Άνοιγμα κυρίου μενού

Η διοικητική διαίρεση του 1845 αντικατέστησε τη Διοικητική διαίρεση του 1836 της Ελλάδας και όρισε 10 νομούς, διαιρεμένους σε 49 επαρχίες και σε δήμους. Η διαίρεση αυτή ορίστηκε με το νόμο ΚΕ' στις 8 Δεκεμβρίου 1845[1][2] από την Κυβέρνηση Κωλέττη του 1844.

Διοικητική διαίρεσηΕπεξεργασία

Αναλυτικά οι νομοί και οι επαρχίες που περιγράφονται στη διοικητική διαίρεση είναι οι εξής:

Νομός Επαρχίες
Νομός Αττικής και Βοιωτίας Επαρχία Αττικής

Επαρχία Αίγινας
Επαρχία Μεγαρίδας
Επαρχία Λιβαδειάς
Επαρχία Θηβών

Νομός Εύβοιας Επαρχία Χαλκίδας

Επαρχία Ξηροχωρίου
Επαρχία Καρυστίας
Επαρχία Σκοπέλου

Νομός Φθιώτιδας και Φωκίδας Επαρχία Παρνασσίδας

Επαρχία Δωρίδας
Επαρχία Λοκρίδας
Επαρχία Φθιώτιδας

Νομός Ακαρνανίας και Αιτωλίας Επαρχία Βάλτου

Επαρχία Βονίτσης και Ξηρομέρου
Επαρχία Μεσολογγίου
Επαρχία Ναυπακτίας
Επαρχία Τριχωνίας
Επαρχία Ευρυτανίας

Νομός Αργολίδας και Κορινθίας Επαρχία Ναυπλίας

Επαρχία Άργους
Επαρχία Ύδρας
Επαρχία Τροιζηνίας
Επαρχία Σπετσών και Ερμιονίδος
Επαρχία Κορινθίας

Νομός Αχαΐας και Ήλιδος Επαρχία Πατρών

Επαρχία Αιγιαλείας
Επαρχία Καλαβρύτων
Επαρχία Ηλείας

Νομός Αρκαδίας Επαρχία Μαντινείας

Επαρχία Κυνουρίας
Επαρχία Γόρτυνος
Επαρχία Μεγαλοπόλεως

Νομός Μεσσηνίας Επαρχία Τριφυλίας

Επαρχία Ολυμπίας
Επαρχία Πυλίας
Επαρχία Μεσσηνίας
Επαρχία Καλαμών

Νομός Λακωνίας Επαρχία Λακεδαίμονος

Επαρχία Επιδαύρου Λιμηράς
Επαρχία Γυθείου
Επαρχία Οιτύλου

Νομός Κυκλάδων Επαρχία Σύρου

Επαρχία Κέας
Επαρχία Άνδρου
Επαρχία Τήνου
Επαρχία Νάξου
Επαρχία Θήρας
Επαρχία Μήλου

Μεταβολές του 1865Επεξεργασία

Με την προσάρτηση των Επτανήσων στο Ελληνικό κράτος αυτά διαιρέθηκαν σε Νομούς και επαρχίες με το βασιλικό διάταγμα της 17 Δεκεμβρίου 1864 / 13 Ιανουαρίου 1865[3]. Οι Νομοί και επαρχίες ήταν [3]:

Νομός Επαρχίες
Νομός Κέρκυρας Επαρχία Κέρκυρας

Επαρχία Παξών

Νομός Κεφαλληνίας Επαρχία Κεφαλληνίας
Νομός Ζακύνθου Επαρχία Ζακύνθου

Επαρχία Κυθήρων

Νομός Λευκάδος Επαρχία Λευκάδος

Επαρχία Ιθάκης

Το ίδιο έτος έγινε νέα μεταβολή με το βασιλικό διάταγμα της 5 / 8 Μάρτίου 1865 "περί της διαιρέσως των νομών Κεφαλληνίας και Κέρκυρας". Σύμφωνα με αυτό οι δύο νομοί διαιρέθηκαν σε νέες επαρχίας καταργώντας τις παλιές[4]:

Νομός Επαρχίες
Νομός Κέρκυρας Επαρχία Κέρκυρας
Νομός Κεφαλληνίας Επαρχία Κραναίας

Επαρχία Πάλης
Επαρχία Σάμης

Μεταβολή του 1866Επεξεργασία

Με την μεταβολή του 1866, η οποία αφορούσε πάλι τα Επτάνησα, και τον νόμο Ν.ΡΜΓ΄της 9 Ιανουαρίου 1866, άλλαξε η δομή των νομών και επαρχιών ενώ η Επαρχία Κυθήρων προσαρτήθηκε στον Νομό Λακωνίας[5]. Η διαίρεση ήταν ως εξής [5]:

Νομός Επαρχίες
Νομός Κέρκυρας Επαρχία Κέρκυρας

Επαρχία Παξών
Επαρχία Μέσης
Επαρχία Όρους
Επαρχία Λευκάδος

Νομός Κεφαλληνίας Επαρχία Πάλης

Επαρχία Σάμης
Επαρχία Ιθάκης

Νομός Ζακύνθου καμία

Μεταβολές του 1882Επεξεργασία

Η πρώτη μεταβολή του 1882 έγινε με την προσάρτηση της Θεσσαλίας και της Άρτας στο Ελληνικό κράτος και τον νόμο ΠΜ΄ της 19/20 Μαρτίου 1882[5]. Ήταν προσωρινή μέχρι την επιδόσεως "νόμου οριστικού"[5].

Νομός Επαρχίες
Νομός Άρτης Επαρχία Άρτης

Επαρχία Τζουμέρκων

Νομός Λαρίσης Επαρχία Λαρίσης
Επαρχία Δομοκού

Επαρχία Φαρσάλων
Επαρχία Αγυιάς
Επαρχία Τυρνάβου
Επαρχία Αλμυρού
Επαρχία Βόλου

Νομός Τρικάλων Επαρχία Τρικάλων

Επαρχία Καλαμπάκας
Επαρχία Καρδίτσης

Με το Βασιλικό διάταγμα της 21 / 24 Μαρτίου 1882 έγινε νέα μεταβολή, οριστική, και με αυτή καταργήθηκαν οι επαρχίες Άρτης, Λαρίσης, Δομοκού και Τρικάλων[6].

Μεταβολή του 1891Επεξεργασία

Με την μεταβολή του 1891 η Επαρχία Κυθήρων αποσπάται από τον Νομό Λακωνίας και προσαρτάται στον νομός Αργολίδος και Κορινθίας[7]. Επίσης καταργείται η Επαρχία Τζουμέρκων και επαναδημιουργείται η Επαρχία Άρτας, ενώ διασπάται η Επαρχία Φαρσάλων και επαναδημιουργείται η Επαρχία Δομοκού[7].

ΠηγέςΕπεξεργασία

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. ΦΕΚ A 32/1845, 8 Δεκεμβρίου 1845
  2. Λήμμα «Επαρχία», Εγκυκλοπαιδικό Λεξικό Ελευθερουδάκη, 1929
  3. 3,0 3,1 Μπαμπαλιούτας, σελ. 94-95
  4. Μπαμπαλιούτας, σελ. 107
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 Μπαμπαλιούτας, σελ. 108
  6. Μπαμπαλιούτας, σελ. 109
  7. 7,0 7,1 Μπαμπαλιούτας, σελ. 115

Δείτε επίσηςΕπεξεργασία