Άνοιγμα κυρίου μενού

Το Κολλέγιο των Τεσσάρων Εθνών είναι παλαιό παριζιάνικο κολλέγιο ευρισκόμενο επί του Και ντε Κοντί, το οποίο, σήμερα, φιλοξενεί την έδρα του Ινστιτούτου της Γαλλίας.

Κολλέγιο των Τεσσάρων Εθνών
Collège des Quatre-Nations
03 Institut de France.jpg
Γενική άποψη της προσόψεως.
Συντεταγμένες 48°51′26.3″N 2°20′13.0″E / 48.857306°N 2.336944°E / 48.857306; 2.336944Συντεταγμένες: 48°51′26.3″N 2°20′13.0″E / 48.857306°N 2.336944°E / 48.857306; 2.336944
Τοποθεσία Παρίσι, Ιλ-ντε-Φρανς, Γαλλία
Αρχιτέκτονας Λουί Λε Βω
Είδος Κολλέγιο (αρχικά)
Ινστιτούτο της Γαλλίας (σήμερα)
Ημερομηνία
έναρξης
εργασιών
1662
Ημερομηνία
αποπεράτωσης
1688
Λογότυπο ιστορικού μνημείου Κατηγοριοποίηση ως Ιστορικό Μνημείο το (1862)
Το Κολλέγιο των Τεσσάρων Εθνών, χαλκογραφία του Ισραέλ Σιλβέστρ, προς το 1670.

Πίνακας περιεχομένων

ΚαταβολέςΕπεξεργασία

 
Τάφος του Μαζαρέν εντός του παρεκκλησιού του Κολλεγίου των Τεσσάρων Εθνών.

Το 1661, εντός της διαθήκης του, ο Καρδινάλιος Μαζαρέν προόριζε την χρήση της μεγάλης περιουσίας του για την ίδρυση κολλεγίου, προοριζόμενου για την δωρεάν εκπαίδευση εξήντα ευγενών προερχόμενων από τα τέσσερα έθνη[Σημείωση 1] τα οποία είχαν τεθεί υπό την βασιλική εξουσία έπειτα από την Συνθήκη της Βεστφαλίας (1648) και την Συνθήκη των Πυρηναίων (1659):

Κατά τον θάνατό του, ο Μαζαρέν διετύπωσε την επιθυμία ταφής του, όπως ο προκάτοχός του, Καρδινάλιος ντε Ρισελιέ, το είχε πραγματοποιήσει στη Σορβόννη, εντός του παρεκκλησίου του κολλεγίου.

Παραχώρησε, επίσης, το σύνολο των έργων του στη βιβλιοθήκη του νέου εκπαιδευτικού ιδρύματος (την Μαζαρινή Βιβλιοθήκη) η οποία θα έπρεπε να είναι ανοιχτή για όλους τους ανθρώπους των γραμμάτων, δύο φορές την εβδομάδα.

Ανέγερση και ιστορίαΕπεξεργασία

 
Ο θόλος, ελλειπτικού σχήματος, από το εσωτερικό του.

Ο Κολμπέρ ανέθεσε στον Λουί Λε Βω να προχωρήσει στην κατασκευή των σχεδίων του κολλεγίου, με τοποθεσία την αντίθετη όχθη του Σηκουάνα, απέναντι από το Παλάτι του Λούβρου.

Η ανέγερσή του έλαβε χώρα μεταξύ του 1662 και του 1688, ενώ οι πρώτοι φοιτητές του έγιναν δεχτοί κατά την έναρξη του ακαδημαϊκού έτους τον Οκτώβριο του 1688. Η προερχόμενη από το παλάτι του Μαζαρέν βιβλιοθήκη άνοιξε στο κοινό 1691. Το κολλέγιο έκλεισε το 1791.

Στην διάρκεια της Επανάστασης, το Κολλέγιο μετατράπηκε διαδοχικά στο Κολλέγιο της Ενότητας, ενώ, στην συνέχεια, φυλακή, έδρα της Επιτροπής Κοινής Σωτηρίας, ενώ, στην συνέχεια, εκείνη της Ανώτατης Κεντρικής Σχολής και τέλος, εκείνη της Σχολής Καλών Τεχνών.

Το 1805, κατόπιν αιτήματος του Ναπολέοντα Α΄, το Ινστιτούτο της Γαλλίας αποχώρησε από το Λούβρο, όπου, τότε, έδρευε, και εγκαταστάθηκε εντός του πρώην Κολλεγίου των Τεσσάρων Εθνών. Ο Αντουάν Βωντουαγιέ μετέτρεψε το παρεκκλήσιο σε αίθουσα για τις συνεδρίες των Ακαδημιών.

Το κτίριο είναι καταγεγραμμένο ως ιστορικό μνημείο από το 1862[1].

Αξιοσημείωτοι φοιτητέςΕπεξεργασία

 
Βιβλίο δοσμένο ως βράβευση σε φοιτητή του Κολλεγίου των Τεσσάρων Εθνών (1789).

Μεταξύ των φοιτητών οι οποίοι μαθήτευσαν εντός του Κολλεγίου των Τεσσάρων Εθνών, ευρίσκονταν, μεταξύ άλλων, οι κάτωθι:

Δείτε επίσηςΕπεξεργασία

ΣημειώσειςΕπεξεργασία

  1. Ο όρος « έθνος » αφορούσε, στην συγκεκριμένη περίπτωση, τους φοιτητές. Για περισσότερα δείτε το λήμμα πανεπιστημιακό έθνος.

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

ΠηγέςΕπεξεργασία

  • (Γαλλικά) institut-de-france.fr Ιστορία του Ινστιτούτου της Γαλλίας: Κολλέγιο των Τεσσάρων Εθνών.

ΒιβλιογραφίαΕπεξεργασία

  • (Γαλλικά) Jean Marot, Daniel Marot, L’architecture française ou recueil des plans, élévations, coupes et profils des églises, palais, hôtels et maisons particulières de Paris, et des chasteaux et maisons de campagne ou de plaisance des environs et de plusieurs autres endroits de France, bâtis nouvellement par les plus habiles architectes et levés et mesurés exactement sur les lieux, planche 120, P.-J. Mariette (ανάγνωση)
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Collège des Quatre-Nations της Γαλλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).