Ξηροκρήνη Λαγκαδά

εγκαταλειμμένος οικισμός της Ελλάδας
Για τη συνοικία της Θεσσαλονίκης, δείτε Ξηροκρήνη (συνοικία της Θεσσαλονίκης).

Συντεταγμένες: 40°37′N 23°27′E / 40.617°N 23.450°E / 40.617; 23.450

Η Ξηροκρήνη αποτελούσε οικισμό στα σημερινά διοικητικά όρια της περιφερειακής ενότητας Θεσσαλονίκης. Η παλαιότερη ονομασία του ήταν Χατζηλάρ, ενώ συναντάται και με τη γραφή Χατζιλάρ.

Ξηροκρήνη
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Ξηροκρήνη
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
ΠεριφέρειαΚεντρικής Μακεδονίας
Περιφερειακή ΕνότηταΘεσσαλονίκης
ΔήμοςΔήμος Βόλβης
Γεωγραφία και στατιστική
Γεωγραφικό διαμέρισμαΜακεδονία
Άλλα
Παλαιά ονομασίαΧατζηλάρ, Χατζιλάρ

Ιστορικά στοιχείαΕπεξεργασία

Ο οικισμός Χατζηλάρ ανήκε διοικητικά στο καζά Λαγκαζά (σημ. Λαγκαδά) κατά την τελευταία περίοδο της οθωμανικής κυριαρχίας. Μετά το 1913, αποτελεί οικισμό της επαρχίας Λαγκαδά, ενώ το 1918, προσαρτάται στη νεοϊδρυθείσα κοινότητα Εγρή Μπουτζάκ (σήμερα Νέα Απολλωνία) μαζί με άλλους έξι οικισμούς, την ομώνυμη έδρα της κοινότητας, το Αλτσιλή (σημ. Μεσοπόταμο), το Τεκρή Βερμεσλή (σημ. Ξηροπόταμος), το Ακ Τοπράκ (σημ. Ασπρόχωμα) και το Χασήλ Τσαλή (σημ. Κρεμαστό). Το 1924, αποσπάται από την επαρχία Λαγκαδά και προσαρτάται στην επαρχία Λιαριγκόβης (σημ. Αρναίας) του νομού Χαλκιδικής. Το 1927, ο οικισμός μετονομάζεται σε Ξηροκρήνη, ενώ το 1940 ο οικισμός καταργείται.[2][3]

Μετά το τέλος των Βαλκανικών πολέμων, αποτελούσε χωριό με τουρκικό μουσουλμανικό πληθυσμό.[4] Μετά την ανταλλαγή των πληθυσμών το 1923, οι μουσουλμάνοι κάτοικοι του αναγκάζονται να εγκατασταθούν στην Τουρκία και ο πληθυσμός του οικισμού μειώνεται δραματικά με αποτέλεσμα την σταδιακή εγκατάλειψή του. Η μείωση του πληθυσμού δεν ανακόπτεται ούτε από την εγκατάσταση προσφύγων από τη Μικρά Ασία και ντόπιων από άλλα χωριά της ευρύτερης περιοχής.[5] Το 1940, ο οικισμός καταργείται και απουσιάζει έκτοτε οποιαδήποτε στατιστική αναφορά.

Πληθυσμιακά στοιχείαΕπεξεργασία

Στην πρώτη ελληνική απογραφή του 1913 ο πληθυσμός του οικισμού είναι 250 κάτοικοι.[6][7] [8] Στην απογραφή του 1940 δεν απογράφεται.[9]

Έτος Απογραφής 1913 1920 1928 1940
Πραγματικός πληθυσμός 250 257 80 -
Άνδρες/Γυναίκες 130/120 133/124 46/24 -

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Todor Simovski (1999). Atlas of the inhabited places of the Aegean Macedonia. Türk Tarih Kurumu Basımevı. σελ. 46. Ανακτήθηκε στις 5 Δεκεμβρίου 2016. 
  2. «Χατζηλάρ Ν. Θεσσαλονίκης». Ελληνική Εταιρία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης. Ανακτήθηκε στις 5 Δεκεμβρίου 2016. [νεκρός σύνδεσμος]
  3. «Κ. Εγρή Μπουτζάκ Ν. Θεσσαλονίκης». Ελληνική Εταιρία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης. Ανακτήθηκε στις 5 Δεκεμβρίου 2016. [νεκρός σύνδεσμος]
  4. Πασχάλης Βαλσαμίδης (2001). «Οι τουρκικές συνοικίες-χωριά και ο τουρκικός πληθυσμός της υποδιοίκησης Λαγκαδά κατά το έτος 1914». Μακεδονικά (1999-2000) (Θεσσαλονίκη) 32. doi:10.12681/makedonika.182. http://ejournals.epublishing.ekt.gr/index.php/makedonika/article/viewFile/5743/5482.pdf. Ανακτήθηκε στις 5 Δεκεμβρίου 2016. 
  5. «Νέα Απολλωνία Χαλκιδικής». Τα νέα των λαϊκών αγορών (Σωματείο μικροπωλητών και παραγωγών λαϊκών αγορών εκτός πόλεως Θεσσαλονίκης "Η Μακεδονία") 6: 13. Δεκέμβριος 2006-Ιανουάριος Φεβρουάριος 2007. http://www.laikes-macedonia.gr/downloads/efimerida_teuxos_6.pdf. Ανακτήθηκε στις 5 Δεκεμβρίου 2016. [νεκρός σύνδεσμος]
  6. Απαρίθμησις των κατοίκων των νέων επαρχιών της Ελλάδος του έτους 1913 (PDF). Εθνικό Τυπογραφείο. σελ. 28. Ανακτήθηκε στις 5 Δεκεμβρίου 2016. 
  7. Πληθυσμός του Βασιλείου της Ελλάδας κατά την απογραφήν της 19 Δεκεμβρίου 1920 (PDF). Εθνικό Τυπογραφείο. 1921. σελ. 122. Ανακτήθηκε στις 5 Δεκεμβρίου 2016. 
  8. Πληθυσμός της Ελλάδος κατά την απογραφήν της 15-16 Μαΐου 1928 (PDF) (2η έκδοση). Εθνικό Τυπογραφείο. 1936. σελ. 364. Ανακτήθηκε στις 5 Δεκεμβρίου 2016. 
  9. Πληθυσμός της Ελλάδος κατά την απογραφήν της 16 Οκτωβρίου 1940 (PDF). Εθνικό Τυπογραφείο. 1950. σελ. 401 (PDF:425). Ανακτήθηκε στις 5 Δεκεμβρίου 2016. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία