Ο Γιαρίλο (Yarilo) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 13,3. Ανακαλύφθηκε το 1975 από τη Σοβιετική αστρονόμο Λιουντμίλα Ιβάνοβνα Τσερνίχ, που παρατηρούσε από το Ναουτσνί της Κριμαίας, και πήρε το όνομά του προς τιμή του σλαβικού θεού της άνοιξης Γιαρίλο.

  • Αξιοσημείωτη είναι η πολύ μικρή κλίση της τροχιάς του Γιαρίλο ως προς την εκλειπτική, μόλις 23΄29΄΄
2273 Γιαρίλο
Ανακάλυψη A
Ανακαλύψας (-ασα): Λιουντμίλα Τσερνίχ
Ημερομηνία ανακάλυψης: 6 Μαρτίου 1975
Εναλλακτικές ονομασίες B: 1975 EV1, 1958 XB, 1971 FO
Κατηγορία:
Τροχιακά χαρακτηριστικά Γ
Εποχή 30 Σεπτεμβρίου 2012 (Ι.Η. (JD) 2456200,5)
Εκκεντρότητα (e): 0,166
Μεγάλος ημιάξονας (a): 2,451 AU (366,65 εκατομ. km)
Απόσταση περιηλίου (q): 2,043 AU (305,6 εκατομ. km)
Απόσταση αφηλίου (Q): 2,859 AU (427,7 εκατομ. km)
Περίοδος περιφοράς («έτος») (P): 1401,5 ημέρες
Κλίση ως προς την εκλειπτική (i): 0,3915 ° (μοίρες)
Μήκος του
ανερχόμενου συνδέσμου
(Ω):

66,08 °
Όρισμα του περιηλίου (ω): 41,465 °
Μέση ανωμαλία (M): 336,51 °

Φυσικά χαρακτηριστικάΕπεξεργασία

Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Γιαρίλο είναι άγνωστα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία

Αστεροειδείς
2272 Μοντεζούμα 2273 Γιαρίλο 2274 Έρσον
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα 2273 Yarilo της Εσπεράντο Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).