Άνοιγμα κυρίου μενού

Ο Κάρολος Εμμανουήλ Δ΄ (24 Μαΐου 1751 - 6 Οκτωβρίου 1819) ήταν Βασιλιάς της Σαρδηνίας και Δούκας της Σαβοΐας (1796 - 1802), όταν και παραιτήθηκε υπέρ του αδελφού του, Βίκτορα-Εμμανουήλ Α΄.[1][2]

Κάρολος Εμμανουήλ Δ΄
CarloEmanuele IV.jpg
Περίοδος16 Οκτωβρίου 1796 – 4 Ιουνίου 1802
ΠροκάτοχοςΒίκτωρ-Αμεδαίος Γ΄
ΔιάδοχοςΒίκτωρ-Εμμανουήλ Α΄
Γέννηση24 Μαΐου 1751
Τορίνο, Βασίλειο της Σαρδηνίας
Θάνατος6 Οκτωβρίου 1819 (68 ετών)
Ρώμη, Παπικά Κράτη
Τόπος ταφήςΆγιος Ανδρέας του Κυρηνάλιου
ΣύζυγοςΜαρία Κλοτθίλδη της Γαλλίας
Πλήρες όνομα
   Κάρολος Εμμανουήλ Φερδινάνδος Μαρία
ΟίκοςΣαβοΐας
ΠατέραςΒίκτωρ Αμεδαίος Γ΄ της Σαρδηνίας
ΜητέραΜαρία Αντωνία Φερδινάνδη της Ισπανίας
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα (π  σ  ε )

Γεννήθηκε στο Τορίνο στις 24 Μαΐου 1751 και ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Βίκτορα Αμεδαίου Γ΄ της Σαρδηνίας και της συζύγου του Μαρίας-Αντωνίας των Βουρβόνων-Ισπανίας.[1] Από τη γέννησή του μέχρι τη διαδοχή του στο θρόνο της Σαρδηνίας το 1796, ο Κάρολος-Εμμανουήλ Δ' έφερε τον τίτλο Πρίγκιπας του Πεδεμοντίου.[2]

Το 1775 παντρεύτηκε την Μαρία-Κλοτίλδη, κόρη του Πρίγκιπα Λουδοβίκου-Φερδινάνδου της Γαλλίας. Παρά το γεγονός ότι ο γάμος είχε σχεδιαστεί για πολιτικούς λόγους, ο Κάρολος-Εμμανουήλ Δ' και η σύζυγός του έμειναν αφοσιωμένοι ο ένας στον άλλο. Οι προσπάθειές τους να αποκτήσουν παιδιά, όμως, ήταν ανεπιτυχείς.[2]

Κατά τον θάνατο του πατέρα του (14 Οκτωβρίου 1796), ο Κάρολος-Εμμανουήλ Δ' ανήλθε στο θρόνο ως Βασιλιάς της Σαρδηνίας. Εκείνη την περίοδο, η Σαρδηνία είχε αναγκαστεί να τηρεί την ταπεινωτική Συνθήκη των Παρισίων (1796) με τη Γαλλική Δημοκρατία.[1] Την 6η Δεκεμβρίου 1798 γαλλικά στρατεύματα, υπό τον Μπαρτελεμί Ζουμπέρ, κατέλαβαν το Τορίνο και ανάγκασαν τον Κάρολο Εμμανουήλ να παραιτηθεί από όλα τα εδάφη του στην ηπειρωτική Ιταλία και να αποσυρθεί στο νησί της Σαρδηνίας.[1] Η προσπάθειά του να ανακτήσει το Πεδεμόντιο, κατά την επόμενη χρονιά, είχε αρνητικό αποτέλεσμα.[1][2]

Στις 7 Μαρτίου 1802 η σύζυγός του απεβίωσε και εκείνος, επηρεασμένος από αυτό το γεγονός, παραιτήθηκε από το θρόνο στις 4 Ιουνίου 1802 υπέρ του αδελφού του Βίκτορα-Εμμανουήλ Α΄.[1] Ο Κάρολος-Εμμανουήλ Δ' μετέπειτα, διατήρησε τον τίτλο του βασιλιά και έζησε στη Ρώμη και στην κοντινή πόλη Φρασκάτι. Απεβίωσε στις 6 Οκτωβρίου 1819 στο Παλάτσο Κολόνα της Ρώμης και ενταφιάστηκε στον Άγιο Ανδρέα του Κυρηνάλιου.[2][3][4]

O θυρεός της Σαβοΐας

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία