Συντεταγμένες: 36°47′46″N 21°57′29″E / 36.7961°N 21.9581°E / 36.7961; 21.9581

Για άλλες χρήσεις, δείτε: Κορώνη (αποσαφήνιση).

Η Κορώνη είναι παραλιακή κωμόπολη της Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας. Απέχει 52 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά από την Καλαμάτα και έχει 1.409 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Είναι φημισμένη για το Βενετσιάνικο κάστρο που δεσπόζει πάνω από την πόλη. Διοικητικά ανήκει στον Δήμο Πύλου - Νέστορος, ενώ με βάση το σχέδιο καποδίστριας αποτελούσε έδρα του Δήμου Κορώνης

Κορώνη
Άποψη της Κορώνης
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Κορώνη
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
Αποκεντρωμένη ΔιοίκησηΠελοποννήσου, Δυτικής Ελλάδας και Ιονίου
ΠεριφέρειαΠελοποννήσου
Περιφερειακή ΕνότηταΜεσσηνίας
ΔήμοςΠύλου-Νέστορος
Δημοτική ΕνότηταΚορώνης
ΚοινότηταΚορώνης
Γεωγραφία και στατιστική
Γεωγραφικό διαμέρισμαΠελοπόννησος
ΝομόςΜεσσηνίας
Υψόμετρο5 μέτρα
Πληθυσμός1409 κάτοικοι (2011)
Άλλα
ΠολιούχοςΆγιος Δημήτριος
Ονομασία κατοίκωνΚορωναίοι
Ταχ. κωδ.24004
Τηλ. κωδ.2725
https://pylos-nestor.gr/

Ιστορικά στοιχείαΕπεξεργασία

ΑρχαιότηταΕπεξεργασία

 
Τα ερείπια του ναού του Απόλλωνα και ο βυζαντινός ναός της Αγίας Σοφίας εντός του κάστρου

Στην αρχαιότητα στη θέση της σημερινής Κορώνης βρισκόταν η αρχαία πόλη Ασίνη. Η Ασίνη αναφέρεται από το Στέφανο Βυζάντιο, τον Στράβωνα[1] και αναγράφεται στο Συνέκδημο του Ιεροκλέους. Αργότερα, μνημονεύεται στον κατάλογο των πόλεων που περιλαμβάνονται στο λεγόμενο «Τακτικό της Εικονομαχίας» ως έδρα επισκοπής (ο Ασίνας), υπαγόμενης στη μητρόπολη Κορίνθου.

 
Ενοριακός ιερός ναός Αγίου Δημητρίου Κορώνης

Η Αρχαία Κορώνη βρισκόταν βορειότερα στη θέση που βρίσκεται σήμερα το χωριό Πεταλίδι. Ο Στράβων προσδιορίζει τη θέση της μεταξύ της Ασίνης και της πόλης Θουρίας.[2] Ο Παυσανίας αναφέρει δύο εκδοχές για την ονομασία της. Σύμφωνα με την πρώτη η Κορώνη πήρε το όνομά της από την Κορώνεια της Βοιωτίας καθώς ιδρύθηκε από αποίκους από την πόλη αυτή με αρχηγό τον Επιμηλίδη. Σύμφωνα με τη δεύτερη εκδοχή πήρε το όνομά της από μία χάλκινη κορώνη (νόμισμα) που βρέθηκε κατά την ανέγερση των τειχών της.[3]

 
Παναγία Ελεήστρια Κορώνης
 
Κεντρική Πύλη Κάστρου Κορώνης

Βυζαντινή περίοδοςΕπεξεργασία

 
Η Κορώνη σε Βενετικό χάρτη του 1686

Κατά τον 7ο ή 8ο πιθανότατα αιώνα, οι κάτοικοι της πρωτοβυζαντινής Κορώνης (σημερινό Πεταλίδι Μεσσηνίας), ίσως εξαιτίας των σλαβικών και αραβικών επιδρομών, μετοίκησαν στην οχυρή ακρόπολη της Ασίνης, η οποία μετονομάστηκε σε Κορώνη.

Στην πόλη γεννήθηκε στα τέλη του 9ου αιώνα ο άγιος Θεόδωρος Κυθήρων και στα τέλη του 10ου αιώνα την επισκέφθηκε ο όσιος Νίκων. Τον 11ο αιώνα, σε επιστολή του Μιχαήλ Ψελλού μνημονεύεται επίσκοπος Κορώνης, ενώ σε συνοδικό γράμμα του 1084 του πατριάρχη Νικολάου Β´, η Κορώνη ἀναφέρεται ως Σαρσοκορώνη. Το 1104, ο Λανδόλφος κατέφυγε με τα δεκαοκτώ πλοία του στο λιμάνι της Κορώνης, αποφεύγοντας να αντιμετωπίσει, όπως είχε εντολή από τον αυτοκράτορα Αλέξιο Α´ Κομνηνό, τους Γενουάτες.

