Άνοιγμα κυρίου μενού

Ανεμόμυλος Μεθώνης Μεσσηνίας

οικισμός της Ελλάδας

Συντεταγμένες: 36°48′21.60″N 21°48′2.27″E / 36.8060000°N 21.8006306°E / 36.8060000; 21.8006306

Ανεμόμυλος
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Ανεμόμυλος
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
ΠεριφέρειαΑποκεντρωμένη Διοίκηση Πελοποννήσου, Δυτικής Ελλάδας και Ιονίου
(Έδρα: Πάτρα)
Περιφέρεια Πελοποννήσου
(Έδρα: Τρίπολη)
Περιφερειακή ενότηταΜεσσηνίας
(Έδρα: Καλαμάτα)
ΔήμοςΠύλου - Νέστορος
(Έδρα: Πύλος)
Δημοτική ενότηταΜεθώνης
Γεωγραφία και στατιστική
Γεωγραφικό διαμέρισμαΠελοπόννησος
Περιφερειακή ενότηταΜεσσηνίας
Υψόμετρο0 μ.
Πληθυσμός22 (2011)
Άλλα
Ταχ. κωδ.24006[1]
Τηλ. κωδ.27230[2]
Δήμος Πύλου - Νέστορος
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Ανεμόμυλος (αποσαφήνιση).

Ο Ανεμόμυλος[3] είναι μικρός παραθαλάσσιος οικισμός κοντά στην Μεθώνη και υπάγεται διοικητικά στον Δήμο Πύλου - Νέστορος, του Νομού Μεσσηνίας.

ΤοποθεσίαΕπεξεργασία

Ο Ανεμόμυλος βρίσκεται νοτιοανατολικά της Μεθώνης, από την οποία απέχει περίπου 10,5 χιλιόμετρα και δυτικά από την Φοινικούντα, από την οποία απέχει μόλις 850 περίπου μέτρα. Το υψόμετρο του οικισμού είναι μηδενικό, καθώς βρίσκεται δίπλα στη θάλασσα. Κοντά στον Ανεμόμυλο βρίσκονται επίσης, προς τα βορειοανατολικά του τα Χουνάκια σε απόσταση 1,5 περίπου χιλιομέτρου.

Ιστορικό οικισμούΕπεξεργασία

Ο οικισμός Ανεμόμυλος,[4] ο οποίος ανήκει στη δημοτική ενότητα Μεθώνης, είναι νεοσύστατος, καθώς αναγνωρίστηκε μόλις το 2010,[5] όταν και υπήχθη στον κατηργημένο Δήμο Μεθώνης.[6] Από το 2011, μετά τις νέες αλλαγές του σχεδίου «Καλλικράτης», ο Ανεμόμυλος υπήχθη στον νέο Δήμο Πύλου - Νέστορος.[7] Ο δήμος αυτός, συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης με τη συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Κορώνης, Μεθώνης, Παπαφλέσσα, Πύλου, Νέστορος και Χιλιοχωρίων. Ο Ανεμόμυλος σήμερα είναι οικισμός της Τοπικής Κοινότητας του Φοινικούντος του Δήμου Πύλου-Νέστορος,[3] στην οποία υπάγονται επίσης οι εξής οικισμοί: Ο Γριζόκαμπος, η Λούτσα, ο Φοινικούς ή η Φοινικούντα (έδρα) και τα Χουνάκια, καθώς και τα ακατοίκητα σήμερα νησιά της Αγία Μαριανής ή Αγίας Μαρίνας και της Σχίζας.

ΚάτοικοιΕπεξεργασία

Ο οικισμός, με βάση την απογραφή του 2011, έχει 22 μόνιμους κατοίκους,[8] οι οποίοι απασχολούνται σε διάφορες αγροτικές εργασίες και με τον τουρισμό.

Κτίρια – αξιοθέαταΕπεξεργασία

Εκτός από τα σπίτια του οικισμού, στην ευρύτερη περιοχή του χωριού υπάρχουν διάφορες τουριστικές εγκαταστάσεις με ενοικιαζόμενα δωμάτια, ενώ κατά μήκος της παραλίας του, της Παραλίας Ανεμόμυλος, υπάρχουν κάμπινγκ, καθώς και διάφορες παραδοσιακές ψαροταβέρνες, οι οποίες βρίσκονται πάνω στο κύμα.[9]

Παραλία Ανεμόμυλου ΦοινικούνταςΕπεξεργασία

Νότια του χωριού βρίσκεται και η ομώνυμη παραλία του, η Παραλία Ανεμόμυλος, γνωστή επίσης και ως Παραλία Χαρουπιά ή Παραλία Μακρυνάμμος,[9] η οποία απέχει μόλις 500 μέτρα από την Φοινικούντα. Η λευκή αμμώδης παραλία της θεωρείται ως ιδανική για μπάνιο, ενώ είναι τόσο καθαρή που έχει πάρει γαλάζια σημαία. Έχει άμεση πρόσβαση, από την επαρχιακή οδό Μεθώνης-Κορώνης.

Δείτε επίσηςΕπεξεργασία

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Ταχυδρομικός Κώδικας Ανεμόμυλος Φοινικούντα Μεσσηνίας.
  2. Τηλεφωνικοί κωδικοί της Ελλάδας, Ζώνη 27: Πύλος: 27230
  3. 3,0 3,1 Δημοτική Ενότητα Μεθώνης, από την ιστοσελίδα: www.pylos-nestor.gr του Δήμου Πύλου - Νέστορος.
  4. Διοικητικές Μεταβολές Οικισμών > Ανεμόμυλος Φοινικούντα (Μεσσηνίας), από την ιστοσελίδα: www.eetaa.gr
  5. ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010.
  6. Διοικητικές Μεταβολές Οικισμών > Δ. Μεθώνης (Μεσσηνίας), από την ιστοσελίδα: www.eetaa.gr
  7. Διοικητικές μεταβολές οικισμών > Δ. Πύλου-Νέστορος (Μεσσηνίας), από την ιστοσελίδα: www.eetaa.gr
  8. "Απογραφή Πληθυσμού - Κατοικιών 2011. Μόνιμος Πληθυσμός", Ελληνική Στατιστική Αρχή (ΕΛΣΤΑΤ).
  9. 9,0 9,1 "Messinia: Olive Culture in the land of Messinia" - "Μεσσηνία. Ο Πολιτισμός της Ελιάς στη Μεσσηνιακή Γη", Biotourism Guide - Βιοτουριστικός Οδηγός, από την ιστοσελίδα: biopolitics.gr, Biotourism – Olive Culture in the land of Messinia, έκδοση: "Biopolitics International Organisation" - "Διεθνής Οργάνωση Βιοπολιτικής", Αθήνα 2015, ISBN 978-960-7508-55-3, ενότητα: "Παραλία του Ανεμόμυλου: Βραβευμένη με γαλάζια σημαία", σελ. 220.

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία