Άνοιγμα κυρίου μενού

Ρωμιοί

ελληνορθόδοξοι υπήκοοι της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας

ΡωμιοίΡωμηοί, τουρκικά: Osmanlı Rumları) ονομάζονταν οι ελληνόφωνοι Χριστιανοί που ζούσαν στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Οι Ρωμιοί ανήκαν στο Ρουμ μιλέτ (Millet-i Rum). Κατοικούσαν στο χώρο που σήμερα αποτελεί το ελληνικό κράτος, την Ανατολική Θράκη (ιδίως γύρω από και στην Κωνσταντινούπολη), στη δυτική Μικρά Ασία (ιδίως στην περιοχή της Σμύρνης), την κεντρική Μικρά Ασία (κυρίως την Καππαδοκία), τη βορειοανατολική Μικρά Ασία (κυρίως το βιλαέτι του Ερζερούμ, στην περιοχή της Τραπεζούντας και στα βουνά του Πόντου. Σημαντικές ελληνορθόδοξες κοινότητες υπήρχαν και σε άλλα σημεία των Βαλκανίων, της Αρμενίας και του Καυκάσου, καθώς και στην περιοχή που από το 1878 ως το 1917 αποτέλεσε την επαρχία Καυκάσου της ρωσικής περιφέρειας Καρς.

Οι ελληνορθόδοξοι Χριστιανοί της Μικράς Ασίας την τελευταία περίοδο της οθωμανικής κυριαρχίας αυτοπροσδιορίζονταν ως «Ρωμιοί» (τούρκικα: Rum), ονομασία που δήλωνε βυζαντινο-ρωμαϊκή καταγωγή και την ελληνορθόδοξη ταυτότητά τους, βασικότερο συστατικό της οποίας ήταν η χριστιανική πίστη, ενώ χρησιμοποιούσαν την ονομασία «Έλληνες» για τους υπηκόους του ελληνικού κράτους.[1]

Δείτε επίσηςΕπεξεργασία

ΥποσημειώσειςΕπεξεργασία

  1. Doumanis, Nicholas (2012). Before the Nation: Muslim-Christian Coexistence and its Destruction in Late-Ottoman Anatolia. Οξφόρδη: Oxford University Press. σελίδες 8–9.