Τον 11ο και 12ο αιώνα, η Κορώνη συγκαταλέγεται στις πόλεις της Αυτοκρατορίας, στις οποίες οι Βενετοί, με σειρά χρυσόβουλων των Κομνηνών, διαθέτουν προνόμια για την ελεύθερη εμπορική διακίνησή τους. Το 12ο αιώνα, την πόλη επισκέφθηκε ο Άραβας γεωγράφος Εδρισι και το 1199 Γενουάτης πειρατής προσέβαλε την Κορώνη. Τέλος, το 1204, η πόλη περιήλθε στους Φράγκους, μετά από συμφωνία με τους κατοίκους της.

Από εκκλησιαστική άποψη, στις αρχές του 9ου αιώνα, με την ίδρυση της Μητρόπολης Πατρών, η Επισκοπή Κορώνης υπάγεται σε αυτήν και αναφέρεται διαδοχικά στα Τακτικά καθ' όλη τη διάρκεια της μέσης Βυζαντινής Περιόδου.

Βενετοκρατία-ΤουρκοκρατίαΕπεξεργασία

 
Τμήμα του κάστρου της Κορώνης

Η Κορώνη καταλήφθηκε το 1205 από τους Σταυροφόρους της Δ΄ Σταυροφορίας. Το 1209 περιήλθε στην κυριαρχία των Βενετών, όπως και η γειτονική της Μεθώνη. Την περίοδο της Βενετοκρατίας χτίστηκε το κάστρο της πόλης.[4] Το 1500 η πόλη πολιορκήθηκε από τον Σουλτάνο Βαγιαζήτ Β΄ ο οποίος την κατέλαβε τη χρονιά αυτή. Από το 1532 κατέλαβε την πόλη ο Γενοβέζος ναύαρχος Αντρέα Ντόρια. Δύο χρόνια αργότερα ο ναύαρχος του σουλτάνου Σουλεϊμάν του Μεγαλοπρεπούς, Χαϊρεντίν Μπαρμπαρόσα ανακατέλαβε την πόλη. Μετά τον έκτο Βενετοτουρκικό πόλεμο η Κορώνη πέρασε στον έλεγχο των Βενετών όπως και η υπόλοιπη Πελοπόννησος. Η κυριαρχία τους αυτή διήρκεσε μέχρι το 1715 οπότε η Πελοπόννησος πέρασε πάλι στην κυριαρχία των Οθωμανών.[5] Κατά τη διάρκεια της επανάστασης του 1821 πολιορκήθηκε ανεπιτυχώς από τους Έλληνες. Τελικά παραδόθηκε στον στρατηγό Μαιζών το 1828, ο οποίος είχε αποβιβαστεί στην Πελοπόννησο, λίγο μετά τη ναυμαχία του Ναυαρίνου.

Διοικητικές μεταβολέςΕπεξεργασία

 
Καντούνι της Κορώνης
 
Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου Κορώνης

Στις 21-04-1835,[6] ο οικισμός Κορώνη, ορίζεται έδρα του Δήμου Κολωνίδων.[7] Στις 31-08-1912,[8] η Κορώνη ορίζεται έδρα της Κοινότητας Κορώνης. Στις 14-03-1971, ο οικισμός Μονή Αγίου Ιωάννου προσαρτάται στον οικισμό Κορώνης. Στις 05-04-1981, ο οικισμός Ασίνη Κορώνης προσαρτάται στον οικισμό Κορώνη. Στις 04-12-1997,[9] η Κορώνη ορίζεται έδρα του Δήμου Κορώνης και στις 07-06-2010,[10] η Κορώνη προσαρτάται στο Δήμο Πύλου - Νέστορος, παραμένοντας έδρα της Δημοτικής Ενότητας Κορώνης και της Κοινότητας Κορώνης.[11] Στη Δημοτική Ενότητα Κορώνης, ανήκουν οι Κοινότητες Κορώνης, Χαρακοπιού, Βασιλιτσίου, Χρυσοκελλαριάς, Ακριτοχωρίου, Υάμειας, Καπλανίου (Καπλάνι, Ζιζάνι, Εξοχικό), Φαλάνθης (Φαλάνθη, Χωματερό, Μυστράκι), Κόμπων και Βουναρίων.

