Παλαιοκλιματολογία

η μελέτη των μεταβολών του κλίματος σε παλαιότερες γεωλογικές εποχές

Η παλαιοκλιματολογία είναι η επιστημονική μελέτη παλαιότερων κλιμάτων για τα οποία δεν υπάρχουν μετρήσεις.[1] Καθώς τα αρχεία των μετρήσεων με επιστημονικά όργανα καλύπτουν μόνο ένα ελάχιστο μέρος της ιστορίας της Γης, η γνώση των αρχαίων κλιμάτων είναι σημαντική για την κατανόηση των φυσικών διακυμάνσεων και της εξελίξεως του σημερινού κλίματος της Γης.

Η παλαιοκλιματολογία χρησιμοποιεί ποικιλία έμμεσων μεθόδων από τις γεωεπιστήμες και τις βιοεπιστήμες προκειμένου να αποκτήσει δεδομένα που έχουν διατηρηθεί μέσα σε πετρώματα, ιζήματα, παγοκαλύμματα, δακτύλιους δένδρων, κοράλλια, όστρακα μαλακίων και μικροαπολιθώματα. Σε συνδυασμό με μεθόδους και τεχνικές για τη χρονολόγηση αυτού του υλικού, τα παλαιοκλιματικά αρχεία χρησιμεύουν για την κατανόηση και τον προσδιορισμό προηγούμενων καταστάσεων της γήινης ατμόσφαιρας.

Ως επιστημονικός κλάδος, η παλαιοκλιματολογία αναπτύχθηκε μόλις τον 20ό αιώνα. Αξιοσημείωτες γεωλογικές περίοδοι που εξετάζονται από τους παλαιοκλιματολόγους είναι οι συχνές περίοδοι παγετώνων που έχει περάσει η Γη, ταχέα γεγονότα ψύξεως όπως η Νεότερη Δρυάδα και η σύντομη θέρμανση κατά το Θερμικό μέγιστο Παλαιοκαίνου–Ηωκαίνου. Μελέτες μεταβολών του περιβάλλοντος και της βιοποικιλότητας κατά το παρελθόν έχουν συχνά επιπτώσεις στη μελέτη της σημερινής καταστάσεως, ειδικότερα στην επίδραση του κλίματος σε μαζικές εξαφανίσεις ειδών και την ανάκαμψη της βιόσφαιρας, καθώς και στην τρέχουσα κλιματική αλλαγή.[2][3]


ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Bradley, Raymond (2015). Paleoclimatology: Reconstructing Climates of the Quaternary. Οξφόρδη: Elsevier. σελ. 1. ISBN 978-0-12-386913-5. 
  2. Sahney, S.; Benton, M.J. (2008). «Recovery from the most profound mass extinction of all time». Proceedings of the Royal Society B: Biological Sciences 275 (1636): 759-765. doi:10.1098/rspb.2007.1370. PMID 18198148. 
  3. Cronin 2010, σελ. 1

ΠηγέςΕπεξεργασία

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία