, σελ. 41.
  7. Ένας μικρός πληθυσμός Εζεριτών εγκαταστάθηκε και κατοίκησε κατά τη Μεσοβυζαντινή περίοδο στην περιοχή.
  8. Η Διοικητική Διαίρεση του 1836 αντικατέστησε αυτή του 1833 η οποία δημιούργησε τον τότε Νομό Αχαιοήλιδος ο οποίος είχε πέντε επαρχίες. Η Διοικητική Διαίρεση του 1836 αντικαταστάθηκε από αυτή του 1845.
  9. 9,0 9,1 9,2 Κλάδου 1837, σελ. 224.
  10. 10,0 10,1 Δρακάκης-Κούνδουρος 1939-1940, σελ. 70.
  11. Ο δήμαρχος Γεώργιος Κ. Γιαννόπουλος ήταν προεπαναστατικά προεστός της περιοχής και συμμετείχε στην Επανάσταση του 1821. Γκουρβέλος 2007, σελ. 190.
  12. Σε έγγραφο του 1840 δημαρχών πάρεδρος αναφέρεται ο Θ. Σπυρόπουλος, γνωστότερος ως οπλαρχηγός Καρασπύρος. Γκουρβέλος 2007, σελ. 193.
  13. Σε έγγραφο της 17 Μαΐου 1841 δήμαρχος αναφέρεται ο Μιχαήλ Αναγνωστόπουλος. Γκουρβέλος 2007, σελ. 194.
  14. ΦΕΚ 5Α - 08/03/1841, ΒΔ της 22 Ιανουαρίου/3 Φεβρουαρίου 1841
  15. Γκουρβέλος 2007, σελ. 325-331.
  16. Λουλούδης 2010, σελ. 292-293.
  17. Τριανταφύλλου 1995, λήμμα Χρυσοποδαρίτισσα.

ΠηγέςΕπεξεργασία

ΒιβλιογραφίαΕπεξεργασία

  • Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010.
  • Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών, Τόμος Β΄, Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση, λήμμα Νεζερά, λήμμα Χρυσοποδαρίτισσα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία