Άνοιγμα κυρίου μενού

Συντεταγμένες: 38°09′34″N 21°22′17″E / 38.15944°N 21.37139°E / 38.15944; 21.37139

Η Καλόγρια[1] είναι μικρός πεδινός παραθαλάσσιος οικισμός του Νομού Αχαΐας, αποτελεί τμήμα της Τοπικής Κοινότητας Αράξου, και σύμφωνα με το «Πρόγραμμα Καλλικράτης» από 1/1/2011 ανήκει στο Δήμο Δυτικής Αχαΐας[2][3].

Καλόγρια
Διοίκηση
Χώρα Ελλάδα
Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας
Δήμος Δυτικής Αχαΐας
Δημοτική ενότητα Λαρισσού (Λαρίσου)
Τοπική κοινότητα Αράξου
Γεωγραφία και στατιστική
Γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου
Περιφερειακή ενότητα Αχαΐας
Υψόμετρο 1 μ.
Πληθυσμός 29 (2011)
Η παραλία της Καλόγριας.
Άποψη του χιονισμένου τοπίου στην παραλία της Καλόγριας.

Πίνακας περιεχομένων

ΤοποθεσίαΕπεξεργασία

Ο οικισμός της Καλόγριας βρίσκεται σε πεδινή περιοχή στη δυτική Αχαΐα, εγγύς των ακτών του Ιονίου: Δυτικά του Αεροδρομίου του Αράξου, της οχύρωσης του Τείχους των Δυμαίων και της Λιμνοθάλασσας Προκόπου, νοτιοδυτικά της Λιμνοθάλασσας Πάπα και του εκεί ιχθυοτροφείου, νότια και νοτιοδυτικά των υψωμάτων των Μαύρων βουνών, και νότια της παραλίας «Γιανισκάρι[4][5][6]. Είναι κτισμένος στο βόρειο τμήμα της περιοχή της Στροφυλιάς και η θέση του οικισμού ταυτίζεται με τη φημισμένη παραλία της «Καλόγριας» ή «Καλογριάς»[4][6].

Εγγύς της Καλόγριας βρίσκονται τα χωριά Άραξος στα ανατολικά και Μετόχι στα νοτιοανατολικά. Απέχει λιγότερο από 5 χλμ. από τον οικισμό του Αράξου[7], που αποτελεί την έδρα της εκεί τοπικής κοινότητας, ενώ βρίσκεται σε υψόμετρο περίπου 1 μέτρου.

Διοικητική εξέλιξηΕπεξεργασία

Απογράφεται στα 1879 ως «Καλογριά» ενώ αναφέρεται το 1901 ως οικισμός του τότε Δήμου Δύμης[8][9]. Η Καλόγρια είναι σχετικά καινούριος οικισμός καθώς αναγνωρίστηκε ως τέτοιος στις 14/03/1971, όταν και υπήχθη στην τότε Κοινότητα Αράξου[2][8][10][11]. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», ανήκε στον πρώην Δήμο Λαρισσού (Λαρίσου) ως τμήμα του πρώην Δημοτικού Διαμερίσματος Αράξου[2][10][11][12].

Δημογραφική εξέλιξηΕπεξεργασία

Συγκεντρωτικά, η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού σύμφωνα με τις εθνικές απογραφές[13][14] είναι η εξής:

1879 1971 1981 1991 2001 2011
135[12][15] 16[12][16][17] 10[12] 32[12] 252[12][18] 29[19]

Παραλία ΚαλόγριαςΕπεξεργασία

Η παραλία της «Καλόγριας» ή «Καλογριάς» είναι από τις πιο φημισμένες της Αχαΐας, και όχι μόνο, και κατά τη θερινή περίοδο συρρέει σε αυτήν μεγάλο πλήθος κόσμου από διάφορα μέρη: κυρίως από τη γύρω περιοχή, τη δυτική Αχαΐα, την Πάτρα και την ευρύτερη περιοχή της, καθώς και από μέρη της Ηλείας. Είναι μια μεγάλη παραλία με καθαρά νερά και αμμουδιά όπου σε συνδυασμό με το δάσος της Στροφυλιάς αποτελεί ειδυλλιακό μέρος. Σε αυτήν βρίσκονται και αμμόλοφοι (θίνες), με εντυπωσιακότερο αυτόν στο βόρειο τμήμα της.

ΦωτοθήκηΕπεξεργασία

Παραπομπές και υποσημειώσειςΕπεξεργασία

  1. Η ονομασία του οικισμού αλλά και του ομώνυμου τοπωνυμίου εμφανίζεται και με την εναλλακτική μορφή τονισμού στη λήγουσα, δηλ. «Καλογριά». Τριανταφύλλου 1995, λήμμα Καλογριά· Λουλούδης 2010, σελ. 130 [υποσημείωση 7].
  2. 2,0 2,1 2,2 Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Καλόγριας Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 23/07/2018.
  3. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Δυτικής Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 23/07/2018.
  4. 4,0 4,1 Χάρτης της Αχαΐας, Εκδόσεις Όραμα.
  5. Google Earth.
  6. 6,0 6,1 Η Καλόγρια στο χάρτη. topoguide.gr. Ανακτήθηκε: 23/07/2018.
  7. Χάρτες Google. Ανακτήθηκε: 23/07/2018.
  8. 8,0 8,1 Λουλούδης 2010, σελ. 131.
  9. Λουλούδης 2010, σελ. 130 [υποσημείωση 7].
  10. 10,0 10,1 Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Αράξου Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 23/07/2018.
  11. 11,0 11,1 ΚΕΔΚΕ-ΕΕΤΑΑ, Λεξικό, τ. Α΄, σελ. 118.
  12. 12,0 12,1 12,2 12,3 12,4 12,5 Λουλούδης 2010, σελ. 130.
  13. Ψηφιακή βιβλιοθήκη της Ε.Σ.Υ.Ε./ΕΛ.ΣΤΑΤ.. dlib.statistics.gr. Ανακτήθηκε: 23/07/2018.
  14. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές στην Τ.Α. - Δημοσιεύματα απογραφών. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 23/07/2018.
  15. Απογράφονται από κοινού οι οικισμοί Καραβοστάσι, Έξω Βουνά, Μέσα Βουνά και Καλογριά. Λουλούδης 2010, σελ. 130 [υποσημείωση 3].
  16. Τριανταφύλλου 1995, λήμμα Καλογριά.
  17. Όταν απογράφηκε για πρώτη φορά, ο πληθυσμός του οικισμού αφορούσε στην ουσία την εκεί παρακείμενη ξενοδοχειακή εγκατάσταση (ΦΑΟ ΕΣΥΕ 1971). Τριανταφύλλου 1995, λήμμα Καλογριά· Λουλούδης 2010, σελ. 131· Λουλούδης 2010, σελ. 130 [υποσημείωση 7].
  18. Μόνιμος πληθυσμός: 243 κάτοικοι. Βλ. Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001
  19. ΕΛ.ΣΤΑΤ. - Μόνιμος πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2011

ΠηγέςΕπεξεργασία

ΒιβλιογραφίαΕπεξεργασία

  • Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010.
  • Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών, Τόμος Α΄, Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση, λήμμα Καλογριά.

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία