Άνοιγμα κυρίου μενού

Κυβέρνηση Ανδρέα Μιχαλακόπουλου 1924

Η Κυβέρνηση Ανδρέα Μιχαλακόπουλου 1924 (Οκτώβριος 1924 - Ιούνιος 1925) ανέλαβε την εξουσία μετά την παραίτηση της Κυβέρνησης Θεμιστοκλή Σοφούλη.
Μετά την παραίτηση του Θεμιστοκλή Σοφούλη (του δεύτερου σε κοινοβουλευτική δύναμη ισχυρού άντρα του κόμματος των Φιλελευθέρων, μετά από τον αρχηγό της πτέρυγας των Προοδευτικών Φιλελευθέρων, Γεώργιο Καφαντάρη), και ύστερα από την αποτυχία σχηματισμού κυβέρνησης συνεργασίας των κομμάτων της Βουλής, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δίνει την εντολή στον Ανδρέα Μιχαλακόπουλο (ηγέτη της πτέρυγας των Συντηρητικών Φιλελεύθερων), ο οποίος αφού εξασφαλίζει την συνεργασία του Γεωργίου Κονδύλη σχηματίζει κυβέρνηση στις 7 Οκτωβρίου 1924.[1]
Η κυβέρνηση Μιχαλακόπουλου ήρθε αντιμέτωπη με πολλά σημαντικά γεγονότα, ήδη από την αρχή σχεδόν της διακυβέρνησής της.
Στις 20 Νοεμβρίου 1924 ξεσπάει ένα ακόμα στρατιωτικό κίνημα, στο στρατό, το Κίνημα που έμεινε γνωστό ως «Κίνημα Λούφα - Ντερτιλή», του οποίου αρχηγοί ήταν ο υποστράτηγος Χαράλαμπος Λούφας και ο αντισυνταγματάρχης Βασίλειος Ντερτιλής. Οι δυο αξιωματικοί σκόπευαν να καταλάβουν κυβερνητικά κτίρια με σκοπό να αναγκάσουν τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας να ορκίσει Κυβέρνηση που θα μπορούσε να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων, (όπως ισχυρίστηκε ο Λούφας στην απολογία του) [2]. Όμως οι κινήσεις του στρατιωτικού τμήματος έγιναν αμέσως αντιληπτές, και ο διοικητής του Α' Σώματος Στρατού, αντιστράτηγος Παπαθανασίου κατάφερε να τους σταματήσει και να τους συλλάβει.
Τον Μάρτιο του 1925 η κυβέρνηση Μιχαλακόπουλου ήρθε αντιμέτωπη με ένα μεγάλο κύμα απεργιών. Την αρχή κάνουν οι υπάλληλοι του σιδηροδρόμου Αθηνών - Πειραιώς που ξεκινούν απεργία στις 8 Μαρτίου. Η κυβέρνηση αρνείται κάθε διάλογο μαζί τους, και η απεργία γενικεύεται. Ναυτεργάτες, λιμενεργάτες, καπνεργάτες, υπάλληλοι φωταερίου, αρτεργάτες και υπάλληλοι του ευρύτερου δημόσιου τομέα και των δήμων, αρχίζουν και αυτοί τις κινητοποιήσεις. [3]Οι διαδηλώσεις και οι πορείες, συνταράζουν όλη την Ελλάδα, ενώ η κυβέρνηση απαντά με την χρήση αστυνομικής βίας, με αποτέλεσμα η κατάσταση να γίνεται όλο και πιο εκρηκτική.

Κυβέρνηση Ανδρέα Μιχαλακόπουλου
3η ΚυβέρνησηCoat of arms of Greece (1924–1935).svg
Δεύτερη Ελληνική Δημοκρατία
Andreas Michalakopoulos 1927.jpg
Ημερομηνία σχηματισμού7 Οκτωβρίου 1924
Ημερομηνία διάλυσης26 Ιουνίου 1925
Πρόσωπα και δομές
Επικεφαλής της κυβέρνησηςΑνδρέας Μιχαλακόπουλος
Αρχηγός κράτους(προσωρινός) Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Παύλος Κουντουριώτης
Συνολικός αριθμός υπουργών15
Συμμετέχοντα κόμματαΚόμμα Φιλελευθέρων
Κατάσταση στο νομοθετικό σώμακυβέρνηση μειοψηφίας (Συντηρητική πτέρυγα του Φιλελεύθερου κόμματος)
Ιστορία
ΕκλογέςΕλληνικές βουλευτικές εκλογές 1923
Θητεία νομοθετικού σώματος2 Ιανουαρίου 1924 -30 Ιουνίου 1925 («Δ' Εν Αθήναις Συντακτική των Ελλήνων Συνέλευσις»)
ΠροηγούμενηΚυβέρνηση Θεμιστοκλή Σοφούλη 1924
ΔιάδοχηΚυβέρνηση Θεόδωρου Πάγκαλου 1925
Μηνιαία κάρτα απεριορίστων διαδρομών του σιδηροδρόμου Αθηνών - Πειραιώς

Το κίνημα των Γιαγιάδων τέλος, στη Σάμο, θα πλήξει την κυβέρνηση τον Ιούνιο του 1925. Την κατάσταση αυτή θα εκμεταλευτεί ο Θεόδωρος Πάγκαλος για να ανατρέψει την κυβέρνηση και να επιβάλλει την εξουσία του.


Σύνθεση υπουργικού συμβουλίουΕπεξεργασία

[4]

- παραιτήθηκε στις 19 Ιανουαρίου 1925 και αντικαταστάθηκε από τον πρωθυπουργό Ανδρέα Μιχαλακόπουλο
- ο πρωθυπουργός κατέλαβε μόνιμα την θέση του Υπουργού των Εξωτερικών στις 9 Μαρτίου 1925
- αντικαταστάθηκε στις 15 Ιουνίου 1925 από τον Γεώργιο Μαρή
  • «Επί των Εκκλησιαστικών και της Δημοσίας εκπαιδεύσεως υπουργός»: προσωρινά, Κωνσταντίνος Σπυρίδης
- στις 9 Μαρτίου 1925 ανέλαβε ο Ιωάννης Μανέτας
- αντικαταστάθηκε στις 15 Ιουνίου 1925 από τον Κωνσταντίνο Σπυρίδη
- αντικαταστάθηκε στις 15 Ιουνίου από τον Γεώργιο Παπανδρέου
  • «Επί των Δημοσίων Συγκοινωνιών υπουργός»: προσωρινά, Γεώργιος Μαρής
- στις 7 Νοεμβρίου ανέλαβε ο Ιωάννης Βαλαλάς
- αντικαταστάθηκε στις 15 Ιουνίου 1925 από τον Βύρωνα Καραπαναγιώτη
- αντικαταστάθηκε στις 15 Ιουνίου από τον Ιωάννη Βαλαλά
  • «Επί των Στρατιωτικών υπουργός»: Ανδρέας Μιχαλακόπουλος
- αντικαταστάθηκε στις 9 Μαρτίου 1925 από τον Κωνσταντίνο Γόντικα
  • «Επί των Ναυτικών υπουργός»: προσωρινά, Γεώργιος Ρούσσος
- στις 7 Νοεμβρίου ανέλαβε ο Αθανάσιος Ν. Μιαούλης
- αντικαταστάθηκε στις 9 Μαρτίου 1925 από τον Αναστάσιο Μισιρλόγλου[5]


ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Γρηγόριος Δαφνής, Η Ελλάς μεταξύ δύο πολέμων 1923-1940, τόμος πρώτος,εκδ.Κάκτος, Αθήνα, 1997, σελ. 262-263
  2. «...συλλαμβάνοντας τους πληρεξουσίους και καταλύοντας την κυβέρνηση Μιχαλακόπουλου. Στη συνέχεια –όπως ανέφερε αργότερα στην απολογία του ο Λούφας– θα καλούσαν τον πρόεδρο της Δημοκρατίας να ορκίσει νέα κυβέρνηση, η οποία θα στεκόταν στο «ύψος των περιστάσεων»». Γιάννης Δασκαρόλης: «Δημοκρατικά Τάγματα - Οι πραιτωριανοί της Β΄ Ελληνικής Δημοκρατίας (1923-1926)» εκδ. "Παπαζήση", https://kataggeilte.blogspot.com/2019/07/19-1924.html).
  3. https://www.ethnos.gr/oikonomia/11836_doro-hristoygennon-o-13os-misthos-ehei-ti-diki-toy-syndikalistiki-istoria
  4. «Γενική Γραμματεία της Κυβέρνησης»http://www.ggk.gov.gr/?p=952
  5. http://www.ieth.gr/index.php/2012-11-19-15-46-55/2013-04-26-09-39-45/109-o-o-1937-1938-1939-1940-1941