464 Μέγαιρα

αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών

Η Μέγαιρα (Megaira) είναι μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,52. Ανακαλύφθηκε το 1901 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη.

464 Μέγαιρα
Ανακάλυψη
Ανακαλύφθηκε απόΜαξ Βολφ
Ημ/νία ανακάλυψης9 Ιανουαρίου 1901
Ονομασίες
1901 FV
Τροχιακά χαρακτηριστικά
Εποχή 18 Αυγούστου 2005 (Ι.Η. (JD) 2453600,5)
Αφήλιο3,376 AU (505,0 εκατομ. km)
Περιήλιο2,238 AU (334,7 εκατομ. km)
Ημιάξονας τροχιάς
2,807 AU (419,9 εκατομ. km)
Εκκεντρότητα0,203
1717,5
199,57°
Κλίση10,147°
102,61°
= 257,825°
Απόλυτο μέγεθος (H)
9,52[1]

Φυσικά χαρακτηριστικάΕπεξεργασία

Η μέση διάμετρος της Μέγαιρας εκτιμάται σε 74,0 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 425 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,050 (από δεδομένα του IRAS). Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Μέγαιρα γύρω από τον εαυτό της. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 105 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία