Άνοιγμα κυρίου μενού

Η Τζένη Βάνου (10 Φεβρουαρίου 1939 - 5 Φεβρουαρίου 2014) ήταν Ελληνίδα τραγουδίστρια που διακρίθηκε, με τη χαρακτηριστική φωνή της, για αρκετές δεκαετίες στο ελαφρό και λαϊκό τραγούδι.

Τζένη Βάνου
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση10  Φεβρουαρίου 1939
Αθήνα
Θάνατος5  Φεβρουαρίου 2014
Αιτία θανάτουκαρκίνος
Συνθήκες θανάτουφυσικά αίτια
Χώρα πολιτογράφησηςΕλλάδα
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΝέα ελληνική γλώσσα
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητατραγουδίστρια

ΒιογραφίαΕπεξεργασία

Γεννήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 1939 στην Αθήνα. Το πραγματικό της όνομα ήταν Ευγενία Βραχνού[1], το οποίο και άλλαξε ο Γεράσιμος Λαβράνος για να μην την αναγνωρίσει ο πατέρας της, καθώς ήταν κάθετα αντίθετος στην απόφασή της να ασχοληθεί με το τραγούδι. Οι γονείς της χώρισαν, αφού η μητέρα της θέλησε να ακολουθήσει έναν άλλον άνδρα. Γι' αυτόν το λόγο και της απαγορεύθηκε να βλέπει την κόρη της. Σπουδαίο ρόλο στη ζωή της Τζένης Βάνου έπαιξε η γιαγιά της.

Αρχικά σκόπευε να σπουδάσει στη Φυσικομαθηματική Σχολή, αλλά μετά τη γνωριμία της με τον συνθέτη Μίμη Πλέσσα, τον οποίο θεωρούσε μέντορά της, έδωσε εξετάσεις στο Εθνικό Ίδρυμα Ραδιοφωνίας[2]. Ξεκίνησε την καριέρα της το 1955, ως τραγουδίστρια ελαφράς ορχήστρας, στον ραδιοφωνικό σταθμό της ΕΡΤ.

Τραγούδησε πρώτη φορά σε δισκογραφική εταιρία το 1945, με το τραγούδι "Θυμήσου", καθώς ήταν μέλος στη χορωδία του Νίκου Γούναρη. Εκεί πρωτογνώρισε τον νεαρό Μίμη Πλέσσα. Το 1959 στο τραγούδι "Αστέρι αστεράκι" του Δημήτρη Χορν έκανε τα φωνητικά μέρη, με αποτέλεσμα να της ανοιχτούν πολλές πόρτες για νέες δισκογραφικές δουλειές. Το 1964, με το τραγούδι του Πλέσσα «Τώρα» πήρε το Α΄ βραβείο στο Φεστιβάλ Ελαφράς Μουσικής της Θεσσαλονίκης. Σύντομα καθιερώθηκε ως τραγουδίστρια του ελαφρού τραγουδιού και ερμήνευσε ντουέτα κυρίως με τον Γιάννη Βογιατζή. Την ίδια χρονιά παντρεύτηκε με τον πρώτο της συζυγό, Βασίλη Ρηγόπουλο, με τον οποίο χώρισε το 1971, έπειτα από συνεχείς κακοποιήσεις. Το 1969 ταξίδεψε στην Αμερική, αφού είχε υπογράψει συμβόλαιο, για την πραγματοποίηση διεθνούς καριέρας, την οποία αρνήθηκε την τελευταία στιγμή. Εκεί ηχογράφησε έναν 45άρη δίσκο με δύο αμερικανικά τραγούδια. Στις αρχές της δεκαετίας του '70, μετά τον χωρισμό της, αναγκάστηκε να μπει στο λαϊκό τραγούδι για οικονομικούς λόγους. Το 1971 συναντά τον Τόλη Βοσκόπουλο, ο οποίος της κλείνει συμβόλαιο στην Minos όπου γνώρισε μεγάλη επιτυχία τραγουδώντας λαϊκά. Το 1977 πήρε μέρος για τελευταία φορά σε φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, κερδίζοντας βραβείο ερμηνείας με το τραγούδι "Να μ' αγαπάς" του Γιώργου Μανίκα. Το 1981 αποκτά τον πρώτο και τελευταίο της χρυσό δίσκο με τίτλο "τις ώρες που σε θέλω", έπειτα από 50.000 πωλήσεις. Στα χρόνια του ’80, η πορεία της Τζένης Βάνου, που στις δυο προηγούμενες δεκαετίες στέφθηκε από τεράστιες επιτυχίες, άρχισε να γνωρίζει μια κάμψη… Ευδιάκριτη ήταν πλέον κάποια φθορά στη φωνή της, που εμφανίσθηκε στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του ’80. Παρόλα αυτά η τραγουδίστρια συνέχισε να δίνει το παρών με μια σειρά δίσκων, ανάμεσα στους οποίους υπήρχαν αρκετές ενδιαφέρουσες στιγμές. Τελευταία δισκογραφική δουλεία το 1998.

Υπήρξε βασική ερμηνεύτρια και «μούσα» πολλών συνθετών. Ερμήνευσε τραγούδια του Μίμη Πλέσσα, του Μίκη Θεοδωράκη, του Γιώργου Μουζάκη, του Κώστα Γιαννίδη, του Ζακ Ιακωβίδη, του Αττίκ, του Αλέκου Χρυσοβέργη, του Τάκη Μουσαφίρη της Νινής Ζαχά, του Γιώργου Μανίκα, του Γιώργου Κατσαρού, του Γιώργου Κριμιζάκη, του Αλέξη Παπαδημητρίου κ.α

Για τη δουλειά της βραβεύτηκε στην Ισπανία, την Πολωνία και την πρώην Σοβιετική Ένωση.[εκκρεμεί παραπομπή]

Τα τελευταία 15 χρόνια της ζωής της βρισκόταν μακριά από τη δισκογραφία, τραγουδώντας μονο ζωντανά σε κέντρα διασκεδάσεων, όπου την καλούσαν. Όμως 4 χρόνια πριν τον θάνατό της εγκατέλειψε πλήρως το τραγούδι, αφιερώνοντας τον εαυτό της στον εγγονό της τον οποίο λάτρευε απείρως. Τον Αύγουστο του 2013 έκανε επέμβαση στον λαιμό για να της αφαιρεθεί ένας όγκος. Στις αρχές του 2014 αντιμετώπισε πάλι σοβαρά προβλήματα υγείας εξαιτίας μεταστάσεων του καρκίνου.[3] Στις 5 Φεβρουαρίου 2014 άφησε την τελευταία της πνοή στο νοσοκομείο Μεταξά, στον Πειραιά, όπου νοσηλευόταν.[4]

ΔισκογραφίαΕπεξεργασία

  • 1972-Σ΄αγαπώ
  • 1973-Αγόρι μου
  • 1974-Αν η αγάπη
  • 1975-Αγάπησα αμάρτησα
  • 1975-Έρωτα μου ανεπανάληπτε
  • 1976-Έλα
  • 1976-Αν μ' αγαπούσες
  • 1977-Τζένη Βάνου
  • 1977-Να μ' αγαπάς
  • 1978-Το αμαξάκι
  • 1978-Έχασα εσένα
  • 1979-Άκουσε με
  • 1981-Τις ώρες που σε θέλω
  • 1982-Μπορώ
  • 1983-Αγάπη σημαίνει θυσία
  • 1984-Τα πρώτα μου τραγούδια (1959-1964)
  • 1985-Τα καλύτερα μου χρόνια
  • 1987-Και μου 'δωσες αγάπη
  • 1989-Μόνη
  • 1989-Οι Μεγαλύτερες Επιτυχίες
  • 1991-Για σένα
  • 1992-Μη χάνεσαι
  • 1992-Σχεδόν απόγευμα
  • 1993-Παιδί μου
  • 1993-Σαλονικιώτικο φεγγάρι
  • 1995-Μεγάλα πορτραίτα ΕΜΙ
  • 1996-Όσα ζήλεψα
  • 1997-Τα Καλύτερα μου τραγούδια
  • 1997-Τραγούδια από τις 45 στροφές
  • 1997-Τα Ερωτικά του 60
  • 1998-Αγία αχαριστία
  • 2000-Πορτραίτα Τραγουδιστών
  • 2002-Η δική μου η φωνή
  • 2002-Αγόρι μου - Αν η αγάπη
  • 2005-Τραγουδά Μίμη Πλέσσα
  • 2006-Σε τραγούδια από τον κινηματογράφο
  • 2007-Η Φωνή 1959 - 1982 4 Cd

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. «Η Τζένη Βάνου στην Ελενα Κατρίτση». Espresso. 2008-03-29. http://www.espressonews.gr/default.asp?pid=79&catid=4&artID=651322. Ανακτήθηκε στις 2009-08-07. [νεκρός σύνδεσμος]
  2. Δ. Πριμικύριος στο φύλλο της εφημερίδας "Έθνος" της 20 Σεπτεμβρίου 1966: "Η μικρή Ευγενία που έγινε Τζένη Βάνου!"
  3. ««Εφυγε» η Τζένη Βάνου- Μένουν τα τραγούδια της αθάνατα στον χρόνο». newsbomb.gr. 5 Φεβρουαρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 5 Φεβρουαρίου 2014. 
  4. «Έφυγε από τη ζωή η Τζένη Βάνου». ΣΚΑΪ. 5 Φεβρουαρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 5 Φεβρουαρίου 2014. 

ΠηγέςΕπεξεργασία

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία