Άνοιγμα κυρίου μενού

Αθανάσιος Γρηγοριάδης

Αγωνιστής και πολιτικός της επανάστασης του 1821

Ο Αθανάσιος Γρηγοριάδης (1793 - Αθήνα, 1871) ήταν Έλληνας αγωνιστής και πολιτικός του αγώνα του 1821.

Αθανάσιος Γρηγοριάδης
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Αθανάσιος Γρηγοριάδης (Ελληνικά)
Γέννηση13ιουλ. / 24  Μαρτίου 1793γρηγ.
Κυπαρισσία
ΘάνατοςΟκτωβρίου 1871
Αθήνα
ΕθνικότηταΈλληνες
Χώρα πολιτογράφησηςΕλλάδα
Οθωμανική Αυτοκρατορία
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΝέα ελληνική γλώσσα
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταπολιτικός
επαναστάτης
Οικογένεια
ΑδέλφιαΓεώργιος Γρηγοριάδης
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Πόλεμοι/μάχεςΕλληνική Επανάσταση του 1821
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμαμέλος της Γερουσίας της Ελλάδας
μέλος της Βουλής των Ελλήνων (εκλογική περιφέρεια Αρκαδίας)
πληρεξούσιος
Φιλικός
ΒραβεύσειςΑργυρό αριστείο του Αγώνα
Χρυσός Σταυρός του Σωτήρος
Ταξιάρχης του Σωτήρος

Βιογραφικά στοιχείαΕπεξεργασία

Γεννήθηκε στην Τριφυλία στις 13 Μαρτίου 1793. Η οικογένειά του ήταν γνωστή από τη Ζούρτσα Ολυμπίας και η αρχαιότερη της επαρχίας αυτής.

Πήγε σχολείο στη Δημητσάνα της Γορτυνίας. Μυήθηκε στα μυστήρια της Φιλικής Εταιρείας τον Νοέμβριο του 1820 από τον Γρηγόριο Παπαφλέσσα, και αφού συνεννοήθηκε με τους άλλους πατριώτες της Πελοποννήσου ξεκίνησε την Επανάσταση στην επαρχία της Τριφυλίας στις 25 Μαρτίου του 1821.

Υπηρέτησε ως στρατιωτικός και πολιτικός, και έκανε και από μόνος του εκστρατείες όπου ήταν ανάγκη, αφού είχε μεγάλη δύναμη στην επαρχία λόγω της πολυάριθμης οικογένειάς του, και επειδή είχε θείο τον αρχιερέα της Μεθώνης Γρηγόριο. Τέθηκε επί κεφαλής χιλίων οπλιτών, επιτέθηκε στους Τούρκους και τους έδιωξε από το Νεόκαστρο και τη Μεθώνη.

Έγινε πληρεξούσιος των Εθνικών Συνελεύσεων, βουλευτής και γερουσιαστής, και υπηρέτησε και σε άλλες πολιτικές υπηρεσίες.

Επί των εμφυλίων πολέμων του 1824 και 1825 κηρύχτηκε και αυτός αντάρτης, καταδιώχθηκε αλλά δεν συνελήφθη. Στα χρόνια του Καποδίστρια διορίστηκε διοικητής της Νάξου, Πάρου και Αντιπάρου. Μετά τον θάνατο του Καποδίστρια ο Γρηγοριάδης ήταν ο σπουδαιότερος αντίπαλος των αντικυβερνητικών.

Επί Όθωνα διετέλεσε πληρεξούσιος το 1843, γερουσιαστής το 1844, αντιπρόεδρος της Γερουσίας το 1852, και με την μεταπολίτευση πληρεξούσιος το 1862. Αργότερα έγινε και βουλευτής.

Τιμήθηκε με το αργυρό παράσημο του αγώνα, το χρυσό παράσημο του Σωτήρος, με τον σταυρό των Ταξιαρχών του Βασιλικού Τάγματος του Σωτήρος.

Απεβίωσε τον Οκτώβριο του 1871.

ΠηγέςΕπεξεργασία

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία