Άνοιγμα κυρίου μενού

Η Ρωσική Αμερική (ρωσικά : Русская Америка) ήταν περιφέρεια της Ρωσικής Αυτοκρατορίας την περίοδο 1799 - 1867 στη Βόρεια Αμερική, η οποία περιελάμβανε την σημερινή Αλάσκα, τις Αλεούτιες νήσους , το Αρχιπέλαγος Αλεξάντερ και μέρος της ακτής του Ειρηνικού στις σύγχρονες Ηνωμένες Πολιτείες έως την Καλιφόρνια, ενώ είχε και οχυρό στην Χαβάη με συνολική έκταση 1.518.800 τετραγωνικά χλμ.

Ρωσική Αμερική
179918  Οκτωβρίου 1867
Flag of the Russian-American Company.svg
Σημαία
Lesser Coat of Arms of Russian Empire.svg
Έμβλημα
Русская Америка на 1860 год.jpg
ΠρωτεύουσαΣίτκα και Novo-Arkhangelsk
ΓλώσσεςΡωσικά
ΘρησκείαΡωσική Ορθόδοξη Εκκλησία
Έκταση1 518 800 km²
Γεωγραφικές συντεταγμένες57°3′0″N 135°19′0″W
Χάρτης της Ρωσικής Αμερικής το 1860

ΙστορίαΕπεξεργασία

Πρώτη γνωστή αποστολή της Ρωσίας από τη Σιβηρία στην Αλάσκα ήταν μια εκστρατεία το 1648 που ίδρυσε τον πρώτο οικισμό την Kyngovey. Το 1732 ο Μιχαήλ Γκνοντέβ κατέπλευσε στις ακτές της "Μεγάλης γης" (βορειοδυτική Αμερική) και χαρτογράφησε την ακτή περίπου 300 χιλιόμετρα και περιέγραψε τα στενά και τα νησιά που βρίσκονται σε αυτή.

Σε 1741 άλλη εκστρατεία υπό τον Βίτους Μπέρινγκ με δύο πλοία το "Άγιος Πέτρος" και το "Απόστολος Παύλος" εξερεύνησε τις Αλεούτιες νήσους και τις ακτές της Αλάσκας. Το 1772 ιδρύθηκε ο πρώτος Ρώσος εμπορικός σταθμός.

Στις 3 Αυγούστου 1784 στο νησί Κόντιακ φθάνει η "εκστρατεία των τριών αγίων" με τρία πλοία ("τρεις άγιοι", "Άγιος Συμεών" και το "Άγιος Μιχαήλ"). Όπου άρχισαν την εξερεύνηση της νήσου, αργότερα προσπάθησαν να προσηλυτίσουν τους ντόπιους Εσκιμώους και εισήγαγαν μιας σειρά καλλιεργειών όπως πατάτες και γογγύλια. Το 1788 οι ρωσικές κτήσεις στην Αλάσκα επλήγησαν από ισχυρό τσουνάμι. Ο οικισμός στο νησί Κόντιακ, το Αρχαγκέλσκ, μετακινήθηκε το 1792 σε νέα τοποθεσία και η νέα πόλη ονομάστηκε Πάβλοβσκ. Στο 1793 στη νήσο Κόντιακ έφτασε Ορθόδοξη ιεραποστολή που αποτελείται από πέντε μοναχούς της Μονής Βαλαάμ, η οποία με επικεφαλής τον Αρχιμανδρίτη Ιωάσαφ ίδρυση την Αρχιεπισκοπή της Κόντιακ. Αμέσως μετά την άφιξή τους οι ιεραπόστολοι αμέσως άρχισαν να χτίζουν ναό και να προσηλυτίζουν τους ντόπιους στην Ορθόδοξη πίστη[1]. Το 1791 ιδρύθηκε το οχυρό Νικολάου και το 1792 οικισμό στις όχθες της λίμνης Ιλιάμνα και άλλο οικισμό στις όχθες του ποταμού Γιούκον.

