Άνοιγμα κυρίου μενού

Αχιλλέας Γεροκωστόπουλος

Έλληνας πολιτικός
Για τον επίσης βουλευτή και υπουργό, δείτε: Αχιλλέας Κ. Γεροκωστόπουλος.

Ο Αχιλλέας Γεροκωστόπουλος (1850 - 15 Φεβρουαρίου 1900)[1][2][3] ήταν Έλληνας πολιτικός κι ευεργέτης της πόλεως των Πατρών. Στην Πάτρα σήμερα υπάρχει οδός με το όνομα του.

Αχιλλέας Γεροκωστόπουλος
Achileas Gerokostopoulos.JPG
Ο Αχιλλέας Γεροκωστόπουλος το 1896
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση1850
Πάτερο Ιωαννίνων
Θάνατος15ιουλ. / 27  Φεβρουαρίου 1900γρηγ.
Πάτρα
Τόπος ταφήςΠαναγία Αλεξιώτισσα
Χώρα πολιτογράφησηςΕλλάδα
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΝέα ελληνική γλώσσα
ΣπουδέςΑ΄ Γυμνάσιο Πατρών
Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταπολιτικός
δικηγόρος
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμαδήμαρχος
Υπουργός Εκκλησιαστικών και Δημοσίας Εκπαιδεύσεως της Ελλάδας
Υπουργός Παιδείας της Ελλάδας
μέλος της Βουλής των Ελλήνων (εκλογική περιφέρεια Αχαΐας)
Commons page Σχετικά πολυμέσα

ΒιογραφίαΕπεξεργασία

Γεννήθηκε στο Πάτερο Κατσανοχωρίων στην Ήπειρο και μετακόμισε με την οικογένεια του στην Πάτρα σε ηλικία 5 ετών όπου ήδη ζούσαν προ της επαναστάσεως συγγενείς του[1]. Ο ανιψιός του Κωνσταντίνος (1865-1921) ήταν επίσης βουλευτής Αχαΐας και υπουργός όπως και ο γιος του Κωνσταντίνου ο Αχιλλέας [4].

Τελειώνοντας τις γυμνασιακές του σπουδές στην Πάτρα[1] στο Α' Γυμνάσιο Πατρών σπούδασε νομικά στο πανεπιστήμιο της Αθήνας του οποίου έγινε αριστούχος διδάκτωρ και διορίσθηκε εισαγγελέας πρωτοδικών αρνούμενος όμως την θέση πήγε στο Παρίσι όπου σπούδασε δίκαιο και έπειτα στην Ρώμη πολιτικές επιστήμες [1][3]. Επέστρεψε στην Πάτρα όπου άσκησε την δικηγορία[3].

Η πολιτική του καριέραΕπεξεργασία

Ήταν για πολλά χρόνια βουλευτής Πατρών και πολιτικά προσκείμενος στον Δεληγιάννη. Πρώτη φορά ασχολήθηκε με την πολιτική το 1879 όπου κατέβηκε υποψήφιος βουλευτής χωρίς επιτυχία[1][3] με το Ρουφικό κόμμα[2]. Συμετείχε και στην επόμενη βουλευτική αναμέτρηση του 1882 όπου πάλι δεν κατάφερε να εκλεγεί[1].

Διετέλεσε βουλευτής Αχαΐας το 1885, 1887, και το 1890 ενώ στις εκλογές του 1899 κατέβηκε σαν ανεξάρτητος[3] . Το 1890 έγινε μέλος της Κυβέρνησης Θεόδωρου Δηλιγιάννη διορίστηκε υπουργός εκκλησιαστικών και Δημοσίας Εκπαιδεύσεως (24 Οκτωβρίου 1890-Φεβρουάριος 1892)[5][3] [6][7]. Κατά την υπουργική θητεία του ανακαίνισε όλα τα επαρχιακά γυμναστήρια και τα εφοδίασε με τα απαραίτητα όργανα (ακόντια, δίσκους, εφαλτήρια, σφαίρες, αλτήρες κλπ).

Απεβίωσε το 1900 μετά από βαριά ασθένεια, καρκίνος του στομάχου, την κηδεία του παρακολούθησαν πολλοί πολιτικοί της εποχής που μετέβησαν στην Πάτρα για αυτόν τον λόγο[3].

Η διαθήκη τουΕπεξεργασία

Ο Γεροκωστόπουλος έδωσε την περιουσία του για να γίνουν πολλά κοινωφελή έργα στην πόλη, και με διαθήκη του την άφησε στον Δήμο Πατρέων. Σύμφωνα με την διαθήκη του[8][9] άφησε χρήματα, διάφορα ποσά, στο Αρσάκειο Πατρών, στην Σχολή άπορων παίδων, στον Ηπειρο-Μακεδονικό σύλλογο. Άφησε διάφορα ποσά στους υπηρέτες του και στους ανθρώπους που δούλευαν για αυτόν, σε πολίτες να σπουδάσουν, άφησε διάφορα ποσά προίκα στις ανιψιές του ενώ την οικία του την άφησε στους ανεψιούς του με τον όρο αν δεν κάνουν άρρενες απογόνους να περιέλθει στον Δήμο Πατρέων. Χρηματικά ποσά άφησε στο Δημοτικό νοσοκομείο, στο πτωχοκομείο στο βρεφοκομείο αλλά και σε όλους τους ναούς της πόλης.

... Συγχωρῶ πάντας τούς ἐχθρούς μου, όσοι καθ' οἱονδήποτε τρόπον μέ ἐπίκραναν ἢ μέ ἠδίκησαν, λυπούμενος μόνον διότι ή πέραν τοῦ συγκεχωρημένου αντίδρασις καί ἐνίοτε φαρμακερά βέλη φθόνου καί ἰδίως ρυπαραί συκοφαντίαι συνετέλεσαν εἰς τήν μείωσιν τῆς χρησιμότητος μου πρός τόν τόπον. Ἐν τούτοις πάντας συγχωρῶ ...[8]

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 Νεολόγος των Πατρών, φύλο 16 Φεβρουαρίου 1900
  2. 2,0 2,1 Εμπρός, φύλο 16/2/1900
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 3,6 Σκριπ, Φύλλο 16/2/1900
  4. Σαραφόπουλος Νικόλαος, Ιστορικό Λεύκωμα Αχαϊκής Βιομηχανίας 1825-1975, έκδοση Επιστημονικού Πάρκου Πατρών, ISBN 978-960-85817-3-9
  5. Ανδρέα Μουγγολιά, "Το Β' Γυμνάσιον εν Πάτραις", έκδοση Γεώργιος Πετράκης, Πάτρα 1999
  6. Ν. Γ. Πολίτης και Γ. Δροσίνης, Εικονογραφημένη Εστία - αριθ. 43[νεκρός σύνδεσμος], Εκ του Τυπογραφείου των Καταστημάτων Ανέστη Κωνσταντινίδου, Εν Αθήναις, 28 Οκτωβρίου 1890
  7. Τρύφωνος Ε. Ευαγγελίδου, Τα μετά τον Όθωνα : ήτοι ιστορία της μεσοβασιλείας και της βασιλείας Γεωργίου του Α'. (1862-1898), Εκδοτικόν Κατάστημα Γεωργίου Δ. Φέξη, Εν Αθήναις, 1898
  8. 8,0 8,1 Σκριπ, φύλλο 17/2/1900 δημοσίευση της διαθήκης
  9. Εμπρός , φύλλο 17/2/1900 δημοσίευση της διαθήκης