Κοκκινιά Κιλκίς

οικισμός της Ελλάδας

Συντεταγμένες: 41°04′24.13″N 23°00′30.72″E / 41.0733694°N 23.0085333°E / 41.0733694; 23.0085333 Για οικισμό στην Ελλάδα με το ίδιο όνομα δείτε το λήμμα: Κοκκινιά

Κοκκινιά
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Κοκκινιά
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
ΠεριφέρειαΚεντρική Μακεδονία
ΔήμοςΚιλκίς
Δημοτική ενότηταΚρουσσών
Γεωγραφία και στατιστική
Γεωγραφικό διαμέρισμαΜακεδονία
ΝομόςΝομός Κιλκίς
Υψόμετρο320
Πληθυσμός73 (2011)
Άλλα
Παλαιά ονομασίαΚούσοβο
Ταχ. κωδ.61100
Τηλ. κωδ.+30 23410

Η Κοκκινιά είναι ημιορεινό χωριό στην Περιφερειακή Ενότητα Κιλκίς σε υψόμετρο 320 μέτρων[1].

Γεωγραφία - ΙστορίαΕπεξεργασία

Η Κοκκινιά βρίσκεται νοτιοδυτικά της λίμνης Δοϊράνης, στους πρόποδες του όρους Μαυροβούνι (τμήμα των Κρουσσίων) και τις δυτικές όχθες του Γαλλικού ποταμού. Το χωριό απέχει 22 χλμ. ΒΑ. της πόλης του Κιλκίς και 69 χλμ. Β.-ΒΑ. της Θεσσαλονίκης. Δεξιά του δρόμου Κοκκινιάς - Μεταξοχωρίου και σε απόσταση περίπου 700 μέτρα από το δημόσιο δρόμο υπάρχει "Τούμπα" στην οποία έχουν βρεθεί λείψανα περιβόλου και επιφανειακά πολλές κεραμίδες, κομμάτια από πιθάρια και όστρακα ρωμαϊκών χρόνων[2]. Το χωριό χαρακτηρίζεται αμιγώς προσφυγικό, μετά τους Βαλκανικούς πολέμους και την ανταλλαγή πληθυσμών, η Επιτροπή Αποκατάστασης Προσφύγων (ΕΑΠ) εγκατέστησε 65 οικογένειες προσφύγων (249 άτομα) από τον Πόντο[3]. Μεταξύ αυτών ήταν και ο Κώστας Γαβριηλίδης μαζί με την οικογένεια του από τη επαρχία Καρς του Νότιου Καυκάσου ο οποίος εν συνεχεία έγινε πρόεδρος του χωριού του, πρόεδρος της Ένωσης Γεωργικών Συνεταιρισμών Κιλκίς και μέλος του Αγροτικού Κόμματος, που ιδρύθηκε το 1923[4]. Στην Κοκκινιά γεννήθηκε ο Ευστάθιος Ευσταθιάδης ο οποίος υπήρξε λαογράφος και συγγραφέας του ποντιακού Ελληνισμού[5].

Η σφαγή αμάχων το 1946Επεξεργασία

Στις 19 Νοεμβρίου 1946, παραστρατιωτικοί του Λαζίκ και του Μπαντουβάκη (παλιοί «Παοτζήδες» της περιοχής) σκότωσαν 13 κατοίκους και έκαψαν πολλά σπίτια του χωριού. Την επομένη συνέχισαν με ακόμα περισσότερα θύματα στη γειτονική Ξηρόβρυση[6]. Σύμφωνα με τον ιστορικό Γιώργο Μαυρογορδάτο ήταν από τις πιο χαρακτηριστικές ενέργειες της περιόδου 1945 έως δημοψήφισμα 1946 σε έναν "μονομερή εμφύλιο της μοναρχικής δεξιάς εναντίον των ανυπεράσπιστων αντιπάλων της - ουσιαστικά κάθε πολιτικής απόχρωσης"[7]

Ονομασία - ΔιοικητικάΕπεξεργασία

Η παλιά ονομασία του χωριού, από την εποχή της τουρκοκρατίας, ήταν Κούσοβο και έτσι αναφέρεται το 1919 στο ΦΕΚ 48Α-05/03/1919 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Μετονομάστηκε σε Κοκκινιά το 1927 με το ΦΕΚ 206Α - 28/09/1927. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με το Μελισσουργειό αποτελούν την τοπική κοινότητα Κοκκινιάς που ανήκει στη δημοτική ενότητα Κρουσσών του δήμου Κιλκίς και σύμφωνα με την απογραφή 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 136 μόνιμους κατοίκους, ενώ ως οικισμός 73[8].

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία

"Η Κοκκινιά και η Ξηρόβρυση Κιλκίς στη δίνη του εμφυλίου πολέμου", Ανδρέας Αθανασιάδης, από τον ιστότοπο https://www.academia.edu/

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Εγκυκλοπαίδεια Νέα Δομή. Αθήνα: Τεγόπουλος - Μανιατέας. 1996. σελ. 304, τομ.17. 
  2. «ΔΙΑΡΚΗΣ ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΚΗΡΥΓΜΕΝΩΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΩΝ ΧΩΡΩΝ ΚΑΙ ΜΝΗΜΕΙΩΝ». listedmonuments.culture.gr. Ανακτήθηκε στις 13 Φεβρουαρίου 2019. 
  3. «Εγκατάσταση προσφύγων - Γραφείο Κιλκίς | lithoksou.net». www.lithoksou.net. Ανακτήθηκε στις 24 Νοεμβρίου 2019. 
  4. «Κώστας Γαβριηλίδης, ο αγωνιστής, ο πολιτικός, ο πατέρας...». www.avgi.gr. Ανακτήθηκε στις 24 Νοεμβρίου 2019. 
  5. ««Έφυγε» ο λαογράφος και συγγραφέας του ποντιακού Ελληνισμού, Ευστάθιος Ευσταθιάδης». Αρχαιολογία Online. 2 Αυγούστου 2012. Ανακτήθηκε στις 24 Νοεμβρίου 2019. 
  6. «Μια γεύση αντικομμουνισμού: Σφαγές αμάχων στα περίχωρα του Κιλκίς τον Νοέμβριο του 1946 | ΙΣΤΟΡΙΑ - ΘΕΩΡΗΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ». istorika-ntokoumenta.blogspot.com. Ανακτήθηκε στις 24 Νοεμβρίου 2019. 
  7. «Η Κοκκινιά και η Ξηρόβρυση Κιλκίς στη δίνη του εμφυλίου πολέμου (Κιλκίς, Νοέμβριος 1946)». Scribd (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 6 Ιανουαρίου 2019. 
  8. «ΦΕΚ αποτελεσμάτων ΜΟΝΙΜΟΥ πληθυσμού απογραφής 2011», σελ. 10505 (σελ. 41 του pdf)