Άνοιγμα κυρίου μενού

Πέτρος Παπαρρηγόπουλος

Έλληνας Ιστορικός, Πανεπιστημιακός, Δικαστικός

Ο Πέτρος Παπαρρηγόπουλος (1817-1891) ήταν Έλληνας δικαστικός και πανεπιστημιακός.

Πέτρος Παπαρρηγόπουλος
Petros Paparrigopoulos.JPG
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση1817
Κωνσταντινούπολη
Θάνατος1891
Αθήνα
ΕθνικότηταΈλληνες
Χώρα πολιτογράφησηςΕλλάδα
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΝέα ελληνική γλώσσα
ΣπουδέςΠανεπιστήμιο του Μονάχου
Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταδιδάσκων πανεπιστημίου
δικαστής
ιστορικός
ΕργοδότηςΕθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών (από 1842)
Οικογένεια
ΑδέλφιαΚωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος
Υπογραφή
Petros Paparrigopoulos - ypografi.JPG

Βιογραφικά στοιχείαΕπεξεργασία

Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη και ήταν αδερφός του μεγάλου Έλληνα ιστορικού Κωνσταντίνου Παπαρρηγόπουλου. Ήταν τεσσάρων ετών όταν οι Τούρκοι σκότωσαν τον πατέρα του Ιωάννη και τον θείο του Μιχαήλ με το ξέσπασμα της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 όπου η μητέρα του παίρνοντας τα ζώντα μέλη της οικογένειας κατέφυγε με τη βοήθεια διπλωματών στην Οδησσό. Εκεί τέθηκε υπό την προστασία του Τσάρου της Ρωσίας Αλέξανδρου Γ΄, όπου και με υποτροφία αυτού, όπως και ο αδελφός του σπούδασε νομική στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου και στο Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης, στην Γερμανία.

Επιστρέφοντας αργότερα στην Ελλάδα διορίστηκε το 1840 υφηγητής του Ρωμαϊκού Δικαίου, στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Επειδή όμως η θέση αυτή ήταν άμισθη διορίσθηκε το επόμενο έτος πρωτοδίκης όπου και ακολούθησε τον δικαστικό κλάδο, φτάνοντας έως το βαθμό του αρεοπαγίτη, (μέχρι το 1860). Παράλληλα ακολουθώντας την πανεπιστημιακή καριέρα, το 1845, διορίστηκε τακτικός καθηγητής του Αστικού Δικαίου. Το 1862, έχοντας ήδη από διετίας παραιτηθεί του δικαστικού κλάδου εκλέχτηκε πρύτανης του πανεπιστημίου Αθηνών.

Έγραψε διάφορα νομικά έργα όπως «Περί της ιστορικής αναπτύξεως του κληρονομικού δικαίου των Ρωμαίων», «Το εν Ελλάδι ισχύον αστικόν δίκαιον» (5 τόμοι), το οποίο εκδόθηκε για τρίτη φορά το 1884. Επίσης είχε μεταφράσει το ΜΔ΄ κεφάλαιο της «Ιστορίας της παρακμής και πτώσεως του Ρωμαϊκού κράτους του Γίββωνα» (1840) σε συνεργασία με τον καθηγητή Ερτσόγκ.

Απεβίωσε το 1891 στην Αθήνα.

ΠηγέςΕπεξεργασία

  • Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου τομ. 15ος, σελ. 460.