Ο Κάρολος Β΄ (Charles II de Lorraine, 136425 Ιανουαρίου 1431) από τον Οίκο της Λωρραίνης ήταν δούκας της Λωρραίνης (13901431) και Κοντόσταυλος της Γαλλίας (14181425). Ο Κάρολος Β΄ ήταν ο μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του Ιωάννη Α΄ δούκα της Λωρραίνης και της Σοφίας, κόρης του Έμπερχαρτ Β΄ δούκα της Βυρτεμβέργης.[5] Απαριθμείται ως Κάρολος Β΄ επειδή προϋπήρχε ο Κάρολος της Κάτω Λωρραίνης παρά το ότι στην εποχή του το δουκάτο του περιορίστηκε μόνο στην Άνω Λωρραίνη, αφού η Κάτω Λωρραίνη είχε υποταχθεί στην Βραβάντη.

Κάρολος Β΄ της Λωρραίνης
Charles II duc de Lorraine.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Charles II de Lorraine (Γαλλικά)
Γέννηση1364[1]
Θάνατος25  Ιανουαρίου 1431[1]
Νανσύ[2]
Χώρα πολιτογράφησηςΓαλλία
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΓαλλικά[3]
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταφεουδάρχης
Οικογένεια
ΣύζυγοςΜαργαρίτα του Παλατινάτου[2]
ΤέκναΙσαβέλλα της Λωρραίνης[2]
Αικατερίνη της Λωρραίνης[2]
ΓονείςΙωάννης Α΄ της Λωρραίνης[2] και Σοφία του Βυρτεμβέργη[2]
ΑδέλφιαΦρειδερίκος Α΄ του Βωντεμόν[4]
Ισαβέλλας της Αλσατίας[2]
ΟικογένειαΟίκος της Λωρραίνης[2]
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαConstable of France
Θυρεός
Blason Lorraine.svg
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Υποτέλεια στην ΒουργουνδίαΕπεξεργασία

 
Ο Κάρολος Β΄ της Λωρραίνης

Την εποχή της ηγεμονίας του είχε πολύ φιλικές σχέσεις με τον Φίλιππο Β΄ δούκα της Βουργουνδίας και τον συνόδευσε στις περισσότερες εκστρατείες. Η προσέγγιση με την Βουργουνδία ξεκίνησε από την εποχή του πατέρα του, στις προσπάθειες που έκανε για να αποδεσμεύσει την Λωρραίνη από την Γαλλική Αυλή. Η προσέγγιση με τους βασιλείς της Γαλλίας είχε ξεκινήσει πριν από ενάμισι αιώνα και οφειλόταν στις προσπάθειες που έκαναν οι δούκες της Λωρραίνης να αποδεσμευτούν από την Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, στην οποία ήταν υποτελείς. Ο Κάρολος Β΄ είχε εχθρικές σχέσεις με τον Λουδοβίκο Α΄ δούκα της Ορλεάνης, επειδή είχε βοηθήσει τους επαναστάτες εναντίον του πατέρα του και του Βεντσεσλάβου Δ΄ της Βοημίας. Ο Βεντσεσλάβος Δ΄ εκθρονίστηκε (1400) και τον διαδέχτηκε ο Ρούπερτ της Γερμανίας, πεθερός του Καρόλου Β΄. Ο Κάρολος Β΄ συμμετείχε σε πολλές Σταυροφορίες, βρέθηκε στην Τυνησία (1391) και στην αποκαλούμενη «τελευταία Σταυροφορία», που κατέληξε στην καταστρεπτική μάχη της Νικόπολης (1396). Στη συνέχεια βρέθηκε στο πλευρό του Ιωάννη του Ισχυρού κόμη του Νεβέρ, γιου του συμμάχου του Φιλίππου Β΄. Υποστήριξε το Τευτονικό Τάγμα στην Λιβονία (1399).[6]

Πολλές φορές ήρθε σε σύγκρουση με τη γαλλική Αυλή (1405 – 1406), ιδιαίτερα όταν ο δούκας της Ορλεάνης προσπάθησε να δημιουργήσει ένα ανεξάρτητο πριγκιπάτο στην περιοχή. Τελικά η ήττα του στο Σαμπινέλ και η δολοφονία του στο Παρίσι στις 23 Νοεμβρίου 1407 έθεσε τέρμα στα σχέδιά του.

