Άνοιγμα κυρίου μενού

Ο Παναγιώτης (Πότης) Στρατίκης (Κοπανάκι Μεσσηνίας, 1926-2019) ήταν Έλληνας αντιστασιακός, εκδότης, συγγραφέας και δημοσιογράφος. Στο περιοδικό Μικρός Σερίφης υπέγραφε ως Κώστας Φωτεινός.

Πότης Στρατίκης
Potis Stratikis, Panagiotis Liris and Panagiotis Plafountzis.jpg
Γέννηση1926
Κοπανάκι Μεσσηνίας
Θάνατος9  Ιουνίου 2019
Χώρα πολιτογράφησηςΕλλάδα
Ιδιότηταεκδότης, δημοσιογράφος και συγγραφέας

ΒιογραφίαΕπεξεργασία

Νεανικά χρόνιαΕπεξεργασία

Γεννήθηκε το 1926 και μεγάλωσε στο Κοπανάκι Μεσσηνίας. Παρόλο που η οικογένειά του ήταν φτωχή, ο ίδιος ήταν άριστος μαθητής. Ενώ φοιτούσε στο Γυμνάσιο Κυπαρισσίας, ξέσπασε ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος και προσχώρησε στην Ε.Π.Ο.Ν., λαμβάνοντας έτσι ενεργό ρόλο στην Εθνική Αντίσταση. Μετά την απελευθέρωση ο Πότης Στρατίκης πήγε στην Αθήνα.

Το 1946, πέτυχε στις εισαγωγικές εξετάσεις της Παντείου Σχολής, αλλά διέκοψε τα μαθήματα λίγους μήνες μετά επειδή δεν μπορούσε να αντεπεξέλθει στις οικονομικές απαιτήσεις των σπουδών.

ΛογοτεχνίαΕπεξεργασία

Ασχολήθηκε με τις μεταφράσεις που έκανε για τα περιοδικά Χτυποκάρδι και Τραστ του γέλιου, ενώ δούλεψε και στην παραγωγή του Μικρού Ήρωα. Ακολούθησε η Μάσκα, του Απόστολου Μαγγανάρη στην οποία εργάστηκε αρχικά σαν διορθωτής κειμένων, όμως αργότερα μετέφραζε αστυνομικά και γουέστερν διηγήματα. Στη συνέχεια άρχισε να γράφει και ο ίδιος κείμενα με πρωταγωνιστές τους γνωστούς ήρωες του περιοδικού, όπως ο Ζορρό και το Τσακάλι. Ακολούθησαν οι συνεργασίες του με διάφορα μεγάλα περιοδικά της εποχής όπως τα Ρομάντσο, Πρώτο, Θεατής, Γυναίκα, Φαντασία, Ελληνίδα, Πάνθεον, Βεντέττα, πότε σαν συντάκτης, πότε σαν μεταφραστής και πότε σαν μόνιμος συνεργάτης στα κείμενα. Παράλληλα ασχολήθηκε πολύ και με τη μετάφραση λογοτεχνικών κειμένων.

Το 1962 προχώρησε ο ίδιος στην έκδοση ενός παιδικού περιοδικού. Έτσι την Τρίτη 13 Νοεμβρίου του 1962 σε όλα τα περίπτερα της Αθήνας εμφανίστηκε το νέο περιοδικό: ο Μικρός Σερίφης. Η επιτυχία του περιοδικού αυτού ήταν μεγάλη, του οποίου τα κείμενα υπέγραφε σαν «Κώστας Φωτεινός».

Απόκτησε επίσης, τα δικαιώματα για την ελληνική έκδοση ενός επιτυχημένου ξένου κόμικ: του Λούκυ Λουκ. Λίγα χρόνια αργότερα θα ιδρύσει τον Εκδοτικό Οίκο Αδελφοί Στρατίκη, σε συνεργασία με τα αδέλφια του Πέτρο και Χρήστο. Έχει γράψει περισσότερα από είκοσι βιβλία με θέμα την Αρχαία ελληνική ιστορία, ενώ προσκαλούταν συχνά σε συζητήσεις φιλολογικού περιεχομένου.

ΑποτίμησηΕπεξεργασία

Τον Ιούνιο του 2006 τιμήθηκε από την Ένωση Συντακτών Περιοδικού και Ηλεκτρονικού Τύπου για την προσφορά του, ενώ ένα χρόνο αργότερα (Ιούνιος 2007), το Ίδρυμα Προαγωγής Δημοσιογραφίας Αθανασίου Β. Μπότση τον τίμησε για την επιτυχημένη διαδρομή του στον Περιοδικό Τύπο, αλλά και για το συγγραφικό και μεταφραστικό του έργο.

Πέθανε στις 9 Ιουνίου του 2019.[1]

ΠηγέςΕπεξεργασία

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία