Άνοιγμα κυρίου μενού
Τα εδάφη της Σουδητίας (με μαύρο χρώμα) στο μεσοπόλεμο σε χάρτη της Τσεχίας. Η διένεξη ήταν στα βόρεια εδάφη.

Με την ονομασία Σουδητία (γερμ. Sudetenland, τσέχικα: Sudety ή pohraniční území, πολωνικά: Kraj Sudetów) φέρονται τα εδάφη της βόρειας Βοημίας και της Μοραβίας στη περιοχή των Σουδητικών ορέων (γερμ. Sudeten, τσέχικα: Sudety ή Krkonošsko-jesenická subprovincie, πολωνικά: Sudety) που εκτείνονται υπό μορφή τεράστιου πετάλου παρά τα σύνορα Τσεχοσλοβακίας και Πολωνίας.

ΓενικάΕπεξεργασία

Η έννοια της Σουδητίας και των Σουδητών Γεραμανών εμφανίστηκε κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα στα παλίσια του Βοημικού ζητήματος, δηλαδή του τσεχογερμανικού ανταγωνισμού. Ιστορικά οι Βοημικές χώρες, η σημερινή Τσεχία, κατοικούνταν από Τσέχους που διαβιούσαν στην πεδινή ενδοχώρα και τους Γερμανούς που πλειοψηφούσαν στη ορεινή παραμεθόριο αλλά και σε πολλές πόλεις της ενδοχώρας όπως το Μπρνό και η Γίγλαβα ή Ίγκλαου.

Τα εδάφη αυτά αποτέλεσαν ιδιαίτερη περιοχή μετά τη λήξη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, όταν δια της Συνθήκης του Αγίου Γερμανού, του 1919, ενσωματώθηκαν στη Τσεχοσλοβακία, παρότι το μεγαλύτερο μέρος του γηγενούς πληθυσμού ήταν Γερμανοί.

Μετά την ανακήρυξη της τσεχοσλοβάκικης ανεξαρτησίας σχηματίστηκαν τέσσερεις γερμανικές επαρχίες, οι οποίες στόχευαν στην ένωση με την Αυστρία που θα ενσωματώνονταν στην Γερμανία.

Η περιοχή αυτή μετά τις εκλογές του Μαΐου του 1935 άρχισε να εξελίσσεται σε σημαντικό αντικείμενο πολιτικής διένεξης μεταξύ Γερμανίας και Τσεχοσλοβακίας, που πήρε έντονες διαστάσεις από τους εκεί εγκατεστημένους Γερμανούς, καλούμενους Σουδήτες με την υποστήριξη των ναζί. Έτσι το 1938 οι διαπραγματευτές της Συμφωνίας του Μονάχου, υποχωρώντας στις αξιώσεις του Χίτλερ συμφώνησαν την παραχώρηση - προσάρτηση της Σουδητίας στη Γερμανία. Τα εδάφη που αποσπάστηκαν από τη Τσεχοσλοβακία προσαρτήθηκαν σε επαρχίες του Ράιχ ενώ το βόρειο τμήμα τους σχημάτισε τη νέα επαρχία του Ράιχ, την επαρχία της Σουδητίας. Διοικητής της τοποθετήθηκε ο Κόνραντ Χένλαϊν, επικεφαλής του τοπικού ναζιστικού κόμματος, ο οποίος άλλωστε είχε πρωτοστατήσει στην εκστρατεία ανεξαρτοποίησης-ενσωμάτωσης της περιοχής στο γερμανικό κράτος, με συνεχή διαβήματά του προς τις τέσσερις μεγάλες δυνάμεις (Αγγλία, Γαλλία, Ιταλία και Γερμανία) αλλά και την οργάνωση διαδηλώσεων και άλλων εκδηλώσεων υπέρ της απόσχισης[1]. Στην περιοχή παρέμεινε σημαντική τσέχικη μειονότητα από την οποία σταδιακά αφαιρέθηκαν τα όποια πολιτικά και μειονοτικά δικαιώματα.

ΠηγέςΕπεξεργασία

  • "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τομ.54ος, σελ.390.

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία

  1. Εφημερίδα "Η Καθημερινή", φύλλο της 22 Ιουλίου 1938: "Υπόμνημα Χένλαϊν"