Άνοιγμα κυρίου μενού
Αναπαράσταση της βαπτίσεως του Πρίγκιπα Βλαδίμηρου Α΄.

Η Εκκλησία του Κιέβου και πάντων των Ρως ή Μητρόπολη Κιέβου και πάντων των Ρως ήταν ιστορική Εκκλησία, η οποία αναπτύχθηκε εντός του κράτους των Ρως του Κιέβου (και, σε μεγαλύτερη κλίμακα, στη Ρουθηνία). Σύμφωνα με την παράδοση, οι καταβολές της ανάγονται στη βάπτιση του Πρίγκιπα Βλαδίμηρου Α' του Μεγάλου, το 988[1], παρά το γεγονός ότι ο χριστιανισμός είχε διαδοθεί στην ευρύτερη περιοχή αρκετό καιρό νωρίτερα.

Παρέμεινε στη δικαιοδοσία του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως έως 06 Ιανουαρίου 2019.

Πολλές σημερινές Εκκλησίες αυτοαναγορεύονται άμεσοι ή έμμεσοι κληρονόμοι της παλαιάς Εκκλησίας του Κιέβου:

ΙστορίαΕπεξεργασία

Το 991 ιδρύθηκε η Μητρόπολη Κιέβου και πάντων των Ρως, από το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως.

Το 1240, το Κιέβο κατελήφθη και καταστράφηκε από τους Μογγόλους του Μπατού. Το 1283, η έδρα της Μητρόπολης Κιέβου μεταφέρθηκε στο Βλαντίμιρ της Μοσχοβίας, ωστόσο διατηρώντας τον τίτλο με γεωγραφικό προσδιορισμό το Κίεβο.

Το 1302 ιδρύθηκε η Μητρόπολη Γαλικίας, για τις ανάγκες των ορθοδόξων του Πριγκιπάτου της Γαλικίας-Βολυνίας και το 1316 ιδρύθηκε η Μητρόπολη Λιθουανίας, για τις ανάγκες των ορθοδόξων του Μεγάλου Δουκάτου της Λιθουανίας.

Το 1325, η έδρα της Μητρόπολης του Βλαντίμιρ μεταφέρθηκε στη Μόσχα, με τη διατήρηση του τίτλου με γεωγραφικό προσδιορισμό το Κίεβο. Το 1448, μέσω της διακήρυξης της αυτοκεφαλίας της Μητρόπολης Μόσχας, οι Προκαθήμενοι εγκατέλειψαν σταδιακά τον τίτλο με γεωγραφικό προσδιορισμό το Κίεβο, χρησιμοποιώντας πλέον αυτόν του Μητροπολίτη Μόσχας και πασών των Ρωσιών. Το 1589, η αυτοκεφαλία της Εκκλησίας Μόσχας και πασών των Ρωσιών αναγνωρίστηκε από το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως, το οποίο και της απέδωσε τον τίτλο του Πατριαρχείου. Το 1595-1596, η Ένωση του Μπρεστ σηματοδότησε την ένωση της Μητρόπολης Κιέβου με τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία. Το 1620 αποκαταστάθηκε η Ορθόδοξη ιεραρχία εντός της Πολωνικής-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας. Το 1667, το Κίεβο και η ανατολική Ουκρανία πέρασαν στην κυριαρχία των Ρώσων. Το 1686, το Πατριαρχείο Μόσχας έθεσε υπό την δικαιοδοσία της την Μητρόπολη Κιέβου, χωρίς όμως προηγούμενη σύμφωνη γνώμη της Κωνσταντινούπολης.

ΟργάνωσηΕπεξεργασία

 
Χάρτης του Κράτους των Ρως του Κιέβου.
 
Άποψη του Καθεδρικού Ναού του Τσέρνιχιβ.
 
Άποψη του καθεδρικού Ναού του Νόβγκοροντ.

Η έδρα της Εκκλησίας αρχικά ευρισκόταν στο Περέγιασλαβ-Χμελνίτσκι, προτού μετακινηθεί στο Κίεβο.

Κατά τα πρώτα χρόνια της ιστορίας της, η Μητρόπολη Κιέβου και πάντων των Ρως περιλάμβανε τις παρακάτω επαρχίες:

Κατάλογος ΜητροπολιτώνΕπεξεργασία

Μητροπολίτες Κιέβου (από τις καταβολές έως την Ένωση του Μπρεστ)Επεξεργασία

Σχετικά ΛήμματαΕπεξεργασία

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Bernard Dupuis, L'Église orthodoxe (§ Destin de l'Église russe) in Encyclopédie des religions, Universalis, Paris, 2002, p. 113

Εξωτερικός ΣύνδεσμοςΕπεξεργασία

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Église de Kiev et de toute la Rus' της Γαλλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).