Άνοιγμα κυρίου μενού

Καβάσιλα Ιωαννίνων

οικισμός της Ελλάδας

Συντεταγμένες: 40°05′08.84″N 20°42′44.3″E / 40.0857889°N 20.712306°E / 40.0857889; 20.712306 Για οικισμούς με το ίδιο όνομα δείτε το λήμμα: Καβάσιλα

Καβάσιλα
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Καβάσιλα
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
ΠεριφέρειαΗπείρου
ΔήμοςΚόνιτσας
Δημοτική ενότηταΚόνιτσας
Γεωγραφία και στατιστική
Περιφερειακή ενότηταΙωαννίνων
Υψόμετρο680
Πληθυσμός37 (2011)
Άλλα
Ταχ. κωδ.44100
Τηλ. κωδ.+30 26550

Τα Καβάσιλα είναι ορεινό χωριό στη περιοχή της Κόνιτσας στην Ήπειρο σε υψόμετρο 680 μέτρα[1][2].

Γεωγραφία - ΙστορίαΕπεξεργασία

Τα Καβάσιλα βρίσκονται στο νομό Ιωαννίνων, προς τα σύνορα της Ελλάδας με την Αλβανία, νότια από τον ποταμό Σαραντάπορο και κοντά στην ΕΟ Κοζάνης - Ιωαννίνων[3]. Απέχουν 73 χλμ. Β.-ΒΔ. από τα Ιωάννινα και 12 χλμ. ΒΔ. από τη Κόνιτσα[4]. Το χωριό είναι κτισμένο σε λοφώδη περιοχή γεμάτη από κουμαριές και συμπεριλαμβάνεται μεταξύ των Μαστοροχωρίων. Η τοπική παράδοση αναφέρει ότι το όνομά του προέρχεται από τον βυζαντινό στρατηγό Αλέξιο Καβάσιλα που έζησε τον 14ο αιώνα και ήταν μέλος της ηπειρώτικης οικογένειας Καβάσιλα. Στα οθωμανικά στατιστικά κατάστιχα του 1895 αναφέρεται ότι το χωριό ήταν τσιφλίκι του καζά της Κόνιτσας και είχε πληθυσμό 89 κατοίκους[3].

ΑξιοθέαταΕπεξεργασία

Προς τα βόρεια του χωριού, σε απόσταση 6 χλμ. και δίπλα στον Σαραντάπορο βρίσκονται υδροθειοχλωριονατριούχος ιαματική πηγή και θειούχα ιαματικά λουτρά[5][6]. Στην ίδια κατεύθυνση και σε απόσταση περίπου 2 χλμ. βρίσκεται η Ιερά Μονή Παναγίας Καβασίλων (του 1816 στη θέση παλιού μοναστηριού) αφιερωμένη στα Γενέθλια της Θεοτόκου. Διασώζεται το καθολικό και ο περίβολος της μονής, μέσα στο οποίο υπάρχει κτιστό τέμπλο διακοσμημένο με τοιχογραφίες του 1864 από ζωγράφους των Χιονάδων[7]. Αξιοθέατο της ευρύτερης περιοχής είναι η τοποθεσία "Στενά Σαρανταπόρου" τα οποία είναι ένα φαράγγι του ομώνυμου ποταμού ανάμεσα στα χωριά Καβάσιλα, Εξοχή και Πυξαριά. Έχει κάθετα τοιχώματα, που το ύψος τους μερικές φορές ξεπερνά τα 150 μέτρα, χαρακτηρίζεται από αξιόλογη παραποτάμια μεσογειακή βλάστηση και το μήκος του φθάνει σχεδόν το 1 χλμ.[8]

ΔιοικητικάΕπεξεργασία

Ως κοινότητα συστάθηκε το 1919 με το ΦΕΚ 184Α - 19/08/1919 με έδρα τον οικισμό που αναγραφόταν ως Καβάσιλλα μέχρι το 1928 οπότε διορθώθηκε σε Καβάσιλα[9]. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, αποτελεί τη τοπική κοινότητα Καβασίλων που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Κόνιτσας του Δήμου Κόνιτσας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 37 κατοίκους[10].

Δείτε επίσηςΕπεξεργασία

Για άλλα ιαματικά λουτρά στο δήμο Κόνιτσας δείτε το λήμμα Λουτρά Αμάραντου

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Εγκυκλοπαίδεια Νέα Δομή. Αθήνα: Τεγόπουλος - Μανιατέας. 1996. σελ. 203, τομ.15. 
  2. house, Wapp - development. «Η επίσημη ιστοσελίδα του Δήμου Κόνιτσας». www.konitsa.gr. Ανακτήθηκε στις 19 Σεπτεμβρίου 2018. 
  3. 3,0 3,1 Πλάγου, Αγγελική (17 Οκτωβρίου 2016). Περιφέρεια Ηπείρου: Περιφερειακή Ενότητα Ιωαννίνων: Όπου η Ομορφιά Περισσεύει. AKAKIA Publications. ISBN 9781911352358. 
  4. «Οδηγικές χιλιομετρικές αποστάσεις μεταξύ πόλεων, χωριών - apostaseis.gr». www.apostaseis.gr. Ανακτήθηκε στις 23 Μαρτίου 2018. 
  5. Α.Ε., Διακοπές — Δημοσιογραφικός Οργανισμός Λαμπράκη. «Καβάσιλα - Λουτρά Καβασίλων Προορισμός - Τουριστικές πληροφορίες - Διακοπές Καβάσιλα - Λουτρά Καβασίλων - diakopes.gr». Διακοπές. Ανακτήθηκε στις 19 Σεπτεμβρίου 2018. 
  6. onmed.gr (2018-07-11). «Δύο ιαματικές πηγές των Ιωαννίνων εντάσσονται στον επίσημο χάρτη των αναγνωρισμένων πηγών». Onmed.gr. https://www.onmed.gr/ygeia-eidhseis/story/368522/dyo-iamatikes-piges-ton-ioanninon-entassontai-ston-episimo-xarti-ton-anagnorismenon-pigon. Ανακτήθηκε στις 2018-09-19. 
  7. house, Wapp - development. «Η επίσημη ιστοσελίδα του Δήμου Κόνιτσας». www.konitsa.gr. Ανακτήθηκε στις 19 Σεπτεμβρίου 2018. 
  8. house, Wapp - development. «Η επίσημη ιστοσελίδα του Δήμου Κόνιτσας». www.konitsa.gr. Ανακτήθηκε στις 19 Σεπτεμβρίου 2018. 
  9. «ΕΕΤΑΑ-Ελληνική Εταιρία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης Α.Ε.». www.eetaa.gr. Ανακτήθηκε στις 19 Σεπτεμβρίου 2018. 
  10. «ΦΕΚ αποτελεσμάτων ΜΟΝΙΜΟΥ πληθυσμού», σελ. 10574 (σελ. 100 του pdf)