Άνοιγμα κυρίου μενού

Αγάπη Γρεβενών

οικισμός της Ελλάδας

Συντεταγμένες: 40°03′49″N 21°33′43″E / 40.06361°N 21.56194°E / 40.06361; 21.56194

Αγάπη Γρεβενών
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Αγάπη Γρεβενών
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
ΠεριφέρειαΔυτικής Μακεδονίας
ΔήμοςΓρεβενών
Δημοτική ενότηταΓρεβενών
Γεωγραφία και στατιστική
Γεωγραφικό διαμέρισμαΜακεδονίας
Περιφερειακή ενότηταΓρεβενών
Υψόμετρο500
Πληθυσμός26 (2011)
Άλλα
Παλαιά ονομασίαΡάτσι
Ταχ. κωδ.51100
Τηλ. κωδ.+30 24620

Η Αγάπη είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Καλοχίου της δημοτικής ενότητας και δήμου Γρεβενών, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Γρεβενών, στην περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας.[1].

Πριν το πρόγραμμα Καλλικράτης και το σχέδιο Καποδίστριας, ανήκε στην επαρχία και νομό Γρεβενών, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Μακεδονίας.[2]

Μέχρι το 1927, η Αγάπη ονομαζόταν Ράτσι,[3] ή Ρατς για τους κατοίκους.

ΓεωγραφίαΕπεξεργασία

Η Αγάπη βρίσκεται στο ανατολικό τμήμα του νομού Γρεβενών, στην αριστερή όχθη του ποταμού Αλιάκμονα, πολύ κοντά στη συμβολή του με τον Βενέτικο. Είναι κτισμένη σε υψόμετρο 500, στις δυτικές απολήξεις του όρους Βούρινος και απέχει από τα Γρεβενά, 17 χλμ. περίπου, προς τα ΑΝΑ.[4][5][6]

Πληθυσμικά στοιχείαΕπεξεργασία

Η εξέλιξη πληθυσμού της Αγάπης έχει ως εξής: κάτοικοι 129 (1961), 119 (1971), 61 (1991), 58 (2001), 26 (2011).[2][5][7]<[1][8][9]

Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»Επεξεργασία

  • Ράτσι Ν. Κοζάνης
  • ΦΕΚ 206Α - 28/09/1927

Ο οικισμός μετονομάζεται σε Αγάπη

  • Αγάπη Ν. Κοζάνης

Ο οικισμός προήλθε από τη μετονομασία του οικισμού Ράτσι

  • ΦΕΚ 185Α - 30/10/1964

Ο οικισμός αποσπάται από το νομό Κοζάνης και υπάγεται στο νομό Γρεβενών

  • Αγάπη Ν. Γρεβενών

Ο οικισμός αποσπάσθηκε στο νομό Γρεβενών από το νομό Κοζάνης

  • ΦΕΚ 175Α - 16/10/1967

Ο οικισμός αποσπάται από την κοινότητα Κνίδης και προσαρτάται στην κοινότητα Καλοχίου

  • ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997

Ο οικισμός αποσπάται από την κοινότητα Καλοχίου και προσαρτάται στο δήμο Γρεβενών (Πηγή: eetaa.gr)

ΑξιοθέαταΕπεξεργασία

Η περιοχή με την ονομασία «Σμίξη», όπου ο Βενέτικος ποταμός, συμβάλλει με τον Αλιάκμονα, υψηλής αισθητικής αξίας.

ΈθιμαΕπεξεργασία

Κάθε Δευτέρα του Πάσχα, οι γυναίκες ετοιμάζουν τα «τσιριχτά», τα οποία μαζί με γλυκά και κόκκινα αυγά τα πηγαίνουν στην εκκλησία όπου ο παπάς διαβάζει τα ονόματα των νεκρών-σαν μνημόσυνο, και κατόπιν όλοι μαζί βγαίνουν στο προαύλιο της εκκλησίας και τα τρώνε με γιαούρτι «μαντζίρα». Ακολουθεί χορός με οργανοπαίχτες παιδιά του χωριού. Το έθιμο αυτό, θεωρείται κατάλοιπο από τις πρωτοχριστιανικές "Αγάπες" και σπανίζει πλέον.

Επίσης ανήμερα του Αγίου Γεωργίου υπάρχει το «μουχαπέτ», όπου οι άντρες και οι γυναίκες του χωριού επισκέπτονται τα σπίτια που γιορτάζουν και με λύρα και νταούλι εύχονται στους εορτάζοντες.[10]

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 statistics.gr
  2. 2,0 2,1 Πάπυρος Λαρούς
  3. eetaa.gr
  4. Εκδόσεις «Ελλάδα»
  5. 5,0 5,1 Δομή
  6. «Διακοπές»
  7. Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006
  8. Πρόγραμμα Καλλικράτης
  9. «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Οκτωβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 15 Μαρτίου 2014. 
  10. http://agapi-grevenon.blogspot.gr/

ΠηγέςΕπεξεργασία

  • Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006
  • Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963
  • Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
  • Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
  • Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010
  • Ελληνική Στατιστική Αρχή (ΕΣΑ)
  • http://www.statistics.gr/portal/page/portal/ESYE/BUCKET/General/[νεκρός σύνδεσμος]
  • eetaa.gr

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία