Άνοιγμα κυρίου μενού

Ο Εκτόρ Μπερλιόζ (Hector Berlioz, 11 Δεκεμβρίου 1803 - 8 Μαρτίου 1869) ήταν Γάλλος συνθέτης.

Εκτόρ Μπερλιόζ
Berlioz Petit BNF Gallica-crop.jpg
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Hector Berlioz (Γαλλικά)
Γέννηση 11  Δεκεμβρίου 1803[1][2][3][4][5][6][7][8][9][10][11][12]
Λα Κοτ-Σαιντ-Αντρέ
Θάνατος 8  Μαρτίου 1869[1][2][4][5][6][7][8][9][10][11][12]
Παρίσι[13]
Τόπος ταφής Κοιμητήριο της Μονμάρτρης
Χώρα πολιτογράφησης Γαλλία
Σπουδές Ωδείο των Παρισίων
Ιδιότητα συνθέτης, δημοσιογράφος, μαέστρος, συγγραφέας, αυτοβιογράφος, μουσικός κριτικός, λιμπρετίστας, βιρτουόζος και βιβλιοθηκονόμος
Σύζυγος Harriet Smithson
Γονείς Λουί Μπερλιόζ
Κίνημα ρομαντισμός
Όργανα κιθάρα
Είδος τέχνης όπερα, Συμφωνία, κλασική μουσική και Ρομαντική μουσική
Καλλιτεχνικά ρεύματα ρομαντισμός
Σημαντικά έργα Requiem, Grande symphonie funèbre et triomphale και Symphonie Fantastique
Βραβεύσεις Βραβείο της Ρώμης, Αξιωματικός της Λεγεώνας της Τιμής και Ιππότης της Λεγεώνας της Τιμής
Υπογραφή
Commons page Πολυμέσα σχετικά με τον καλλιτέχνη

Άρχισε να σπουδάζει ιατρική, αλλά γρήγορα ακολούθησε τη φυσική του κλίση προς τη μουσική. Το ταλέντο του όμως μόνο τελευταία εκτιμήθηκε και ο Μπερλιόζ μπήκε στη χορεία των μεγάλων μουσουργών. Ο Μπερλιόζ εκφράζει με το έργο του τα προσωπικά του αισθήματα, τον ενθουσιασμό της φλογερής του ιδιοσυγκρασίας και τις ρομαντικές του εξάρσεις. Θεωρείται ο δημιουργός της προγραμματικής μουσικής και το νεανικό του έργο Φανταστική Συμφωνία (1830) σημείωσε σταθμό στην ιστορία της μετα-μπετοβενικής συμφωνικής μουσικής. Το 1830 του απονεμήθηκε στην Ιταλία το μεγάλο Βραβείο της Ρώμης (Prix de Rome), αλλά η παρουσία του έγινε ιδιαίτερα αισθητή στη Γαλλία και στη Ρωσία. Άλλα έργα του: Μπενβενούτο Τσελίνι (μελόδραμα), Τρώες, Ρωμαίος και Ιουλιέτα και Καταδίκη του Φάουστ (δραματικές συμφωνίες), Η Παιδική Ηλικία του Χριστού (ορατόριο). Σ'ένα τελευταίο θριαμβευτικό ταξίδι στη Ρωσία παρουσίασε την όπερα Βεατρίκη και Βενέδικτος, της οποίας η υπόθεση είναι παρμένη από το έργο του Σαίξπηρ Πολύς Θόρυβος για το Τίποτα.

ΠηγήΕπεξεργασία

  • G. M. Tracy,«Έκτωρ Μπερλιόζ», Ιστορία Εικονογραφημένη, τχ.16 (Οκτώβριος 1969), σελ.132-140


 LP  Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το αντίστοιχο λήμμα της LivePedia.

Η εισαγωγή του κειμένου της LivePedia στη Βικιπαίδεια έγινε πριν την 1η Νοεμβρίου 2008, συνεπώς ισχύει η διπλή αδειοδότηση υπό την άδεια CC-BY-SA 3.0 και την GFDL.


  1. 1,0 1,1 Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 9  Απριλίου 2014.
  2. 2,0 2,1 (Γαλλικά) BNF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb138914125. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  3. «Louis Hector Berlioz». (Γαλλικά) Léonore database. Υπουργείο Πολιτισμού. LH/192/74.
  4. 4,0 4,1 «Hector Berlioz». Comité des travaux historiques et scientifiques. 113679.
  5. 5,0 5,1 (Αγγλικά) SNAC. w6959fm6. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  6. 6,0 6,1 (Αγγλικά) Internet Broadway Database. 485477. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  7. 7,0 7,1 Itaú Cultural: (Πορτογαλικά) Enciclopédia Itaú Cultural. Itaú Cultural. Σάο Πάολο. pessoa557065/hector-berlioz. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017. ISBN-13 978-85-7979-060-7.
  8. 8,0 8,1 «Nationalencyklopedin» (σουηδικά) hector-berlioz. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  9. 9,0 9,1 (Αγγλικά) Find A Grave. 89. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  10. 10,0 10,1 (Αγγλικά) Internet Speculative Fiction Database. 207182. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  11. 11,0 11,1 filmportal.de. bbec3c14edcc4a389c32855ec6413610. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  12. 12,0 12,1 (Αγγλικά) Discogs. 108565. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  13. Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 30  Δεκεμβρίου 2014.