Με τη δολοφονία του Λουδοβίκου η Γαλλία χωρίστηκε σε δύο παρατάξεις: οι Αρμανιάκ, που αρχηγός τους ήταν ο Βερνάρδος Ζ΄ κόμης του Αρμανιάκ, δάσκαλος του νεαρού Καρόλου Α΄ δούκα της Ορλεάνης και οι Βουργούνδιοι με αρχηγό τον Ιωάννη τον Ισχυρό, γιο και διάδοχο του Φιλίππου Β΄, που υποστήριζε τον Κάρολο Β΄. Ο Κάρολος Β΄ δεν συμμετείχε στον Εκατονταετή Πόλεμο, αντίθετα συμμετείχε ο μικρότερος αδελφός του Φρειδερίκος Α΄ κόμης του Βωντεμόν, ιδρυτής του κλάδου του Βωντεμόν, που έπεσε στη Μάχη του Αζενκούρ (1415). Η βασίλισσα Ισαβέλλα των Βίττελσμπαχ διόρισε ωστόσο τον Κάρολο Β΄ ως Κοντόσταυλο της Γαλλίας (1418), αλλά αργότερα αυτός αναγκάστηκε να παραιτηθεί λόγω του βαρύτατου έργου του (1424).

Υποτέλεια στο βασίλειο της ΓαλλίαςΕπεξεργασία

Ο Κάρολος Β΄ υιοθέτησε ένα νέο καθεστώς μετά την δολοφονία του Ιωάννη του Ισχυρού (1419). Ο γιος και διάδοχος εκείνου Φίλιππος Γ΄ δούκας της Βουργουνδίας είχε πολλά εδάφη στις Κάτω Χώρες και τα μόνα εμπόδια να ενώσει τα εδάφη του ήταν η Καμπανία και η Λωρραίνη. Με φόβο για τις φιλοδοξίες του Φιλίππου Γ΄, ο Κάρολος Β΄ αποφάσισε να προσεγγίσει τον Κάρολο Ζ΄ της Γαλλίας και πάντρεψε την κόρη του Ισαβέλλα με τον μετέπειτα Βασιλιά της Νεαπόλεως Ρενέ Α΄ των Βαλουά, 2ο εξάδελφο του Καρόλου Ζ΄.

Τα τελευταία χρόνια της ζωής του ήταν ατυχή: ο ανιψιός του Αντώνιος κόμης του Βωντεμόν ήρθε σε σύγκρουση μαζί του από το 1425, αφού του ζητούσε τμήμα της κληρονομιάς. Όταν η Ιωάννα της Λωρραίνης ήρθε για προσκύνημα στο Σαιν Νικολά ντε Πορτ και του ζήτησε να εγκαταλείψει την ερωμένη του Αλισόν ντι Μαι, ο Κάρολος οργισμένος την εξόρισε στο Σινόν. Ο Κάρολος Β΄ δούκας της Λωρραίνης απεβίωσε δύο χρόνια αργότερα στο Νανσύ.

ΟικογένειαΕπεξεργασία

Νυμφεύτηκε τη Μαργαρίτα των Βίττελσμπαχ (1376 – 1434), κόρη του Ρούπερτ εκλέκτορα του Παλατινάτου & βασιλιά της Γερμανίας, και είχε τέκνα:[7]

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 1,2 Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. 13779150X. Ανακτήθηκε στις 17  Οκτωβρίου 2015.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 2,7 2,8 2,9 Charles Cawley: «Medieval Lands». (Αγγλικά) Charles Cawley, "Medieval Lands", 2006-2019. Ανακτήθηκε στις 28  Ιανουαρίου 2016.
  3. «Identifiants et Référentiels». (Γαλλικά) IdRef. Bibliographic Agency for Higher Education. Ανακτήθηκε στις 5  Μαρτίου 2020.
  4. Charles Cawley: «Medieval Lands». (Αγγλικά) Charles Cawley, "Medieval Lands", 2006-2019. Ανακτήθηκε στις 23  Ιανουαρίου 2016.
  5. Bogdan 2007, σ. 284
  6. Bogdan 2007, σ. 64
  7. Bogdan 2007, σ. 76
  8. Bogdan 2007, σ. 284

ΠηγέςΕπεξεργασία

  • Bogdan, Henry (2007). La Lorraine des Ducs (Στα Γαλλικά). Perrin.
Κάρολος Β΄ της Λωρραίνης
Γέννηση: 1364 Θάνατος: 25 Ιανουαρίου 1431
Προκάτοχος
Ιωάννης Α΄
Δούκας της Λωρραίνης
 
1390 - 1431
Διάδοχος
Ρενέ Α΄
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Charles II, Duke of Lorraine της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).