Δείτε επίσηςΕπεξεργασία

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Στράβων Γεωγραφικά/ΣΤ τῇ δὲ Μεθώνῃ συνεχής ἐστιν ὁ Ἀκρίτας, ἀρχὴ τοῦ Μεσσηνιακοῦ κόλπου: καλοῦσι δ' αὐτὸν καὶ Ἀσιναῖον ἀπὸ Ἀσίνης, πολίχνης πρώτης ἐν τῷ κόλπῳ, ὁμωνύμου τῇ Ἑρμιονικῇ. αὕτη μὲν οὖν ἡ ἀρχὴ πρὸς δύσιν τοῦ κόλπου ἐστί, πρὸς ἕω δὲ αἱ καλούμεναι Θυρίδες
  2. Στράβων Γεωγραφικά/ΣΤ οἱ δὲ τὴν μεταξὺ Ἀσίνην τῶν Μεσσηνίων πόλεων οἰκειότατα βαθύλειμον λεχθεῖσαν, ἧς πρὸς θαλάττῃ πόλις Κορώνη καὶ ταύτην δέ τινες Πήδασον λεχθῆναί φασιν ὑπὸ τοῦ ποιητοῦ.
  3. Ελλάδος_περιήγησις/Μεσσηνιακά, XXXIV-4 Ἐπιμηλίδην φασὶν ἀποσταλέντα οἰκιστὴν καλέσαι Κορώνειαν, εἶναι γὰρ αὐτὸν ἐκ Κορωνείας τῆς Βοιωτῶν, τοὺς δὲ Μεσσηνίους ἐξ ἀρχῆς τε οὐ κατορθοῦν περὶ τὸ ὄνομα καὶ μᾶλλον ἔτι ἀνὰ χρόνον ἐκνικῆσαι τὸ ἐκείνων ἁμάρτημα. λέγεται δὲ καὶ ἕτερος λόγος, ὡς τοῦ τείχους τὰ θεμέλια ὀρύσσοντες ἐπιτύχοιεν κορώνῃ χαλκῇ.
  4. «KORONI-MESSINIAS.GR - ΤΟ ΚΑΣΤΡΟ ΤΗΣ ΚΟΡΩΝΗΣ». 
  5. «ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΩΝ ΚΟΡΩΝΗΣ - ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΚΟΡΩΝΗΣ». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Μαρτίου 2019. 
  6. «ΕΕΤΑΑ - ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΕΣ ΜΕΤΑΒΟΛΕΣ ΟΙΚΙΣΜΟΥ ΚΟΡΩΝΗΣ». 
  7. «ΦΕΚ 80Α - 28/12/1836» (PDF). 
  8. «ΦΕΚ 262Α - 31/08/1912» (PDF). 
  9. «ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997» (PDF). 
  10. «ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010» (PDF). 
  11. «ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ Φ.Ε.Κ.». 

ΠηγέςΕπεξεργασία

  • Αναγνωστάκης, Ηλίας (2002). «Παράκτιοι οικισμοί της πρωτοβυζαντινής Μεσσηνίας. Η σιωπή των πηγών και η αποσπασματική μαρτυρία της αρχαιολογίας». Στο: Π. Γ. Θέμελη - Βούλα Κόντη. Πρωτοβυζαντινή Μεσσήνη και Ολυμπία. Αστικός και αγροτικός χώρος στη Δυτική Πελοπόννησο. Πρακτικά του Διεθνούς Συμποσίου, Αθήνα 29-30 Μαΐου 1998. Αθήνα. σελίδες 148–151. 
  • Αναγνωστάκης, Ηλίας (2005). «Μετονομασίες-μετοικεσίες. Η περίπτωση της Κορώνης». Ομηρική Αίπεια-αρχαία Κορώνη-Πεταλίδι:παρελθόν-παρόν και μέλλον, Επιστημονικό Συνέδριο δήμου Πεταλιδίου, Πεταλίδι 5-7 Αυγούστου 2005. Πεταλίδι.  Unknown parameter |month= ignored (βοήθεια)

ΒιβλιογραφίαΕπεξεργασία

  • Α.Κ.Γουναρόπουλου, «Περί της εφόδου κατά του Φρουρίου Κορώνης τω 1823», Δελτίον της Ιστορικής και Εθνολογικής Εταιρείας της Ελλάδος, τομ. Α, σελ.675-679

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία