Εθνικό Πάρκο Χόρτομπαγκ

Συντεταγμένες: 47°35′40.5″N 21°9′24.4″E / 47.594583°N 21.156778°E / 47.594583; 21.156778

Το Εθνικό Πάρκο Χόρτομπαγκ (ουγγρικά: Hortobágyi Nemzeti Park) είναι εθνικό πάρκο 800 χλμ2 στην ανατολική Ουγγαρία, πλούσιο με λαογραφική και πολιτιστική ιστορία. Το πάρκο, μέρος της Μεγάλης Ουγγρικής Πεδιάδας, χαρακτηρίστηκε ως εθνικό πάρκο το 1973 (το πρώτο στην Ουγγαρία) και εξελέγη μεταξύ των Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς το 1999.[4] Το Εθνικό Πάρκο Χόρτομπαγκ είναι η μεγαλύτερη προστατευόμενη περιοχή της Ουγγαρίας και το μεγαλύτερο ημιφυσικό λιβάδι στην Ευρώπη.[5]

Εθνικό Πάρκο Χόρτομπαγκ
Hortobagy-ziehbrunnen.jpg
Τοποθεσία στο χάρτη
Τοποθεσία στο χάρτη
Εθνικό Πάρκο Χόρτομπαγκ
47°35′40″N 21°9′24″E
ΧώραΟυγγαρία[1]
Διοικητική υπαγωγήΧάτζντου-Μπιχάρ
Γεωγραφική υπαγωγήPuszta
Χαρακτηρισμός1973
Κατηγορία πρ. περιοχήςΔΕΠΦ κατηγορία 2: Εθνικό Πάρκο[2]
Καθεστώς προστασίαςΜνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς, Υγροβιότοπος Ραμσάρ[3] και International Dark Sky Park
Έκταση80.135 Εκτάριο
ΙστότοποςΕπίσημος ιστότοπος
Commons page Σχετικά πολυμέσα
Τοποθεσία του Εθνικού Πάρκου Χόρτομπαγκ ως μία από τις μικροπεριοχές στη φυσική γεωγραφία της Ουγγαρίας

Μέχρι πρόσφατα πίστευαν ότι αυτή η αλκαλική στέπα σχηματίστηκε από την αποψιλωτική υλοτομία τεράστιων δασών κατά τον Μεσαίωνα, ακολουθούμενη από μέτρα για τον έλεγχο της πορείας του ποταμού Τίσα, που υποτίθεται ότι είχε ως αποτέλεσμα τη σημερινή δομή και το pH του εδάφους. Ωστόσο, το Εθνικό Πάρκο Χόρτομπαγκ είναι πολύ παλαιότερο, με την αλκαλοποίηση που υπολογίζεται ότι ξεκίνησε πριν από δέκα χιλιάδες χρόνια, όταν η Τίσα πρωτοβρήκε το δρόμο της μέσω της Μεγάλης Ουγγρικής Πεδιάδας, αποκόπτοντας πολλά ρέματα από τις πηγές τους στα Βόρεια Όρη. Ο σχηματισμός ολοκληρώθηκε με τη βοσκή ζώων και άγριων αλόγων κατά την Εποχή των Παγετώνων, ακολουθούμενη από εξημερωμένα ζώα.[6]

Μια από τις πιο εμβληματικές τοποθεσίες της είναι η Γέφυρα με τις Εννέα Αψίδες. Παραδοσιακά πηγάδια σε σχήμα Τ είναι διάσπαρτα στο τοπίο, καθώς και ο περιστασιακός αντικατοπτρισμός των δέντρων που λαμπυρίζουν στην ανακλώμενη ζέστη της στέπας. Μέρος του εθνικού πάρκου είναι ένα προστατευμένο καταφύγιο σκοτεινού ουρανού.[7]

Το Εθνικό Πάρκο Χόρτομπαγκ είχε επίσης πιο αρνητικές χροιές, ως τόπος καταναγκαστικής εργασίας υπό το κομμουνιστικό καθεστώς.[8]

Χλωρίδα και πανίδαΕπεξεργασία

Το Εθνικό Πάρκο Χόρτομπαγκ είναι μια στέπα, μια χορταριασμένη πεδιάδα με ουγγρικά γκρι βοοειδή, πρόβατα ράτσκα, νεροβούβαλους και άλογα που φροντίζονται από έφιππους βοσκούς που ονομάζονται Τσίκος. Παρέχει ενδιαίτημα για διάφορα είδη, συμπεριλαμβανομένων 342 ειδών πτηνών. Το μαυροκιρκίνεζο, οι οιδικνημίδες, ο αγριόγαλος και η χαλκοκουρούνα αντιπροσωπεύονται από πληθυσμούς αναπαραγωγής. Η περιοχή είναι μια σημαντική τοποθεσία ενδιάμεσης στάσης για τη μετανάστευση κοινών γερανών, βουνοσφυριχτών και νανόχηνων.[9]

Το Εθνικό Πάρκο Χόρτομπαγκ είναι επίσης ένα κέντρο για την εκτροφή ταυροειδών, μια από τις πολλές συνεχείς προσπάθειες αναπαραγωγής των βοοειδών άουροχς.

ΕικόνεςΕπεξεργασία

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. www.unesco.org/mabdb/br/brdir/directory/biores.asp?code=HUN+02&mode=all.
  2. World Database on Protected Areas. Ανακτήθηκε στις 11  Αυγούστου 2017.
  3. rsis.ramsar.org/fr/ris/189?language=fr.
  4. «Hortobágy National Park - the Puszta». UNESCO World Heritage Centre. UNESCO. Ανακτήθηκε στις 21 Ιουνίου 2010. 
  5. «A Világörökség Bizottság 26. Ülése». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Δεκεμβρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 8 Δεκεμβρίου 2007. 
  6. «Hortobágy National Park, The Hungarian Puszta». Nomination file for inscription of the Hortobágy National Park to the World Heritage List. Ministry for Environment and Regional Policy, Republic of Hungary. 1999. σελίδες 4–5. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 26 Οκτωβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 21 Ιουνίου 2010. 
  7. «Hortobágy National Park (Hungary)». darksky.org. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Οκτωβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 18 Οκτωβρίου 2016. 
  8. «Hortobágy Forced Labour Camps 1950-1953 (Excerpt)». 
  9. «Flock size measures of migrating Lesser White-fronted Geese Anser erythropus» (pdf). Acta Zoologica Academiae Scientiarum Hungaricae 58: 297–303. 2012. http://www.zoologia.hu/list/LWfG.pdf. 

ΠηγέςΕπεξεργασία

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία