Άνοιγμα κυρίου μενού

Ανδρέας Χρίστου

Ελληνοκύπριος πολιτικός

Ο Ανδρέας Χρίστου είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός. Διετέλεσε Υπουργός Εσωτερικών,[1] Δήμαρχος Λεμεσού[2] και βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λεμεσού εκλεγμένος με το ΑΚΕΛ την περίοδο 1991-2003.[3][4] Διετέλεσε επίσης Υπουργός Υγείας για μικρό διάστημα, παράλληλα με την ιδιότητα του ως Υπουργός Εσωτερικών.[4][5]

Ανδρέας Χρίστου
Βουλευτής
Βουλής των Αντιπροσώπων
(Εκλογική Περιφέρεια Λεμεσού)
Περίοδος
30 Μαΐου 1991 – 28 Φεβρουαρίου 2003
Υπουργός Εσωτερικών
Περίοδος
1 Μαρτίου 2003 – 7 Σεπτεμβρίου 2006
ΠρόεδροςΤάσσος Παπαδόπουλος
ΠροκάτοχοςΑνδρέας Παναγιώτου
ΔιάδοχοςΝεοκλής Συλικιώτης
Υπουργός Υγείας
Περίοδος
1 Δεκεμβρίου 2004 – 31 Ιανουαρίου 2005
ΠρόεδροςΤάσσος Παπαδόπουλος
ΠροκάτοχοςΝτίνα Ακκελίδου
ΔιάδοχοςΑνδρέας Γαβριηλίδης
Δήμαρχος Λεμεσού
Περίοδος
1 Ιανουαρίου 2007 – 31 Δεκεμβρίου 2011
ΠροκάτοχοςΔημήτρης Κοντίδης
ΔιάδοχοςΝίκος Νικολαΐδης
Προσωπικά στοιχεία
Γέννηση8 Ιουλίου 1948 (1948-07-08) (71 ετών)
Λεμεσός, Κύπρος
ΕθνικότηταΕλληνική
ΥπηκοότηταΚυπριακή
Πολιτικό κόμμαΑΚΕΛ
ΣύζυγοςΚρίστια Αργυρίδου
Παιδιά1 υιό
ΣπουδέςΜηχανολογία
ΕπάγγελμαΜηχανολόγος μηχανικός

Βιογραφικά στοιχείαΕπεξεργασία

Ο Ανδρέας Χρίστου γεννήθηκε στη Λεμεσό στις 8 Ιουλίου 1948.[3] Πατέρας του ήταν ο Κυριάκος Χρίστου.[6] Ομιλεί, πέρα από την ελληνική, την αγγλική και τη ρωσική γλώσσα.[3] Απέκτησε πτυχίο και μεταπτυχιακό στη μηχανολογία από το Ινστιτούτο Μηχανολογίας και Οδοποιίας της Μόσχας.[3][4]

Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του εργάστηκε στη Συνεργατική Εταιρεία Διάθεσης Γεωργικών Προϊόντων (1973-1974).[3] Την περίοδο 1975-1989 εργάστηκε στη Λαϊκή Οινοπνευματική Εταιρεία Λεμεσού (ΛΟΕΛ) αρχικά ως μηχανολόγος, αργότερα ως τεχνικός διευθυντής και τα τελευταία χρόνια ως διευθυντής του εμπορικού τμήματος της εταιρείας.[3]

Το 1989 εξελέγη γραμματέας της Επαρχιακής Επιτροπής ΑΚΕΛ Λεμεσού και ασχολήθηκε αποκλειστικά με τα κομματικά του καθήκοντα.[3][7]

Είναι νυμφευμένος με την Κρίστια Αργυρίδου και έχει ένα υιό.[3]

Πολιτική διαδρομήΕπεξεργασία

Την περίοδο 1964-1966 ήταν μέλος του Κεντρικού Συμβουλίου της Παγκύπριας Ενιαίας Οργάνωσης Μαθητών (ΠΕΟΜ).[3] Την περίοδο 1971-1973 ήταν γενικός γραμματέας της Ένωσης Κυπρίων Φοιτητών Σοβιετικής Ένωσης.[3] Την περίοδο 1974-1977 διετέλεσε γενικός γραμματέας της Παγκύπριας Ομοσπονδίας Φοιτητών και Νέων Επιστημόνων (ΠΟΦΝΕ) και την περίοδο 1977-1986 ήταν μέλος του Κεντρικού Συμβουλίου της Ενιαίας Δημοκρατικής Οργάνωσης Νεολαίας (ΕΔΟΝ).[3]

Στις Δημοτικές εκλογές του 1986 εκλέχθηκε δημοτικός σύμβουλος στον Δήμο Λεμεσού με το ΑΚΕΛ, θέση στην οποία επανεκλέχθηκε στις Δημοτικές εκλογές του 1991.[3][8] Κατά τη θητεία του ως δημοτικός σύμβουλος διετέλεσε μέλος του Συμβουλίου Αποχετεύσεων Λεμεσού-Αμαθούντας και του Συμβουλίου Υδατοπρομήθειας Λεμεσού.[3] Το 1989 εκλέχτηκε Γραμματέας της Επαρχιακής Επιτροπής του ΑΚΕΛ Λεμεσού.[3] Το 1991 έγινε είναι μέλος του Πολιτικού Γραφείου και της Γραμματείας της Κεντρικής Επιτροπής του ΑΚΕΛ.[2]

Στις βουλευτικές εκλογές του 1991 εκλέχτηκε βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λεμεσού με το ΑΚΕΛ.[9] Επανεξελέγη στις βουλευτικές εκλογές του 1996[10] και στις βουλευτικές εκλογές του 2001.[11]

Ως βουλευτής, διετέλεσε κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΑΚΕΛ από το 1991 μέχρι το Μάρτιο του 2003, μέλος της Επιτροπής Επιλογής, πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Θεσμών, Αξιών και Επιτρόπου Διοικήσεως, μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Ευρωπαϊκών Υποθέσεων, αντιπρόεδρος της Εκτελεστικής Επιτροπής της Κυπριακής Ομάδας στη Διακοινοβουλευτική Ένωση και πρώτος αντιπρόεδρος της αντιπροσωπίας της Βουλής στη Μικτή Κοινοβουλευτική Επιτροπή Ευρωπαϊκής Ένωσης - Κύπρου.[3]

Την 1η Μαρτίου 2003 διορίστηκε Υπουργός Εσωτερικών στην κυβέρνηση Τάσσου Παπαδόπουλου.[12][13] Παρέμεινε στη θέση αυτή ως τον Σεπτέμβριο του 2006, οπόταν και παραιτήθηκε για να διεκδικήσει το αξίωμα του Δημάρχου Λεμεσού.[14][15] Κατά τη διάρκεια της θητείας του διετέλεσε παράλληλα, για μικρό χρονικό διάστημα, Υπουργός Υγείας.[5][16]

Στις Δημοτικές εκλογές του 2006 εκλέχθηκε Δήμαρχος Λεμεσού με τη στήριξη του ΑΚΕΛ, του ΔΗΚΟ και της ΕΔΕΚ.[17] Έλαβε ποσοστό 55,14% έναντι 44,86% της ανθυποψηφίου του Ελένης Θεοχάρους.[18] Επανεξελέγη στις Δημοτικές εκλογές του 2011 με τη στήριξη του ΑΚΕΛ, του ΔΗΚΟ και της ΕΔΕΚ.[17][19][20] Έλαβε ποσοστό 58% έναντι 42% του ανθυποψηφίου του Ανδρέα Κυπριανού.[21]

Διεκδίκησε επανεκλογή στις Δημοτικές εκλογές του 2016 με τη στήριξη του ΑΚΕΛ, του ΔΗΚΟ και της ΕΔΕΚ αλλά δεν εξελέγη.[22][23] Ο ανθυποψήφιος του Νίκος Νικολαϊδης συγκέντρωσε μόλις εννέα περισσότερες ψήφους.[22][23][24][25]

Κοινωνικές δραστηριότητεςΕπεξεργασία

Έχει διαχρονικά συμμετάσχει ενεργά στην κοινωνική και πολιτιστική ζωή της πόλης της Λεμεσού ως μέλος διαφόρων επιτροπών και φορέων καθώς και σε χορωδίες ως κιθαρίστας και κανταδόρος.[8]

