Μάναρης Αρκαδίας

οικισμός της Ελλάδας

Συντεταγμένες: 37°23′55″N 22°19′30″E / 37.398630°N 22.324885°E / 37.398630; 22.324885

Ο Μάναρης ΑρκαδίαςΜάναρι ή του Μάναρη[2]) είναι χωριό του νομού Αρκαδίας. Ανήκει στην τοπική κοινότητα Μάναρη της δημοτικής ενότητας Βαλτετσίου του δήμου Τρίπολης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο Μάναρης πληθυσμό 58 κατοίκων.[3]

Μάναρης
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Μάναρης
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα[1]
ΠεριφέρειαΠελοποννήσου
ΔήμοςΤρίπολης
Γεωγραφία και στατιστική
Γεωγραφικό διαμέρισμαΠελοποννήσου
ΝομόςΑρκαδίας
Πληθυσμός58 (2011)
Άλλα
Ταχ. κωδ.220 27

Είναι ένα ορεινό χωριό 15 χιλ. νότια της Τρίπολης. Η οδική πρόσβαση στο χωριό γίνεται από το οδικό άξονα Τρίπολης-Μεγαλόπολης, στρίβοντας αριστερά πριν την Ασέα. Είναι χτισμένο σε υψόμετρο 774μ. στην πλαγιά υψώματος, ανατολικά του Ασεατικού πεδίου. Οι λίγοι κάτοικοι ασχολούνται με τη γεωργία. Το καλοκαίρι συγκεντρώνει αρκετούς επισκέπτες[4].

Ο δρόμος που διασχίζει το χωριό καταλήγει στην Βλαχοκερασιά.

Γέφυρα ΜάναρηΕπεξεργασία

Ένα χιλιόμετρο πριν τον Μάναρη βρίσκεται η μεγαλύτερη τοξωτή κοιλαδογέφυρα[5][6][7][8][9][10] στην Ελλάδα, υπόδειγμα αρχιτεκτονικής, κατασκευασμένη από γαλλική εταιρεία το 1897 για να εξυπηρετήσει τη Σιδηροδρομική γραμμή Κορίνθου - Καλαμάτας. Σε μικρή απόσταση βρίσκεται το γραφικό διατηρητέο κτήριο του Σιδηροδρομικό Σταθμού[11][12]. Η γέφυρα είναι αδελφοποιημένη με τη γέφυρα Ρίου-Αντιρίου από το 2014[13].

 
Σιδηροδρομική γέφυρα Μάναρη

Άλλα αξιοθέαταΕπεξεργασία

Η κεντρική εκκλησία του Αγίου Δημητρίου η οποία χρονολογείται από το 1864[14] και η ειδυλλιακή τοποθεσία 'Λεύκο'[15], με το ξωκκλήσι του Αι-Νικόλα[16].

Το Λαογραφικό μουσείο[17].

Το κεφαλόβρυσο στη Μαναρέικη βρύση[18], μία από τις πηγές του Αλφειού ποταμού στην κοιλάδα της Ασέας.

Αξιοσημείωτα άτομαΕπεξεργασία

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. (Ελληνικά) Βάση δεδομένων της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής.
  2. Τράκα, Ελένη. «Ο Μάναρης και όχι πια το Μάναρι... - Δημοτική Ραδιοφωνία Τρίπολης». Ανακτήθηκε στις 12 Ιανουαρίου 2021. 
  3. «Ελληνική απογραφή 2011 (de facto)/Περιφερειακή Ενότητα Αρκαδίας - Βικιθήκη». el.wikisource.org. Ανακτήθηκε στις 10 Ιουνίου 2020. 
  4. «Μάναρη Αρκαδίας άνωθεν - YouTube». www.youtube.com. Ανακτήθηκε στις 12 Ιανουαρίου 2021. 
  5. «Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού | Γέφυρα Μάναρη». odysseus.culture.gr. Ανακτήθηκε στις 8 Ιανουαρίου 2021. 
  6. DigiServices/Twinnet 2013-2015. «EG | Οκτάτοξη Λίθινη Τρενογέφυρα Μάναρη (Γεφύρι) [ΑΡΚΑΔΙΑ, Τρίπολη]». www.exploring-greece.gr. Ανακτήθηκε στις 12 Ιανουαρίου 2021. 
  7. kafeneio-megalopolis (27 Σεπτεμβρίου 2016). «Ο κανιβαλισμός του σιδηροδρομικού κτηρίου στου Μάναρη». kafeneio-megalopolis.gr. Ανακτήθηκε στις 12 Ιανουαρίου 2021. 
  8. «Γέφυρα Μάναρη Μαντινείας». www.servou.gr. Ανακτήθηκε στις 12 Ιανουαρίου 2021. 
  9. Chatzigeorgiou, Elias. «Η ιστορική γέφυρα και ο σταθμός Μάναρη». tracerclub.gr. Ανακτήθηκε στις 12 Ιανουαρίου 2021. 
  10. «Facebook». www.facebook.com. Ανακτήθηκε στις 27 Ιανουαρίου 2021. 
  11. DigiServices/Twinnet 2013-2015. «EG | Μάναρη (Σιδηροδρομικός Σταθμός) [ΑΡΚΑΔΙΑ, Τρίπολη]». www.exploring-greece.gr. Ανακτήθηκε στις 12 Ιανουαρίου 2021. 
  12. «Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού | Σιδηροδρομικός Σταθμός Μάναρη». odysseus.culture.gr. Ανακτήθηκε στις 18 Ιανουαρίου 2021. 
  13. Real.gr. «Μία συμβολική αδελφοποίηση...». Real.gr. Ανακτήθηκε στις 12 Ιανουαρίου 2021. 
  14. DigiServices/Twinnet 2013-2015. «EG | Αγιος Δημήτριος (Εκκλησία) [ΑΡΚΑΔΙΑ, Τρίπολη]». www.exploring-greece.gr. Ανακτήθηκε στις 12 Ιανουαρίου 2021. 
  15. DigiServices/Twinnet 2013-2015. «EG | Λεύκο (Αλλο Φυσικό Αξιοθέατο) [ΑΡΚΑΔΙΑ, Τρίπολη]». www.exploring-greece.gr. Ανακτήθηκε στις 12 Ιανουαρίου 2021. 
  16. DigiServices/Twinnet 2013-2015. «EG | Μάναρης (Χωριό) [ΑΡΚΑΔΙΑ, Τρίπολη]». www.exploring-greece.gr. Ανακτήθηκε στις 12 Ιανουαρίου 2021. 
  17. DigiServices/Twinnet 2013-2015. «EG | Λαογραφικό (Μουσείο) [ΑΡΚΑΔΙΑ, Τρίπολη]». www.exploring-greece.gr. Ανακτήθηκε στις 12 Ιανουαρίου 2021. 
  18. DigiServices/Twinnet 2013-2015. «EG | Μαναρέϊκη Βρύση (Πηγή Κεφαλόβρυσο) [ΑΡΚΑΔΙΑ, Τρίπολη]». www.exploring-greece.gr. Ανακτήθηκε στις 12 Ιανουαρίου 2021.