Άνοιγμα κυρίου μενού

Ιντρίς Ντεμπί

Πρόεδρος του Τσαντ

Ο Ιντρίς Ντεμπί (Idriss Déby Itno, 18 Ιουνίου 1952) είναι πολιτικός από το Τσαντ, πρόεδρος της χώρας από το 1990.

Ιντρίς Ντεμπί
Idriss Déby at the White House in 2014.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Idriss Déby Itno (Γαλλικά)
Γέννηση18  Ιουνίου 1952
Φάντα
ΚατοικίαPink Palace (Chad)
Χώρα πολιτογράφησηςΤσαντ
ΘρησκείαΣουνιτισμός
Εκπαίδευση και γλώσσες
Μητρική γλώσσαΑραβικά
Zaghawa
Ομιλούμενες γλώσσεςΓαλλικά[1]
Αραβικά
Zaghawa
ΣπουδέςInstitut aéronautique et école de pilotage Amaury de la Grange
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταπολιτικός
στρατιωτικός
Πολιτική τοποθέτηση
Πολιτικό κόμμα/ΚίνημαΠατριωτικό Κίνημα Σωτηρίας
Οικογένεια
ΣύζυγοςHinda Deby Itno
ΤέκναBrahim Déby
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Βαθμός/στρατόςgénéral de corps d'armée/
Πόλεμοι/μάχεςBattle of N'Djamena in 2008 και Chad-Sudan Conflict (2005–2010)
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαΠρόεδρος της Αφρικανικής Ένωσης (2016–2017)
President of Chad (από 1990)
ΒραβεύσειςNational Order of Chad
Commons page Σχετικά πολυμέσα

ΒιογραφίαΕπεξεργασία

Γεννήθηκε το 1952 στη Fada της επαρχίας Bourkou-Ennedi-Tibesti και το πλήρες όνομά του από τον Ιανουάριο του 2006 είναι Ιντρίς Ντεμπί Ίτνο (Idriss Déby Itno). Ανήκει στην εθνότητα Zaghawa. Αρχηγός του Πατριωτικού Μετώπου Σωτηρίας, ξεκίνησε ως πολέμαρχος στον εμφύλιο πόλεμο του Τσαντ. Ο στρατός του κατέλαβε χωρίς να συναντήσει αντίσταση την πρωτεύουσα Ντζαμένα, στις 2 Δεκεμβρίου 1990. Έπειτα από τριών μηνών προσωρινή κυβέρνηση, στις 28 Φεβρουαρίου 1991 με διάταγμα έγινε Πρόεδρος.

Ο Ντεμπί εξελέγη για πρώτη φορά στις 3 Ιουλίου 1996, με 69%. Επανεξελέγη το 2001 με 63,2% (έναντι 16,4% για το Νγκαρλεζί Γιαρονγκάρ) και για τρίτη φορά, στις 3 Μαΐου του 2006, με 64,67%. Ωστόσο οι διεθνείς παρατηρητές ανέφεραν παρατυπίες κατά τη διεξαγωγή αυτών των εκλογών. Η Αντιπολίτευση κατά το μεγαλύτερο μέρος δεν έλαβε μέρος και στις προεδρικές εκλογές του 2006.

Στις 6 Αυγούστου 2006, η κυβέρνηση Ντεμπί σύναψε ξανά διπλωματικές σχέσεις με την Κίνα, διακόπτοντας ταυτόχρονα τις διπλωματικές σχέσεις του Τσαντ με την Ταϊβάν. Δύο ημέρες μετά, στις 8 Αυγούστου, ο Ντεμπί ορκίστηκε ξανά Πρόεδρος και έσφιξε τα χέρια με τον άνθρωπο που αποπειράθηκε να τον ανατρέψει, τον Πρόεδρο του Σουδάν Ομάρ Μπασίρ.

Στις 6 Ιουνίου 2005, με δημοψήφισμα καταργήθηκε νόμος που θα του επέτρεπε να διεκδικήσει και νέα θητεία (πέρα από 2 συνεχείς) στον προεδρικό θώκο. Στις 2 Ιουλίου 2007 δολοφονήθηκε ο γιος του και φερόμενος ως μελλοντικός διάδοχός του, Μπραχίμ Ντεμπί, ο οποίος είχε αναμειχθεί σε υποθέσεις ναρκωτικών.