Το 1799 ιδρύθηκε το οχυρό του Αγίου Μιχαήλ όπου εξελίχτηκε σε πόλη, Μιχαίλοβσκι, που το 1819 είχε πάνω από 200 χιλιάδες Ρώσους και ντόπιους κατοίκους. Είχε δημοτικό σχολείο, ναυπηγείο, εκκλησία, οπλοστάσιο και διάφορα εργαστήρια. Η κύρια ασχολία των κατοίκων ήταν το κυνήγι για θαλάσσιες ενυδρίδες και το εμπόριο της γούνας τους.

Από την άνοιξη του 1802 άρχισαν ένοπλες συγκρούσεις με τους ντόπιους ιθαγενείς πληθυσμούς. Από το 1808 η πρωτεύουσα της Ρωσικής Αμερικής γίνεται η Νόβο Αρχανγκέλσκ. Στην πραγματικότητα η διαχείριση γίνεται από την "Ρωσοαμερικανική εταιρεία" η οποία έχει έδρα το Ιρκούτσκ.

Στις 11 Σεπτεμβρίου 1812 ο Ρώσος έμπορος Ιβάν Κούσκοβ ίδρυσε το Φορτ Ρος 80 χλμ βόρεια από το σημερινό Σαν Φρανσίσκο στην Καλιφόρνια, όπου έγινε το νοτιότερο φυλάκιο του ρωσικού αποικισμού της Αμερικής[2]. Επισήμως, αυτή η γη ανήκε στην Ισπανία, αλλά ο Κουσκόβ το αγόρασε από τους Ινδιάνους. Το 1824 υπογράφηκε σύμβαση μεταξύ Ρωσίας και ΗΠΑ για τον καθορισμό των συνόρων.

Ξεκινώντας ο Κριμαϊκός πόλεμος (1853-1856) η Ρωσία αδυνατούσε να υπερασπιστεί την Ρωσική Αμερική όπου συνόρευε με τον Βρετανικό Καναδά και για πρώτη φορά το 1857 τέθηκε η ιδέα πώλησης των εδαφών.

Τον Ιανουάριο του 1841 το Φορτ Ρος πωλήθηκε σε έναν πολίτη του Μεξικού τον Τζον Σούττερ. Το 1867 η Αλάσκα πωλείται στις ΗΠΑ για 7,2 εκατομμύρια δολάρια. Την 1 Ιανουαρίου 1868 οι τελευταίοι Ρώσοι, 69 στρατιώτες και αξιωματικοί της φρουράς του Αρχαγκέλσκ εγκαταλείπουν την αποικία.

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

ΑναφορέςΕπεξεργασία

  • Алексеев А. И. Судьба Русской Америки. — Магадан: Кн. изд-во, 1975. — 328 с. — (Дальневосточная историческая библиотека). (в пер.)
  • Окладников А. П., Васильевский Р. С. По Аляске и Алеутским островам / Сибирское отделение АН СССР. Институт истории, филологии и философии. — Новосибирск: Наука, Сибирское отд-ние, 1976. — 168 с. — (Научно-популярная серия). — 71 650 экз. (обл.)
  • Алексеев А. И. Освоение русскими людьми Дальнего Востока и Русской Америки: До конца XIX века / Отв. ред. А. П. Окладников (†). Институт истории СССР АН СССР. — М.: Наука, 1982. — 288 с. — 10 800 экз. (в пер.)
  • Скарбек И. Ю. За тридевять земель. — М.: Молодая гвардия, 1988. — 224 с.
  • Гринёв А. В. Кто есть кто в истории Русской Америки: Энциклопедический словарь-справочник / Под. ред. академика Н. Н. Болховитинова. — М.: Academia, 2009. — 672 с. — (Справочники. Энциклопедии. Словари). — 3000 экз. — ISBN 978-5-87444-340-5
  • Варшавский С. Р. Увековеченная слава России: Топонимические следы Русской Америки на карте Аляски. — Магадан: Магаданское книжное издательство, 1982. — 208 с.
  • Фёдорова С. Г. Русское население Аляски и Калифорнии: (конец XVII века—1867 г.). — М.: Наука, 1971. — 296 с.

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία