416 Βατικάνα

αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών

Η Βατικάνα (Vaticana) είναι ένας μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 7,89. Ανακαλύφθηκε το 1896 από τον Γάλλο αστρονόμο Ωγκύστ Σαρλουά, που παρατηρούσε από τη Νίκαια, και πήρε το όνομά της από τον Λόφο του Βατικανού.

416 Βατικάνα
Ανακάλυψη A
Ανακαλύψας (-ασα): Ωγκύστ Σαρλουά
Ημερομηνία ανακάλυψης: 4 Μαΐου 1896
Εναλλακτικές ονομασίες B: 1896 CS
Κατηγορία:
Τροχιακά χαρακτηριστικά Γ
Εποχή 30 Ιανουαρίου 2005 (Ι.Η. (JD) 2453400,5)
Εκκεντρότητα (e): 0,218
Μεγάλος ημιάξονας (a): 2,792 AU (417,7 εκατομ. km)
Απόσταση περιηλίου (q): 2,183 AU (326,6 εκατομ. km)
Απόσταση αφηλίου (Q): 3,401 AU (508,8 εκατομ. km)
Περίοδος περιφοράς («έτος») (P): 1704,1 ημέρες
Κλίση ως προς την εκλειπτική (i): 12,861 ° (μοίρες)
Μήκος του
ανερχόμενου συνδέσμου
(Ω):

58,21 °
Όρισμα του περιηλίου (ω): 198,80 °
Μέση ανωμαλία (M): 99,28 °
416Vaticana (Lightcurve Inversion).png

Φυσικά χαρακτηριστικάΕπεξεργασία

Η διάμετρος της Βατικάνας υπολογίσθηκε σε 85,5 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 654 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. O φασματικός τύπος της είναι S (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι 0,169 (από δεδομένα του IRAS). Η Βατικάνα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 5 ώρες και 22 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 110 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία

Αστεροειδείς
415 Παλατία 416 Βατικάνα 417 Σουηβία
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα 416 Vaticana της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).