Άνοιγμα κυρίου μενού

Ο Αρχιεπίσκοπος Σπυρίδων (κοσμικό όνομα Σπυρίδων Βλάχος; 1873- 21 Μαρτίου 1956[1]) υπήρξε ιεράρχης και Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος την περίοδο 1949 - 1956. Γεννήθηκε στη Χηλή της Βιθυνίας Μικράς Ασίας και καταγόταν από τον οικισμό Ρουψιά του Πωγωνίου[2].

Αρχιεπίσκοπος Σπυρίδων
Spiridon HPIM6085.jpg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση1873
Χηλή
Θάνατος21  Μαρτίου 1956
Αθήνα
Αιτία θανάτουphlegmon
Τόπος ταφήςΠρώτο Νεκροταφείο Αθηνών
Χώρα πολιτογράφησηςΕλλάδα
ΘρησκείαΟρθόδοξος Χριστιανισμός
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΝέα ελληνική γλώσσα
ΣπουδέςΙερά Θεολογική Σχολή της Χάλκης
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταχριστιανός ιερέας
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαΜητροπολίτης

ΒιογραφίαΕπεξεργασία

Σπούδασε στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης. Ως αρχιερατικός επίτροπος και ιεροκήρυκας στην Καβάλα αρχίζει να προσφέρει ηθική αλλά και υλική υποστήριξη στο Μακεδονικό Αγώνα. Το 1906 εκλέγεται Μητροπολίτης Βελλάς (Ιερά Μονή κοντά στα Ιωάννινα) και Κονίτσης. Οι υπηρεσίες του κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους (1912 - 1913) και στο ζήτημα της Βόρειας Ηπείρου κρίθηκαν σπουδαίες και μεγάλες. Τον Φεβρουάριο του 1914 συμμετείχε ως μέλος στην προσωρινή κυβέρνηση της Βορείου Ηπείρου. Στη Μονή Βελλάς ίδρυσε ιεροδιδασκαλείο με πρότυπο δημοτικό σχολείο.

Το 1916 εκλέχθηκε Μητροπολίτης Ιωαννίνων. Από το 1926 άρχισε να εκδίδει τα «Ηπειρώτικα Χρονικά»[3]. Το 1949 εκλέγεται παμψηφεί Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος. Αγωνίστηκε για την αναδιοργάνωση της Εκκλησίας μετά τις περιπέτειες από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και τις συνέπειες του εμφυλίου. Ασχολήθηκε ενεργά αναλαμβάνοντας και την ηγεσία του Κυπριακού αγώνα, στην οποία θα τον διαδεχθεί αργότερα ο Μακάριος, μετέπειτα Αρχιεπίσκοπος Κύπρου.

Ο Αρχιεπίσκοπος Σπυρίδων θεωρήθηκε από τις λαμπρότερες εκκλησιαστικές μορφές της σύγχρονης εποχής. Πέθανε το 1956 και τον διαδέχθηκε ο Αρχιεπίσκοπος Δωρόθεος.

ΣημειώσειςΕπεξεργασία

Όταν εκδηλώθηκε το Κίνημα του ΙΔΕΑ το 1951 και λίγο πριν την καταστολή του, οι κινηματίες είχαν σκοπό ν΄ αναθέσουν την πρωθυπουργία στον Αρχιεπίσκοπο Σπυρίδωνα. Για το λόγο αυτό, όπως ομολόγησε ο ταξίαρχος Χρηστέας στον μετέπειτα ανακριτή ταγματάρχη δικαστικού Ζωζωνάκη, επισκέφθηκε τον αρχιεπίσκοπο και του πρότεινε ν΄ αναλάβει την προεδρία της κυβέρνησης που θα εξασφάλιζαν με στρατιωτικό πραξικόπημα. Ο Αρχιεπίσκοπος Σπυρίδων βέβαια αρνήθηκε.

Ιστορική έμεινε και η παρέμβαση του Αρχιεπισκόπου Σπυρίδωνος υπέρ του Νίκου Μπελογιάννη, το 1952, κατά την οποία δήλωσε: «Έχω συγκλονιστεί από το ηθικό μεγαλείο του Μπελογιάννη. Το θεωρώ ανώτερο και από των πρώτων χριστιανών, γιατί ο Μπελογιάννης δεν πιστεύει ότι υπάρχει μέλλουσα ζωή».

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. «Βιογραφία» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 10 Ιουλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 10 Ιουλίου 2012. 
  2. Αργυρός, αρχ. Δημήτριος (2013). «Η σχολαρχία του αρχιμανδρίτου Δημητρίου Ευθυμίου - Παππά (1912 - 1924)». Στο: Γιαννούλης, Δημήτριος; Λαγού, Δέσποινα. Εκατονταετηρίς Σχολής Βελλάς (1911-. 2011). Πρακτικά Επιστημονικού Συνεδρίου. 6-9 Ὀκτωβρίου 2011 (PDF). Ιωάννινα: Ανωτάτη Εκκλησιαστική Ακαδημία Βέλλας Ιωαννίνων. σελ. 117. 
  3. Σπυρίδων Σίτος, Ο αρχιεπίσκοπος Σπυρίδων Βλάχος και οι συνεργάτες του, Βελλά-Επιστημονική Επετηρίδα τομ. Α΄,(2001), σελ. 260

ΠηγέςΕπεξεργασία

  • Κούκουνας Δημοσθένης, Η Εκκλησία της Ελλάδος από τον Δαμασκηνό στον Χριστόδουλο, 1941-2007, Εκδόσεις Μέτρον, 2007, Αθήνα
  • Δ. Παραλίκας, «Συνωμοσίες ΙΔΕΑ - ΑΣΠΙΔΑ 1944-1974» σελ.37 - Αθήνα 1982, Εκδ. Γ. Β. Βασδέκης.
  • Σπυρίδων Σίτος, Ο αρχιεπίσκοπος Σπυρίδων Βλάχος και οι συνεργάτες του, Βελλά-Επιστημονική Επετηρίδα τόμ. Α΄,(2001), σελ. 259-264
τίτλοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας
Προκάτοχος
Γερβάσιος Ωρολογάς
Μητροπολίτης Ιωαννίνων
1916-1922
Διάδοχος
Γερμανός Καραβαγγέλης
Προκάτοχος
Γερμανός Καραβαγγέλης
Μητροπολίτης Αμασείας
1916-1922
Διάδοχος
Γερμανός Καραβαγγέλης
Προκάτοχος
Γερμανός Καραβαγγέλης
Μητροπολίτης Ιωαννίνων
1922-1949
Διάδοχος
Δημήτριος Ευθυμίου
Προκάτοχος
Δαμασκηνός Α΄
Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος
1949-1956
Διάδοχος
Δωρόθεος Α΄