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. «Υπουργείο Εσωτερικών - Προηγούμενοι Υπουργοί». www.moi.gov.cy. Υπουργείο Εσωτερικών. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 23 Ιουλίου 2019. 
  2. 2,0 2,1 «Πρώην Δημάρχοι». www.limassolmunicipal.com.cy. Δήμος Λεμεσού. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 23 Ιουλίου 2019. 
  3. 3,00 3,01 3,02 3,03 3,04 3,05 3,06 3,07 3,08 3,09 3,10 3,11 3,12 3,13 3,14 «ΧΡΙΣΤΟΥ Κ. ΑΝΔΡΕΑΣ». www.parliament.cy. Βουλή των Αντιπροσώπων της Κύπρου. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Μαΐου 2003. Ανακτήθηκε στις 14 Μαΐου 2003. 
  4. 4,0 4,1 4,2 «50 χρόνια κυπριακού κοινοβουλίου» (PDF). Βουλή των Αντιπροσώπων της Κύπρου. σελ. 269. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 4 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 4 Ιουλίου 2019. 
  5. 5,0 5,1 «Όλοι οι υπουργοί από το 1960 μέχρι σήμερα (πίνακας)». Offsite Politics. 8 Φεβρουαρίου 2018. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 23 Ιουλίου 2019. 
  6. ««Έφυγε» ο Κυριάκος Χρίστου». www.kathimerini.com.cy. Η Καθημερινή. 4 Νοεμβρίου 2013. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 23 Ιουλίου 2019. 
  7. «Η ΝΕΑ ΒΟΥΛΗ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΔΟΥ 2001-2006». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Φεβρουαρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 18 Φεβρουαρίου 2013. 
  8. 8,0 8,1 «Βιογραφικό σημείωμα Δημάρχου Λεμεσού». Δήμος Λεμεσού. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Ιουλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 19 Ιουλίου 2016. 
  9. «Εκλογές 19ης Μαΐου 1991». www.parliament.cy. Βουλή των Αντιπροσώπων της Κύπρου. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουλίου 2019. 
  10. «Εκλογές 26ης Μαΐου 1996». www.parliament.cy. Βουλή των Αντιπροσώπων της Κύπρου. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουλίου 2019. 
  11. «Εκλογές 27ης Μαΐου 2001». www.parliament.cy. Βουλή των Αντιπροσώπων της Κύπρου. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουλίου 2019. 
  12. «Το νέο Υπουργικό Συμβούλιο και οι νέοι βουλευτές». Stockwatch. 1 Μαρτίου 2003. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 18 Ιουλίου 2019. 
  13. «Κατάλογος Ονομάτων Υπουργών και Υφυπουργών από την Ανακήρυξη της Δημοκρατίας». www.cm.gov.cy. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 27 Ιουλίου 2019. 
  14. «ΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗ ΚΥΠΡΙΑΚΟΥ ΤΥΠΟΥ 08/09/2006». www.hri.org. Κυπριακό Πρακτορείο Ειδήσεων. 8 Σεπτεμβρίου 2006. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 23 Ιουλίου 2019. 
  15. «Νέος υπουργός Εσωτερικών». ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ. 9 Σεπτεμβρίου 2006. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 23 Ιουλίου 2019. 
  16. «Νέος υπουργός Υγείας στην Κύπρο». www.naftemporiki.gr. 24 Ιανουαρίου 2005. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 23 Ιουλίου 2019. 
  17. 17,0 17,1 «Ανατροπές με πολλά μηνύματα από τις δημοτικές εκλογές». 19 Δεκεμβρίου 2011. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουλίου 2019. 
  18. «Ο εκλογικός χάρτης του 2006». www.sigmalive.com. 12 Νοεμβρίου 2011. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 20 Ιουλίου 2019. 
  19. «Η... ταυτότητα των δημοτικών εκλογών». www.sigmalive.com. 12 Νοεμβρίου 2011. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 23 Ιουλίου 2019. 
  20. «Απόφαση Πολιτικού Γραφείου του Κ.Σ. ΕΔΕΚ 14.11.11». 14 Νοεμβρίου 2011. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 23 Ιουλίου 2019. 
  21. «Οι νικητές και οι χαμένοι των Δημοτικών Εκλογών του 2011». omegalive.com.cy. 18 Δεκεμβρίου 2016. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 23 Ιουλίου 2019. 
  22. 22,0 22,1 «Δημοτικές Εκλογές: Αναλυτικά όλα τα αποτελέσματα». 2016-12-19. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2016-12-19. https://web.archive.org/web/20161219180314/http://www.philenews.com/el-gr/top-stories/885/344980/dimotikes-ekloges-nikolaidis-sti-lemeso-meta-apo-megali-machi-live. Ανακτήθηκε στις 2016-12-19. 
  23. 23,0 23,1 Μιχάλαρος, Χρήστος. «Πώς ψήφισαν οι οπαδοί των κομμάτων στη Λεμεσό». www.sigmalive.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Δεκεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 19 Δεκεμβρίου 2016. 
  24. Μιχάλαρος, Χρήστος (18 Δεκεμβρίου 2016). «Μεγάλη νίκη Νικολαΐδη στη Λεμεσό με 9 ψήφους διαφορά». www.sigmalive.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 13 Ιουλίου 2019. 
  25. «Οι παράγοντες που οδήγησαν στην ανατροπή τη Λεμεσό». Kathimerini.com.cy. Η Καθημερινή. 19 Δεκεμβρίου 2016. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 23 Ιουλίου 2019. 

ΠηγέςΕπεξεργασία

Πολιτικά αξιώματα
Προκάτοχος
Ανδρέας Παναγιώτου
Υπουργός Εσωτερικών
1 Μαρτίου 2003 – 7 Σεπτεμβρίου 2006
Διάδοχος
Νεοκλής Συλικιώτης
Προκάτοχος
Ντίνα Ακκελίδου
Υπουργός Υγείας
1 Μαρτίου 2003 - 26 Νοεμβρίου 2004
Διάδοχος
Ανδρέας Γαβριηλίδης
Προκάτοχος
Δημήτρης Κοντίδης
Δήμαρχος Λεμεσού
1 Ιανουαρίου 2007 – 31 Δεκεμβρίου 2016
Διάδοχος
Νίκος Νικολαΐδης