Κρίση 2008Επεξεργασία

Τον Φεβρουάριο του 2008 κορυφώθηκαν οι συγκρούσεις των ανταρτών και του κυβερνητικού στρατού. Στις 2 Φεβρουαρίου οι αντάρτες εισήλθαν στην πρωτεύουσα Ντζαμένα και ο Ντεμπί επεχείρησε να σπάσει[2] τον κλοιό τους. Ο εκ των ηγετών των ανταρτών Τιμάν Εντιμί φερόταν αποφασισμένος να ανατρέψει τον πρόεδρο. Ωστόσο, ο ρόλος του είναι αμφιλεγόμενος, καθώς είναι θείος του Ντεμπί. Επίσης, υπάρχουν και άλλες ομάδες ανταρτών.[3] H εξέγερση κατεστάλη από τον κυβερνητικό στρατό, ενώ ήδη είχαν απομακρυνθεί από τη χώρα οι ξένοι υπήκοοι. Το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, σε ειδική συνεδρίαση, καταδίκασε την προσπάθεια των ανταρτών να καταλάβουν την Ντζαμένα και η Διεθνής Κοινότητα στήριξε την παρούσα κυβέρνηση. Οι αντάρτες εξοπλίζονται και από το Σουδάν, κάτι το οποίο η σουδανική κυβέρνηση το έχει αρνηθεί. Σύμφωνα με τις διεθνείς οργανώσεις[4] σκοτώθηκαν δεκάδες άνθρωποι και πάνω από 500 τραυματίστηκαν. Αρκετοί κατέφυγαν στο Καμερούν. Στις 15 Φεβρουαρίου ο Ντεμπί κήρυξε τη χώρα του σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης επί δεκαπενθήμερο, με σκοπό την πλήρη αποσόβηση της κρίσης.

Βουλευτικές και προεδρικές εκλογές 2011Επεξεργασία

Το κόμμα του Ντεμπί κατήγαγε νίκη στις βουλευτικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 13 Φεβρουαρίου 2011.[5] Οι εκλογές έγιναν βάσει της συμφωνίας ανάμεσα σε κυβέρνηση και αντιπολίτευση (υπογράφηκε από 87 συνολικά κόμματα), η οποία είχε υπογραφεί το 2007. Το κυβερνών Πατριωτικό Κίνημα Σωτηρίας κέρδισε 110 επί συνόλου 188 εδρών στο Κοινοβούλιο και εξασφάλισε την πλειοψηφία. Οι σύμμαχοί του πήραν άλλες 21 έδρες [6].

Στις προεδρικές εκλογές του Απριλίου του 2011, στις οποίες δεν έλαβαν μέρος σε ένδειξη διαμαρτυρίας πολλοί υποψήφιοι της αντιπολίτευσης, ο Ντεμπί επανεξελέγη με ποσοστό 88,6%.[7]

Τον Ιανουάριο του 2016 ανέλαβε για έναν χρόνο την προεδρία της Αφρικανικής Ένωσης.

Επανεκλογή 2016Επεξεργασία

Στις 10 Απριλίου 2016 κέρδισε ξανά τις προεδρικές εκλογές, με ποσοστό 61,56% των ψήφων, από τον πρώτο γύρο.[8]

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. (Γαλλικά) BnF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb135135311. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  2. «Mάχες ανταρτών και κυβερνητικών στο Τσαντ». Ελεύθερος Τύπος. 2 Φεβρουαρίου 2008. 
  3. «Το Χρονικό της Σύγκρουσης στο Τσαντ». in.gr. 4 Φεβρουαρίου 2008. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Φεβρουαρίου 2008. 
  4. «Τσαντ - Πολλοί οι νεκροί, 500 τραυματίες λένε ανθρωπιστικές οργανώσεις». Ναυτεμπορική. 4 Φεβρουαρίου 2008. 
  5. Deutsche Presse-Agentur (2011-02-13). «Opposition to contest Chad's parliamentary elections». Monsters and Critics.com (WotR, Ltd). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2013-01-03. https://archive.is/wbqSK. Ανακτήθηκε στις 2011-02-13. 
  6. Staff writers (2011-02-28). «President's Party Wins Chad Election». VOANews.com (Voice of America). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2011-03-12. https://web.archive.org/web/20110312091956/http://www.voanews.com/english/news/africa/Presidents-Party-Wins-Chad-Election-117062678.html. Ανακτήθηκε στις 2011-03-06. 
  7. «Opposition boycott clouds Chad vote». Al Jazeera. 25 Απριλίου 2011. 
  8. «Chadian President Deby re-elected in landslide first-round victory». Reuters. 21 Απριλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 23 Απριλίου 2016.