Καραμανλίδικα

Οι Καραμανλήδες (ενικός Καραμανλής) αποκαλούνται οι τουρκόφωνοι Έλληνες Ορθόδοξοι Χριστιανοί (Rum) που κατοικούσαν στη Μικρά Ασία, συγκεκριμένα στην Καραμανία (ονομάστηκε από το τουρκικό Μπεηλίκι των Καραμανιδών, στην περιοχή της αρχαίας Κιλικίας) και την Καππαδοκία. Έγραφαν την τουρκική γλώσσα με χαρακτήρες του ελληνικού αλφαβήτου (καραμανλήδικα). Το πρώτο γνωστό καραμανλήδικο κείμενο ανάγεται στα μέσα του 15ου αιώνα, ενώ το πρώτο έντυπο στο 1718. Τα παλαιότερα καραμανλήδικα κείμενα ήταν θρησκευτικού περιεχομένου ενώ από το τέλος του 18ου αι. τυπώνονται και κείμενα ιστορικά, γεωγραφικά, διδακτικά κ.ά. Το τελευταίο έντυπο τυπώθηκε το 1921. Αυτά τυπώνονταν σε τυπογραφεία της Κωνσταντινούπολης, Αθηνών, Βενετίας, Σμύρνης κ.ά. Πολύ σημαντικό ρόλο στη διάδοση της καραμανλήδικης γραφής έπαιξε ο Ευαγγελινός Μισαηλίδης ο οποίος το 1851 άρχισε να εκδίδει στην Κωνσταντινούπολη την εφημερίδα Ανατολή σε καραμανλήδικη γραφή.[1]

Πλάκα στο έδαφος με καραμανλήδεια γραφή

Οι Καραμανλήδες ήταν Έλληνες της Μικράς Ασίας που τουρκοφώνησαν κατα την οθωμανική κατάκτηση. Μετά,αλλά και πριν το Χατι Χουμαγιούν, άρχισαν να ξαναϊδρύουν ελληνικά σχολεία και συλλόγους, ενώ πολλοί απ'αυτούς μετέβησαν στις μεγάλες πόλεις της Οθωμανικής Αυτοκρατορείας ή του Ελληνικού Κράτους για περαιτέρω σπουδές ή εργασία. Αρκετοί απ' αυτούς πλούτισαν από το περιοδεύον εμπόριο. Μετά την υπογραφή της συνθήκης της Λωζάνης (1923), μεταφέρθηκαν κατά την ανταλλαγή πληθυσμών στην Ελλάδα και κυρίως σε περιοχές της Μακεδονίας και της Θράκης. Λίγοι παρέμειναν στην Τουρκία.

ΠρόσωπαΕπεξεργασία

Σημαντικοί Καραμανλήδες στην ελληνική ιστορία είναι οι εξής:

Δείτε επίσηςΕπεξεργασία

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

Εξωτερικοί ΣύνδεσμοιΕπεξεργασία

Καραμανλίδικα έντυπα διαθέσιμα στο διαδίκτυοΕπεξεργασία